o mamma mia...:-)

Ik vloek niet vaak, al ben ik niet roomser dan de paus.
Maar vanmiddag slaakte ik, bij het naar buiten kijken door onze huiskamerramen, een hartgrondige en welgemeende vloek!
Zoals wellicht bekend wonen wij hier aan een pleintje, met rondom ons heen allemaal bos.
En hoewel we destijds veel bomen hebben gekapt omdat we van een licht huis houden bleven er toch nog achthonderdachtentachtig over:-) En voor ons mogen er best nog wat bomen weg, maar daar krijgen we geen toestemming voor.
Maar die éne boom dus, op een strategische plaats, bij onze oprit! Die éne boom die echt niet weg mocht van ons!  Die het zicht benam op de overkant van het plein...die boom dus! Die moesten we acuut laten kappen omdat ze gevaar opleverde i.v.m. droogte- en stormschade.
Nou...hoor ik jullie denken: dan heb je er dus achthonderdzevenentachtig over:-) Maak je druk, zeg.
Oké, ik laat jullie onderstaand een foto zien die toont waarom die boom nu juist moest blijven staan (de auto's zijn van ons en staan hier normaal niet, maar moesten nu van onze eigen grond af i.v.m. het kappen).
Want aan de overkant woont een allerliefste, nog erg viefe dame van 90 jaar in een heel groot huis. Dat huis is op zich geen probleem, maar wel het feit dat de lieve dame en haar gestorven man de buitenkant van het huis in een soort nep Italiaanse villa hebben veranderd, compleet met klimop, romantische hoekjes en krullerige hekjes. Met balusters, lantaarns en een prieeltje. Bovendien is het royaal aangekleed met "kunst".  In dit geval immens grote vogels, figuren en bloemen die zijn gemaakt door de gestorven man, die beeldhouwer was.
Tot nog toe zagen we dat alleen bij het langsrijden omdat de betreffende boom ons gelukkig het zicht op dit huis ontnam. Maar nu kijken we er frontaal tegenaan!
Ik heb het gevoel dat ik in een film met een héél slecht decor zit:-) De foto's geven, jammer genoeg, niet de werkelijkheid weer, je ziet niet al die tierelantijntjes aan het huis!
Gelukkig kan er wel een andere boom worden geplant die op den duur het doorzicht verhinderd. We denken aan een grote plataan, met een wijd gesnoeide kroon. Als die er staat en een beetje omvang heeft dan zal het waarschijnlijk beter zijn, maar tot die tijd zet ik maar wat Italiaanse smartlappen op. Toch jammer dat we er geen Italiaans zonnetje bij hebben:-)

 

van alles wat...

Een drukke, maar leuke week, met onder andere twee verjaardagen en de viering van een afscheid als onderwijzeres van een vriendin.
Zojuist de laatste hand gelegd aan twee grote kruikvazen, die ik met het inmiddels al bekende "Monicasysteem" heb bewerkt. Eén van de vazen, een heel grote, is voor mijn dochter en de ander staat in mijn hal. Ik laat er maar geen foto's van zien, die hebben we al zo veel zien langskomen in de blogs, de laatste tijd. Ze zijn goed gelukt, maar het heeft, mede door de ondergrond van de vazen (de één van een soort metaal en de andere van glas) lang geduurd voordat ik er tevreden over was.
Blij dat het klaar is, want ik heb inmiddels weer een ander project staan. Daar kan ik niet veel over schrijven, want is als verrassing voor iemand bedoeld. Maar het wordt weer een hele klus, schat ik in:-) 
Afgelopen zaterdag vierde ik mijn verjaardag. De laatste jaren doe ik dat het liefst door met kids, schoonkids en Hub uit eten te gaan in een leuk restaurant. Van mijn kinderen kreeg ik een verrassingsdag aangeboden. Ik kreeg een stapeltje foto's van steden, en mag kiezen naar welke stad ik ga met mijn twee dochters voor een cultureel en culinair dagje. Ontzettend leuk natuurlijk!
Van Hubbie zou ik het interieuradvies van Violier at Home cadeau krijgen, met een aantal daaruit volgende veranderingen in ons huis. Ik heb echter besloten dit geld te doneren aan het Boreholeproject in Zambia, van Wieke Biesheuvel, zie https://www.facebook.com/Wieke.Biesheuvel.in.Zambia. Daar zal het geld ongetwijfeld meer van pas komen dan in ons (toch al mooie) huis.
Deze week ook veel eters gehad, op bezoek geweest, geschilderd en wat aan mijn boek gewerkt.
Verder nog buitenpotten geleegd, beelden van buiten naar binnen gesleept (waar laat ik toch alles?) en wat opgebonden hier en daar. Laatste kruiden geknipt, bundels van gemaakt en in de diepvries gedaan. Een kistje appels onderweg gekocht, daar appelcompote van gemaakt en ook grotendeels in de diepvries gedaan. En natuurlijk de oppasdag met Ernstje!
Deze week wordt het vast wat rustiger, zoals het er nu naar uitziet.
Vandaag maar weer begonnen met streng lijnen, want door alle toestanden is er wel meer en calorierijker gegeten en gedronken:-)
Donderdag ga ik met vriendinnen naar het Open Huis van de Potstal in Valburg, daar verheug ik me altijd wel op. Maar verder niet al te veel plannen gemaakt, want tenslotte ben ik weer een jaartje ouder:-)

