anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



maandag 4 augustus 2014

ze staan weer...

Ze staan weer...!
Ik kwam langs de uiterwaarden van ons dorp enorme berenklauwen tegen, echt enorm!
Vanmiddag even langs gereden. Mocht eigenlijk niet, verboden voor auto's, maar ja...zeg nou zelf, zulke joekels laat je niet staan toch? En met de fiets was dus geen optie, ha, ha!
Ik moest ze thuis toch behoorlijk kortwieken, want ze waren te hoog voor de grote kruik in het erkerraam.
Natuurlijk kan ik helemaal geen mooie foto's maken omdat de kruik voor het raam staat en een donkere achtergrond veel beter is. Maar ja, zowel kruikvaas als berenklauwen verplaats je niet zo maar.
Maar geloof me: ze staan veel leuker dan op de foto lijkt.
Ik blog weinig op dit moment, maar dat komt omdat manlief nog een paar weken thuis is en we veel leuke dingen ondernemen. Tenslotte komt er zo meteen als de gemeenteraad zijn reces heeft gehad, niet veel meer van:-)
Ik ga dus nog even van de laatste loodjes genieten.....

maandag 14 juli 2014

tafeltje...

Jullie hebben nog twee dingen te goed van mij...
Ten eerste de zuil die mijn schoonzoon maakte en die ik met white wash heb bewerkt.
Daar moeten jullie even op wachten want de plantjes in de schaal bovenop zijn erg lelijk geworden door de regen. Daar doe ik dus eerst andere beplanting in en dan zal ik een foto nemen.
En dan zou ik nog het bewerkte biedermeier tafeltje laten zien.
Dat tafeltje heeft me behoorlijk dwars gezeten. Ten eerste omdat de val voor heel veel uitstel zorgde, want ik kon mijn arm niet goed bewegen, laat staan gebruiken om te schuren. En daarna bleek de tafel van slechte kwaliteit te zijn en de roodachtige verf of lak was er bijna niet af te krijgen. De naden en ribbels van de poten hebben nog steeds een klein roodachtig randje maar dat is nu niet meer te zien.
Ik smeerde het tafeltje eerst twee keer over met afbijt in. Veel lak ging er van af maar het kostte toch nog behoorlijk wat schuurwerk om het blank te krijgen.
Daarna bewerkte ik het tafeltje met een grey wash die ik maakte van water en een restje kalkverf, kleur Elephant Skin. Eigenlijk had het achteraf iets donkerder mogen zijn (ik twijfelde nog, had ook nog een potje Thunder Sky, had ik beter kunnen gebruiken ) maar veel zin om het nog eens te schuren en te verven had ik niet. Wellicht over een paar weken of zo.
Ik zag later pas dat er op de foto nog een paar viltjes onder de poten liggen omdat de verf nog wat kon afgeven, maar inmiddels zijn die er natuurlijk onder uit.
Serena staat nu op het tafeltje. Ze mag een tijdje bij ons in huis staan want ik ben zo blij met haar!
Van de winter gaat ze naar buiten, maar eerst moet ik nog een sokkel voor haar laten maken of een stevige en brede zuil zien te vinden.

zaterdag 5 juli 2014

Serena...

