anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



woensdag 23 april 2014

zoeken en vinden...

Wat hadden we een mooie Paasdagen, he?
Hier hebben we ze echt fijn doorgebracht, o.a. met een prachtige familiebrunch op een heel mooie locatie. Ook bezochten we nog een paar markten en leuke brocantes.
Op één van die marktjes kocht ik een leuk tafeltje voor Ernst, onze kleinzoon.Daar was ik al even naar op zoek. Want het tafeltje moet natuurlijk wel hier passen, in ons huis. Ik wil het kunnen laten staan en niet steeds hoeven opbergen. Het tafeltje is zo schattig en het past perfect bij het oude stoeltje dat ik al eens bij Ariane in Ederveen kocht.

Ik kocht weer een zwart viooltje. Dat heb ik eigenlijk elk jaar staan, maar nu kon ik het nergens vinden. Op het nippertje dan toch nog. Blij mee.
 
Ook was ik al héél lang op zoek naar een stenen vierkante tuinvaas op voet. Nergens te koop, of abnormaal duur, die enige keer dat ik hem eerder zag. Verleden week ging ik in Bussum naar Walden Woods. Wat een leuke zaak! Een oude tuin bij een fantastisch huis, en die tuin vol met de leukste brocante en vintage spullen. Veel tuinpotten, tuinmeubilair, tuinbeelden, etc. De leuke energieke eigenaresse vertelde (en liet zien) dat ze in de Ariadne van deze maand stond.
Ik zag ergens in een verloren hoek dé pot staan! Er was er maar één van, dus ik was heel blij dat ik hem gespot had. Meteen meegenomen natuurlijk. Ongeduldig als ik ben plantte ik hem meteen dezelfde dag al in met plantjes die ik had staan om in andere potten te doen. Moest natuurlijk helemaal niet....geduld is een schone zaak! Ik zag meteen dat dat het niet was. Morgen dus maar op zoek naar soberder buitenplantjes. En vrijdag kan ik de zuil ophalen die ik liet maken voor de pot.
Dan zal ik nogmaals foto's maken maar voor nu laat ik even zien hoe hij er uitziet (let dus niet op de beplanting:-)
 

Alles begint zo heerlijk uit te lopen buiten. Zelfs in onze bostuin bloeit er best heel veel.
De blauwe regen plantte ik drie jaar geleden en hij groeit goed. Natuurlijk moet hij nog wat meer groeien voor een mooier effect, maar het begin is er.
 
Ook de rhododendron knoppen beginnen weer open te gaan. Dat is mooi hier, want er staan er natuurlijk heel veel in verschillende kleuren.
In de bospaden begint ook van alles op te komen. Zo leuk!


 
In de tuinvijver is het ook een gekrioel van jewelste. Als de reiger nog eens langs komt over een poosje vindt hij op zijn minst honderd kikkers hier!
 
Tenslotte wens ik iedereen een fijne Koningsdag toe. Ik heb op zich niet zo veel met het koningshuis maar de traditie vind ik wel leuk.
Veel plezier allemaal.

maandag 14 april 2014

struggle...

Daarnet keek ik uit het raam van mijn werkkamer en zag een prachtige reiger staan.
En aangezien wij geen vissen in de vijver hebben én gezien het feit dat wij in een bos wonen, gebeurt dat natuurlijk niet dagelijks.
Ik pakte mijn fototoestel dat op mijn bureau ligt (dat dan weer wel:-) en schoot een paar foto's.
Ineens duikt de reiger met zijn snavel in het water en haalt er een kikker uit! Ik schrok er echt van. Natuurlijk wist ik wel dat ze ook kikkers eten maar gezien had ik het nog nooit. De reiger sloeg constant met de kikker op het water, op de grond of op de stenen. Hij stond soms minutenlang stil met een spartelende kikker in zijn bek. En ja...aangezien de kikker toch al aangebeten was voelde ik me niet geroepen om de reiger weg te jagen. Bovendien drijft er nog een enorme klont dril in het water en zijn er al jonge kikkers dus blijft de vijverbevolking wel in stand.
Ik maakte een paar opnamen, zie hieronder het verloop van de schranspartij.
Op de laatste foto kun je als het goed is, nog de dikke bult in zijn keel zien zitten!






donderdag 10 april 2014

één zwaluw maakt nog geen......