verschil in dadeltakken...

Ik schreef al in een reactie bij Ingrid van het blog Home and Lifestyle dat mij opvalt dat er zoveel verschil is in dadeltakken.
Ik heb dadeltakken van vorig jaar liggen die prachtig ingedroogd zijn, met volle zwarte bessen (dadels eigenlijk dan) en die er nog steeds gezond uitzien.
Maar de dadeltakken die ik dit jaar kocht (bij drie verschillende zaken) zijn veel minder mooi. Ze drogen een beetje bruinig in en de besjes zien er dor, verschrompeld en klein uit.
Ik heb geen idee hoe dit kan. Zou het aan de "oogstjaar" liggen?
Om het verschil te laten zien heb ik onderstaande foto's geplaatst.
De eerste twee foto's zijn van dadeltakken van dit jaar, de onderste twee van takken die ik verleden jaar kocht. Dan heb ik, heel grappig, ook nog een takje van twee jaar geleden dat ik buiten in de zon heb laten liggen (vergeten dus). En dat is mooi versteend en grijs geworden. Staat op de laatste foto.
Ik hoop dat het grote verschil voor jullie zichtbaar is op de foto's, want het scheelt echt heel veel!
Hebben jullie deze ervaring ook of een idee waaraan dit kan liggen?

 

 

 

 

nog een bokje...

Waarom weet ik niet, maar ik vind bokjes en rammen altijd zo grappig. Al zien ze er stoer uit met hun grote hoorns, ze blijven toch iets aandoenlijks houden. Hun geur vind ik dan wat minder, maar die snuit en lieve ogen maken dat weer goed.
De vorderingen aan mijn schilderij liggen even stil, eerst griep gehad en toen vergeten mijn voorbeeld mee naar schilderles te nemen:-)  Dat schiet natuurlijk voor geen meter op...muts die ik ben. Maar ik heb al wel een plekje gevonden om hem op te hangen, in de hal boven het boomsculptuur op de zuil.
Mijn schilderijen staan eigenlijk voornamelijk in mijn werkkamer. Ik vind ze niet goed genoeg om in huis te hangen. Het schilderij van de ram dat ik momenteel schilder mag in de hal. Da's al een stapje verder. Wie weet komt mijn volgende écht in de huiskamer:-)
Wat momenteel wel in de huiskamer staat, is een stenen rammetje op verweerd sloophout.
Zó leuk. Ik vond het bij de Rakttuin in Uden. Overigens een leuke woonwinkel/tuin/theehuis.
Ze zijn op dit moment bezig met een huiskamer van Hoffz in te richten.
Het wordt vast heel mooi, de muren waren een eerste keer gedaan en moesten nog een bewerking ondergaan, maar het zag er al goed uit. Leuk om in de zomer te bezoeken als de tuin in bloei staat.
Het rammetje staat nog even op de sidetable, maar als de dadeltakken die nu op een grote vaas op de schouw liggen, gaan vervelen, komt hij hier te staan.
Door de bezoeken aan woonwinkels van de laatste tijd heb ik wat Hoffz decoraties bij elkaar gescharreld. Ik ben er blij mee: het is multi inzetbaar bij diverse hoekjes die ik graag maak. En omdat je een paar dingen bij elkaar voegt is het geheel toch niet vol of druk, integendeel: het geeft meteen sfeer op een rustige manier. En omdat het zo goed past bij de rest kun je er steeds weer nieuwe schikkingen mee maken.