Al sinds mijn bezoek aan Violier at Home (zie mijn post van 23 september 2013) ben ik weg van het beeld van Beeldenmakerij Il Cupido, Serena genaamd. Daar zag ik het in huis staan en sindsdien is het in mijn geheugen blijven hangen. Omdat het best een prijzig beeld is, kwam het niet meteen tot aankoop. Maar het bleef een stille wens:-)
Gisteren waren Hubbie en ik een dagje op pad. We zouden lekker naar de Friese meren en onderweg nog even een omweg maken om bij woonwinkel De Wilgengaarde in Ruinen te kijken.
Het eerste waar mijn oog op viel toen we bij de gezellige en mooie winkel binnenkwamen was natuurlijk Serena...of ze daar al die tijd op mij had staan wachten:-)
Nadat we de winkel uitgebreid hadden bekeken en alle mooie spullen, voornamelijk van Hoffz, hadden bewonderd, kwamen we in gesprek met de bijzonder vriendelijke eigenaren van de winkel. Onder het genot van een heerlijke cappucino, vertelden ze ons dat de winkel nu al te klein begint te worden voor ze. De winkel is een succes aan het worden en hun klanten komen zo'n beetje uit het hele land. Ze hebben inmiddels hun oog laten vallen op een grote loods, net buiten het dorp, en bekijken momenteel of de verbouw hiervan en de verkoop van de huidige panden (winkel en woonhuis) haalbaar is.
De Wilgengaarde is inderdaad een volle, maar zeer mooie woonwinkel. In een grotere ruimte zouden hun stoere en sobere items veel beter uitkomen, dat geloof ik graag. Ik hoop dan ook van harte dat ze daar in gaan slagen want ik wens dit hardwerkende, vriendelijke echtpaar alle goeds van de wereld.
Nadat ook Hubbie onder de bekoring van Serena was geraakt, besloten we haar mee te nemen. De eigenaresse vertelde dat ze het beeld juist die ochtend hadden binnengekregen, en nauwelijks een paar uurtjes later dus al weer verkocht!
Het loodzware beeld werd gelukkig voor ons in de auto getild (het uittillen thuis was ook een compleet ander verhaal:-)
Nu staat Serena nog even op de tuintafel. De bedoeling is dat mijn biedermeiertafeltje snel af is en dat ze daarop een plaatsje gaat vinden. Het bewerken van het tafeltje dat ik op MP vond, moest een paar weken wachten totdat mijn schouder hersteld was van een val.
Inmiddels is het kaal en moet het vergrijsd worden. Nu popel ik natuurlijk om ermee aan de slag te gaan en Serena in huis te halen. Daar mag ze een poosje blijven staan om daarna de tuin in te gaan om mooi bemost te raken.
Overigens zijn Hubbie en ik nooit bij de Friese meren aangekomen. Omdat we onderweg al veel tijd  "kwijt" waren geraakt met het bezoek aan de Wildengaarde en een uitgebreide lunch, besloten we om naar Giethoorn te gaan, daar waren we al in geen jaren geweest. We genoten enorm van de tocht op de slootjes, de wandeling door het mooie dorp, en de leuke terrasjes.
Een heerlijk dagje dus, met een heel mooi "souvenir".

Serena's neusje lijkt donker, maar gelukkig is dat schaduw:-)

maandag 30 juni 2014

tuinieren...

Gisteren weer een aantal uren in de tuin gewerkt. Tjee....dat voelde ik wel, zeg!
Zoals jullie weten hebben we hier een heel grote tuin, waar heel veel te onderhouden is. En hoewel ik altijd graag tuinierde is de échte lol er de laatste tijd een beetje af. De jaren gaan toch tellen, of ik het nu toegeef of niet :-)
Bovendien is deze tuin mooi, maar niet helemaal mijn smaak. Een echte bostuin die alleen maar met heel grote ingrepen te veranderen zou zijn. Er staan heel veel, meters hoge, bomen en enorme struiken. Ik krijg van diverse kanten complimenten over de tuin, maar het rare is dat ik met mijn kleine tuintje vroeger blijer was dan met deze enorme bostuin.
Maar goed: ik probeer veel hoekjes te creëren waar mijn sfeer toch enigszins in terug te vinden is. Vandaag is het een beetje regenachtig maar ik ben toch even de tuin in geweest om wat plaatjes te schieten.
Een tijdje geleden kocht ik deze mooie, maar enorm zware betonnen tuinschaal op een rommelmarktje. Hij was al gevuld met oxalis. Op de bovenste foto zie je de oxalis openstaan (bij zonnig weer) en op de tweede foto bij donkerder weer (dan sluit hij zijn bloemetjes).
 
Mijn lieve schoonzoon maakte voor mij nog een zuil van sloophout. Ik moet hem nog even schuren en bewerken, maar ik vind hem nu al geweldig! Daar gaat deze mooie tuinvaas zo meteen een plekje op krijgen.
Verder kocht ik zaterdag nog een aantal eenjarigen. Een van mijn favorieten is de Mexicaanse madelief. Die koop ik elk jaar weer en die heeft zich ook in diverse kieren, spleten en bakken  in onze tuin uitgezaaid! Kijk maar eens hier: alleen de bovenste pot (foto 2 is een close up hiervan) heb ik dit jaar gekocht, de rest zijn allemaal madelieven die zich hebben uitgezaaid in potten, hoekjes en kiertjes. Geen grote, imponerende plant maar lief en bescheiden, daar houd ik van (voor planten dan , tenminste....:-)
Ik zag ooit in een boek van Elisabeth de Lestrieux een foto van een enorme loden bak helemaal gevuld met deze Mexicaanse madelief. Dat heb ik nog steeds voor ogen: ooit komt die loden bak er!




 
 
 
Mijn stokrozen doen vreselijk hun best, maar door de regelmatige buien vallen veel knoppen af. Zonde hoor!

Ik kocht ook nog vlijtige liezen in het wit, voor op de verandatafel. Omdat ze vrij ver naar achteren op de tafel zijn gezet, komt de zon er niet zo veel. Dat maakt dat ze mooier blijven. Ze moeten nog wel wat uitgroeien, maar dat komt vanzelf (ik zie overigens nu dat ik mijn terrastafel weer eens moet opbleken!)