...lente!
Nee, hier is het de laatste week niet echt mooi weer geweest.
Als je al zo vroeg in het jaar warm weer ervaart lijken de dagen met lagere temperatuur (die eigenlijk normaal voor de tijd van het jaar is) gewoonweg koud!
Maar goed...we zijn toch wat aan het rommelen in de tuin, altijd leuk natuurlijk.
Nu valt er aan een bostuin, zoals de onze, niet veel te veranderen. Of je zou alles rigoureus moeten verwijderen en er een "normale" tuin van maken. Maar we wonen natuurlijk niet voor niets zo...dat is iets wat we niet overwegen. Al kan ik soms wel eens met weemoed denken aan de prachtige op-kleur borders van ons vorige huis, hoor. Daar was tuinieren eigenlijk veel leuker.
Ik heb hier afgelopen jaren planten (en echt wel rekening gehouden met standplaats en behoeften) neergezet, die ik het jaar erop nooit meer terugvond. Daarentegen groeit er van alles wat ik juist niet wil, véél (en snel ook nog:-)
Maar goed: op enig moment moet je je daar aan overgeven en het beste maken van wat er is, toch?
En er is best heel veel hoor.
Zo hebben we deze week een nieuwe boom geplant ter vervanging van de gesneuvelde, zo'n ruime twintig meter hoge, den. Het is een amberboom geworden. Het zal wel even duren voordat hij echt groot is, maar hij loopt al mooi uit. De amberboom is een boom met in de zomer veel blad (zodat de doorkijk naar het "je-weet-wel" huis wat minder wordt). In de herfst verkleurt het blad naar de herfstkleuren en dat is een mooie afwisseling met het vele groen van de bomen rondom.
De grond rondom moet nog omgeploegd en beplant worden, daar ga ik eerdaags aan beginnen.

Ook heb ik een paar bakken beplant met kleine viooltjes. Dat vind ik toch altijd weer de leukste lentebloemen voor in de bakken. Ik heb ze altijd in blauw, roze en wit.

Twee witte gietijzeren bakken met blauwe viooltjes op het kleine tafeltje voor ons voorraam.

Twee grijze gietijzeren bakken, ook met blauw, op de serretafel.
Een gietijzeren oorvaas met roze viooltjes op het zitje bij de werkkamers.
In de bakjes aan weerskanten van het trapje ook nog wat blauwe viooltjes. De witte staan aan de achterkant maar zijn nog erg dicht, dus daar geen fotootje van.


De "ladies", zoals ik de betonnen sierdames in onze tuin noem, zijn weer even schoongemaakt, evenals de tafels etc. in de serre. Hier in het bos verweert alles erg snel en met een paar weken is alles weer groen. Als ik het niet schoonmaak dan wordt het slijmerig en vies. Verweerd vind ik mooi, maar vies is vies....:-)
Mijn grote ton staat te wachten om gevuld te worden. Ik wil hem met vaste planten vullen. Aanvankelijk dacht ik aan hosta's. Maar daarvan staan er hier al enorm veel en bovendien is het al zo groen hier...ik vind kleur dan wel leuker. Verleden jaar had ik er eenjarigen ingezet en dat stond hartstikke leuk, maar kostte wel een vermogen! Dus dat gaat het niet meer worden, vermoed ik.
Iemand nog ideeën voor een leuke blijvende tonbeplanting...geen vijverbeplanting want we hebben hier dus al een heel grote vijver.
Er bloeit wel het een en ander en dat is altijd leuk in deze groene omgeving. Maar het grote kleurspektakel komt zo meteen met alle rhododrendrons; altijd een feest om te zien!
Ze zijn wel drastisch gesnoeid, verleden jaar, dus wel even afwachten of ze weer zo overdadig bloeien. T.z.t. zal ik het laten zien.

woensdag 2 april 2014

buffel hangt...


 De buffel die ik schilderde voor mijn dochter en schoonzoon is klaar en hangt er al.
Helaas geven de foto's niet zo goed de werkelijkheid waar.
Het licht schijnt een beetje op het schilderij en daarom lijkt het wat flets. Maar dat is het in het echt gelukkig niet, hoor.
De buffel is 1 x 1,20 mtr. en dat vond ik best lastig. Kon hem niet eens in mijn Mini Cooper vervoeren:-)
Nu weer een bescheidener formaat, ga een bolpot met bottels schilderen, waarvan t.z.t. het resultaat.

 
 

zondag 23 maart 2014

alweer zo geleden...?