 

spam...

Ik stuitte, naar aanleiding van het updaten van mijn blog, op de pagina's met reacties op mijn diverse posten. Ik krijg geen automatische melding als er reacties op mijn blog worden geplaatst, dus zie ik reacties die veel later zijn geplaatst meestal niet meer. Tot mijn verbazing zag ik dat er intussen ongemerkt wel een tweehonderd commentaren op diverse posten waren gezet, met een commerciele doelstelling. Maar het meest vervelend waren de vele spamberichten op de posten met een titel die voor sommige mensen wellicht voor meerdere uitleg vatbaar is, zoals "way down deep inside of me" of "in bed met een dictator" of "wat ik graag wil". Dat waren klaarblijkelijk titels die bepaalde mensen voldoende vonden om de meest schunnige dingen als reactie te geven.
Uiteraard heb ik ze allemaal verwijderd (Joost mag weten hoe lang ze er al op hebben gestaan, ik lees nooit terug) maar het gaf me een rot gevoel.
Voortaan zal ik vaker de reactie-pagina eens bekijken en ik hoop dat ik verder verschoond blijf van die akelige commentaren.
Hebben jullie dit ook wel eens gehad?

nieuw uiterlijk...

Nee...niet ik, hoor! Al zouden er hier en daar wel eens een paar rimpels gladgestreken kunnen worden:-)
Ik heb mijn blog wat gemoderniseerd en gelijk de kleuren gegeven die ik nu waardeer.
Ben best wel lang bezig geweest om een mooie header te maken maar het lukt me niet. Ik heb dus besloten dan alleen maar een blogtitel te gebruiken. Nu heb ik de zijbalken maar gebruikt om wat aardige foto's, spreuken, e.d. te laten zien.
Mochten jullie nog tips of verbeterpuntjes hebben: ik hoor ze graag!

Mookerheide Fair...

Van Days At Home, een leuke woonwinkel in ons dorp, kregen we vrijkaarten voor de fair op het Mookerheide Jachtslot te Plasmolen.
Nu was het weekend erg druk met een verjaardag, een familiereunie en een BBQ maar we besloten toch om zondag, de laatste dag van de fair, nog even te gaan. Dochterlief en kleinzoon vonden het leuk om met ons mee te gaan. Geen van allen waren we eerder op deze fair geweest.
Ik heb me uitstekend geamuseerd, misschien wel meer door de omgeving dan door het aanbod van de standhouders. Er waren veel (buiten)kleding- en sieradenstands, culinaire stands, een aantal antiekstands, etc. Helaas weinig op interieur en brocantegebied, hoewel er wel een stand was met huiden, vachten en geweien (waar Hub natuurlijk in een rot vaart voorbij wou, ha ha).
Wat ook leuk was (maar wat we niet allemaal gezien hebben, hoor) waren de roofvogelshows, Jack Russell races, schapen drijven, bloembinden, etc. Veel op het gebied van het buitenleven, zeg maar. Ik maakte uiteraard weer eens geen foto's, want veel te druk met beppen en met Ernstje tutten. Ik heb er dus een paar van verschillende promotiesites gehaald.
Het Jachtslot is echt een prachtlocatie. Dat kende ik nog wel uit mijn werkende leven:-) We hebben daar destijds ook feesten en bijeenkomsten gehad. Je kunt er in een mooie omgeving wandelen en ook het eten is er erg goed.
Zeker de moeite waard als je eens in de buurt van Plasmolen bent.