 
Ook wat gipskruid voor op de terrastafel bij Hubbie's werkkamer. Staat gezellig als zijn politieke vriendjes komen vergaderen, ha, ha!
Tenslotte nog een paar plaatjes van bepaalde plekken, met name de hortensia's, in de borders.






 
 
Een lange post met veel foto's is het geworden, zie ik nu.
Maar omdat ik momenteel ook niet zoveel inspiratie heb, maakt dit het wellicht een beetje goed:-)!


maandag 16 juni 2014

weer terug...

Net terug uit het heerlijke Toscane van een heerlijke vakantie die we doorbrachten op twee verschillende agriturismo's.  Een agriturismo is een authentiek gerestaureerde boerderij of landhuis waarvan kamers, appartementen of vrijstaande huisjes verhuurd worden aan gasten. De meeste agriturismo's (eigenlijk agriturismi, in het Italiaans) produceren wijn of olijfolie, maar soms ook kaas, honing of jam. Een agriturismo is uiteraard landelijk dus is meestal omringd door wijngaarden, olijfbomen, heuvels of bergen 
Wij verbleven de eerste week in een appartement waar we eens vaker zijn geweest. We werden er als familie begroet en kregen zelfs een flinke korting bij het afrekenen:-) We verkenden opnieuw kleine dorpjes, genoten van het fenomenale uitzicht vanaf de heuvel waar het huis lag, lagen heerlijk bij het mooie zwembad (ik) of namen een flinke duik (manlief).

Aan het eind van deze week haalden we onze jongste dochter en haar vriend op van het vliegveld Pisa.  Ze gingen mee naar de volgende bestemming, een flink aantal kilometers hoger gelegen. Ook een agriturismo, maar ditmaal een nieuwere, hoewel ook in authentieke stijl gerenoveerd.
Het was heerlijk om ze een paar dagen te logeren te hebben. We deden een aantal wijnproeverijen, want schoonzoon is een wijnkenner en -verzamelaar. Op de terugweg hadden we dus aardig wat bagage extra aan wijn en olijfolie, want ook van deze laatste hebben we veel en vaak geproefd. Uiteraard konden zij dat niet meenemen in het vliegtuig dus.....:-
Ook gingen we een dag naar Florence. Wat een heerlijke stad is dat toch. We hadden ditmaal al kaartjes voor het Uffizi via het Internet gekocht, want vorige keren was de rij wachtenden vreselijk lang (soms moeten bezoekers wel vijf uur in de rij staan, hoorde ik). Dit maal kostte het ons slechts een half uurtje. Schitterend museum, vind ik. Het gebouw zelf is al een kunstwerk. Het werd in de 16e eeuw gebouwd in opdracht van Cosimo de Medici. Het was aanvankelijk bedoeld als kantoorruimte voor de bankiersfamilie. Later brachten ze er hun kunstschatten onder en stelden de collectie open voor het publiek. De verzameling bestaat uit schilderkunst van de late middeleeuwen en vroege renaissance tot de barok. Er staan veel Griekse en Romeinse beeldhouwwerken, alsmede veel waardevolle en belangrijke schilderijen van schilders als: Botticelli, Raphael, Caravaggio, Leonardo da Vinci, Michelangelo, Titiaan, Rubens, Rembrandt en nog zo veel anderen.
Toen we aan het eind van de week de kids weer terug naar het vliegveld brachten, hadden we nog twee dagen samen. De temperaturen die twee weken schitterend waren geweest, begonnen op te lopen tot een broeierige hoogte, want er werd slecht weer verwacht. Die dagen hebben we dus rustig in de schaduw doorgebracht, al lezend en puzzelend, met hooguit een uitstapje naar een favoriet restaurantje.
We kunnen er dus weer tegen. En dat is maar goed ook, want morgen wordt Hubbie geopereerd en later deze week ga ik door de scan. Gelukkig geen ernstige dingen, maar wel vervelend. Maar wat moet gebeuren, moet gebeuren! Is niet anders. Gelukkig zijn er ook veel leuke dingen! Zo gingen we vanmiddag naar onze oudste dochter en haar man en natuurlijk mijn grote liefde Ernst! Door de telefoon hoorde ik al dat zijn woordenschat behoorlijk is toegenomen en hij babbelt inderdaad de hele dag door gezellig tegen iedereen aan. Zo'n heerlijk mannetje!
Ik heb jullie posten niet allemaal gelezen, dus ik heb nog veel in te halen. Maar daar heb ik de komende tijd gelegenheid genoeg voor.
En ik zag dat ik weer een aantal nieuwe volgers heb, waarvoor dank. Wees welkom!
Iedereen een fijne week gewenst!

SAN GIMIGNANO:
 
FLORENCE:
 
UITZICHT VANUIT ONS EERSTE VERBLIJF:
 
UITZICHT VANUIT ONS TWEEDE VERBLIJF:

dinsdag 13 mei 2014

olijfboompjes...