 

 

schilderij vordert...

Twee weken geleden ben ik weer aan een nieuw schilderij begonnen.
Ik ben op een andere schildercursus gegaan, ver van mijn woonplaats, maar zeer de moeite waard.
Op de vorige cursus schilderde ik voornamelijk met acryl, maar hier is het alleen olieverf.
En dat bevalt goed, heel goed zelfs.
Het schilderij is nog echt niet af, er moet best nog veel aan gebeuren maar omdat ik er erg veel plezier in heb laat ik alvast de vorderingen zien.
Op de eerste foto is de bok geschetst, zijn de omtrekken van de hoorns met modelleerpasta opgezet (om een ruwer effect te krijgen) en is de achtergrond één keer geschilderd. Op het tweede en derde foto is het schilderij zoals het nu is, half af dus....
De streepjes aan de onderkant zijn proefstrepen om te zien welke kleuren ik ga gebruiken. Als het helemaal af is laat ik het uiteraard ook zien.
Daarna ga ik deze bok (of een andere) op sloophout schilderen.
Dat geeft weer een heel ander effect en is ook heel anders schilderen. Je hebt geen achtergrond (het hout zelf is de achtergrond) dus je kunt niks meer corrigeren.
Best spannend dus....

 

 

amaryllis...

Op een schaaltje ergens achteraf lagen nog steeds twee amaryllisbollen die vorig jaar verschillende mooie witte bloemen gaven. Na de bloei knipte ik de verlepte delen af en vergat ze. Een poosje geleden ontdekte ik ze ineens weer :-)
Tot mijn verbazing zie ik dat ze gaan uitlopen. Er zitten weer groene punten aan en ik ben zeer benieuwd of ze ook bloemen gaan vormen.
Grappig, he? Weet iemand hoe dat zit met die bollen?

 

goede doelen...

Na alle logjes over vakanties, rommelmarkten, decoratie, interieur, et c. zou je kunnen denken dat er niks belangrijkers bestaat in ons wereldje. Maar gelukkig is dit maar een klein gedeelte van wie we zijn. Want naast alle leuke dingen waar we ons mee bezig houden is er natuurlijk ook een wereld waar al dit soort bezigheden irrelevant is en waar mensen iedere dag weer met problemen worden geconfronteerd waar wij geen idee van hebben.
Daarom nu maar eens een logje over heel andere zaken, nl. goede doelen.
Ik weet natuurlijk niet hoe het jullie vergaat, maar het geloof in goede doelen is bij ons de laatste tijd behoorlijk achteruit gekacheld. Nou...niet het geloof in de goede doelen op zich maar wel in de organisaties die zich daarmee bezig houden. Er is de laatste tijd zoveel te doen over stichtingen en organisaties die hun directeuren meer dan vorstelijk belonen, of waar maar een klein gedeelte van het geld bij het doel terechtkomt en de rest "overheadkosten" zijn, waar ze niets waarmaken van de doelstellingen die ze zeggen te hebben of waar grote gebouwen en status belangrijker zijn dan het doel op zich. Om maar niet te spreken over frauduleuze praktijken of het wegsluizen van geld naar andere banken met onduidelijke bedoelingen.
We steunden jarenlang één organisatie op maandelijkse basis en daarnaast, door het jaar heen, nog een aantal andere "losse" organisaties. Toen de organisatie waaraan we maandelijks doneerden, in opspraak kwam spraken we af een jaarlijks bedrag te geven aan één wisselend doel en geen andere doelen ernaast. Zo doen we het nu ook. Alleen is het tegenwoordig een behoorlijk gepuzzel om precies te zien of je geld terecht komt waar je het voor bedoeld had.
Daarom ben ik blij dat ik via Facebook kennis heb gemaakt met de site van Wieke Biesheuvel.
Wellicht kennen sommigen van jullie haar als columniste van Libelle, daar schrijft ze al jaren voor. Ik lees Libelle niet dus voor mij was ze onbekend. Tot voor kort.
Sinds begin 2012 woont Wieke Biesheuvel in Katete, Zambia. Haar man Rob werkt daar als chirurg in een ziekenhuis. Wieke schrijft elke dag op Facebook een artikel over haar leven daar.
Een heel direct verslag van het reilen en zeilen van de bewoners van haar dorp en soms ook van omliggende dorpen. Prachtige verhalen, zonder vals sentiment en altijd vol humor.
Maar zó indringend dat het je vaak uren bij blijft.
Nu schrijft ze momenteel vaak over de kapotte waterput van het dorp. Lezers hebben spontaan een inzameling opgestart om een nieuwe put te laten bouwen en Wieke is benoemd tot opzichter over de werkzaamheden:-) Het fijne is, dat je dagelijks de vorderingen kunt volgen, en dat je ziet dat er totaal geen geld verloren gaat aan onnodige toestanden.
Mochten jullie dus net als ik, je af vragen hoe je een goed doel kunt steunen en tegelijk oog kunt houden op de uitvoering van één en ander, kan ik je aanraden om haar Facebookpagina eens op te zoeken. Ik vermeld hier geen bankrekeningnummer of zo, want als je bent geïnteresseerd staat dat op haar eigen FB-pagina vermeld. Mijn bedoeling is slechts jullie op haar pagina te wijzen; hopelijk vinden jullie het even boeiend als ik om haar dagelijkse verslag te lezen.
En wie weet.....

af...

De kruikvaas is af. 
Het heeft even geduurd voor ik er tevreden over was, maar nu vind ik hem goed.
Met twee dadeltakken, wat hopslingers en een paar houtstronken staat hij tussen twee ramen. Ook in het erkerraam staat hij leuk, maar dat is lastiger met fotograferen. Op de foto lijkt de vaas onderaan wat bruinig maar dat is in het echt niet zo, gewoon wat donkerder.
Ik heb echt lol in het bezig zijn met deze dingen dus de volgende poging zit alweer in mijn hoofd.

violier at home...

Afgelopen zaterdag bezocht ik Violier at Home in Bennekom (http://www.deviolier.com/deviolier/violier_at_home).
Een poosje geleden heeft Martine van het blog Impression-Lifestyle al een logje geschreven over Wulf van de Pol en zijn mooie huis dat hij elke zaterdag openstelt. Nu is Bennekom voor mij een ritje van een kwartiertje dus het proberen waard, dacht ik.
En wat werd ik verrast bij binnenkomst in dit mooie woonhuis/annex inspiratieplaats/annex winkel.
Net als Martine moest ik aanvankelijk een drempel overwinnen om een privéhuis binnen te gaan, dat is toch altijd lastiger dan een "echte" winkel. Maar zoveel meer inspirerend eigenlijk ook dan een winkel; je ziet alles direct toegepast.
Wulf en zijn vriend hebben dit 30er jaren huis geweldig ingericht en gedecoreerd. In deze tijd van het jaar natuurlijk ook met mooie herfstcreaties. Dat is ze wel toevertrouwd want ze hebben in Veenendaal ook een prachtige bloemen-/woonzaak.
Het huis is sober en stoer ingericht maar gelukkig niet somber en donker. Helemaal mijn smaak want ik heb licht en lucht nodig om me gelukkig te voelen.  En hoewel het zeker geen groot huis is, straalt het zowel grandeur als gezelligheid uit.
Dit huis heeft prachtige Carte Colori verf op de muren, stoere woonitems, linnen gordijnen en last but not least heel erg mooie groendecoraties. Voor het raam met de luiken een enorme hopkrans, op de sokkels grote vazen met stronken, bessen, hop en/of witte pompoentjes, op het banktafeltje een verweerde poer met groen/witte herfstdecoratie.
Ik ben dermate gecharmeerd van deze stijl dat ik Wulf gevraagd heb eerdaags eens bij ons te komen kijken en wat advies te geven.  Ik kijk daar echt naar uit!
Dank Wulf (en zus) voor de leuke ontvangst met koffie en lekkers en dank aan Martine voor de goede tip!