Eindelijk weer eens een beetje droog in de tuin!
We hadden al lange tijd een olijfboompje, dat door Hubbie elke winter moeizaam naar de garage wordt versleept, dus "wij nemen er dus echt geen andere planten bij die in de winter naar binnen moeten" :-)
Och, niets veranderlijker dan een mens...we zagen op MP een mooie hardhouten bank in een licht gebogen vorm. Mooi voor bij de vijver dus. Maar toen daar aan één kant een olijfboompje bij stond zag het er aan de andere kant toch wat...ehh...kaal uit. En het grappige is dat mijn man dat klaarblijkelijk ook vond want raad eens waar hij dezelfde middag mee thuis kwam. Juist: met nog een olijfboompje! De grote grijze potten waarin ze staan moeten natuurlijk nog wel een beetje verweren en bemost raken!
Tja...dat wordt dus dubbel sjouwen van de winter! En het leuke ervan is dat het dit maal niet mijn schuld is, ha, ha!
 
Mijn viooltjes op de veranda zijn erg mooi gebleven in tegenstelling tot de viooltjes die in de voortdurende regen hebben gestaan. Hopelijk knappen die nog wat op als het weer wat droger is.
Ben momenteel een tafeltje aan het behandelen (afbijten, schuren en donkerder maken). Het is een biedermeiertafeltje dat ik al heel lang zocht en dat ik gelukkig verleden week ook op MP vond.
Wordt vervolgd.


zaterdag 10 mei 2014

Franse Elzas...

Afgelopen week waren we een paar dagen in de Franse Elzas. Voor ons een geheel onbekend gedeelte van Frankrijk, maar het gevolg van een leuke aanbieding van een touroperator.
Eventjes eruit in een vakantieperiode van manlief. Wel wat opgezocht via het Internet natuurlijk, maar voor de rest hebben we het op ons laten afkomen. Nou, dat viel bepaald niet tegen. De Elzas is bestrooid met leuke kleine dorpjes die je het gevoel geven eeuwen in de tijd terug te gaan.
We zouden overnachten in een prestigieus hotel...nou dat prestige was ongetwijfeld ook van een vorige eeuw, want het was wel een beetje vergane glorie, hoewel dat eigenlijk ook wel weer een bepaalde charme aan het geheel gaf. Toen we ons zolderkamertje ge-updated hadden naar een normale kamer was het prima.
We zijn aan de Franse kant van de Elzas gebleven, hoewel we eerder dachten ook nog een gedeelte van de Duitse kant "te doen". Maar er was zoveel te bekijken en te zien dat we dat laatste idee snel vergaten. Ik heb aanvankelijk wel wat in brocante- en antiekzaakjes gesnuffeld, maar heb het al snel opgegeven. Mij allemaal veel te veel frutsels en fratsels (uitdrukking van mijn moeder:-) Geen stoere en sobere items te bekennen!
Onderstaand een paar foto's die een indruk geven van de dorpjes, vol vakwerkhuizen in alle kleuren van de regenboog en overal versierd met bloemen of strodecoraties.
Manlief kon het niet laten me te pesten toen hij mijn enthousiasme zag en stelde voor om  het houtwerk van ons huis ook roze, geel of groen te schilderen i.p.v. grijs!
Nee, dat is me een stap te ver, maar mooi vind ik het wel (daar....:-)
 





maandag 28 april 2014

pot en zuil...

Hierbij nog even de beloofde foto's van pot en zuil.
Ik ben er blij mee. De planten zijn vervangen door een aantal lavendelplantjes. Staat strakker en kleurt beter. De zuil veroudert natuurlijk nog wat en zal dan iets grijzer worden. En zo niet dan is er altijd nog Carbon Wax of loogbeits:-)
 
 De zwarte viooltjes hebben een andere behuizing gekregen.


De plantjes die ik veel te ongeduldig in de nieuwe tuinpot propte zijn nu naar de grote houten kuip overgeheveld. Ik heb er nog wat blauwe planten bij gekocht, zo wordt dit een mooie blikvanger tussen al het groen deze zomer. Moet nog wat uitgroeien maar ik weet uit ervaring dat dit over een paar weken een blauwe waterval van bloemen is.
De New Dawn en de stokrozen hebben er ook zin in.
Heel graag wil ik het houtwerk aan de buitenkant van ons huis grijs schilderen. Maar aangezien de markiezen blauw-wit zijn, is dat een beetje onlogisch. En alle markiezen vervangen is vreselijk duur (zelfs alleen het doek, want we hebben vrij veel grote ramen rondom) en ze zijn pas zes jaar oud, dus dat doe je ook niet snel, toch?
Jammer vind ik het wel en ik blijf proberen er een oplossing voor te zoeken.