Is het werkelijk alweer zo lang geleden dat ik een post plaatste, vroeg ik me vanochtend af. Ja, dus!
Snel maar weer even achter de PC gedoken dan.
Er is ook zoveel te doen geweest in de afgelopen tijd. Ten eerste natuurlijk, dat herkennen jullie waarschijnlijk wel, de tuin die om de nodige aandacht vroeg. Mijn hemel, wat is dat toch altijd weer veel werk: om de tuin klaar te maken voor een nieuw seizoen. Ons grote bosperceel is in aan het eind van de winter overwoekerd met blad, takken e.d. Om alleen dat al op te ruimen...dan ben je zo drie dagen en drie groencontainers verder... ;-) En dan is er nog geen nieuwe plant gepoot of pot gevuld, hoor. Dat heb ik deze week maar gedaan. Leuke potten met blauwe violen op de witte tafel buiten, staat heel gezellig. Foto's volgen nog.
Dan waren er natuurlijk de gemeenteverkiezingen. Nu heb ik daar niet direct iets mee te doen maar manlief des te meer. Dus was het een drukte van belang. Fractie en/of belangengroepen die kwamen vergaderen. Overleg met allerlei mensen hier thuis. Canvassen, folders verspreiden, etc. Een heel ongeregelde tijd. Gelukkig heeft Hub's partij het goed gedaan in de gemeente en is de grootste partij geworden. Dat maakt het natuurlijk allemaal zeer de moeite waard (en weten we dat hij de komende vier jaar weer héél druk is en ik mezelf moet vermaken:-)
Ik ben tussendoor nog regelmatig gaan woonshoppen. Behalve dat we ons nog steeds oriënteren op een nieuwe haard/schouw partij, zijn ook de gordijnen aan de beurt om vervangen te worden. Nu weet ik goed wat ik wil, maar de invulling tegen een redelijke prijs is natuurlijk weer een andere zaak, dat herkennen jullie ook vast wel.
Ik bestelde nog een mooie oude Indiase melkkruik bij de webshop Huis en Haard. Dat was een goede tip van Monica. Inderdaad mooie spullen en ze worden heel goed en mooi ingepakt. Natuurlijk vergat ik weer een foto te maken van het mooie pakje, maar bij de post van Monica deze week kunnen jullie zien hoe leuk dat er uitziet.
Ik kocht ook nog een oud houten krukje bij een woonwinkel waar ik min of meer toevallig beland was, nl. Woonland in Maurik. Het staat naast de bank in de kamer, maar daar kon ik geen goede foto van maken, dus vandaar de foto naast de zuil in de hal.
Tenslotte wijs ik nog even op mijn header. Ik kon er maar geen foto in krijgen, en dat schreef ik in het commentaar bij Hanny van een Small Piece of my Life. Ik kreeg een lieve mail waarin ze aanbood er een voor mij te maken en daarom heb ik nu tóch een foto in mijn header. Zo leuk die spontane en lieve reacties van medeblogsters.
Daar word ik echt blij van!








dinsdag 11 maart 2014

weekendje weg...

Wat was het een geweldig mooi weer, afgelopen weekend, he?
Voor ons was dat helemaal geweldig want we hadden een weekendje in het Zuiden gepland.
En wat is het een heerlijk weekend geworden.....!
Wij zaten weer in een mooie B&B, nét even over de grens met België. Dit keer een ander soort B&B, oud van oorsprong, maar heel modern ingericht. Toch ook wel eens leuk, na al dat landelijke interieur :-) Prachtig verzorgd en met een hartelijke gastvrouw.
Vrijdag een dagje Maastricht, door het plotseling ingevallen, warme weer moest de garderobe weer even aangevuld worden, dat snappen jullie wel! En daar is Maastricht een heerlijke stad voor! Ook de vele overvolle terrasjes hebben we regelmatig aangedaan, want man.....wat was het heerlijk in de zon!
's Avonds gingen we (eindelijk, want alle voorgaande keren was er geen plaats meer) eten in Chateau Neercanne. Wat een belevenis! We eten maar zelden in een sterrenrestaurant, maar dit was meer dan de gepeperde rekening waard!
Zaterdags gingen we verder met het ontdekken van het Geuldal in Nederland en de Voerstreek in Belgie. Beiden prachtig en heerlijk om te rijden, te wandelen en te bekijken in het krachtige voorjaarszonnetje! (Wat zeg ik? Het was 21 graden, dus eigenlijk zomerweer!) In de avond naar een goedkoop eetcafeetje, want er moest wel wat worden gecompenseerd natuurlijk:-)
Zondag was wederom gereserveerd voor Tongeren en zijn brocantemarkt. Ook daar kon je over de koppen lopen, natuurlijk mede door het prachtige weer.
Ik ben al ruime tijd op zoek naar een oude houten kruk of klein bankje. En ook een mooie stenen tuinvaas voor de buitentafel staat nog op de verlanglijst. Alles wat ik in de winkels zie vind ik overdreven duur en dat is niet de bedoeling. Op de markt was er niks dat ik geschikt vond, jammer genoeg. Ook het aanbod in stenen tuinvazen was niet voor ons geschikt: óf te groot, óf te duur, niet de goede vorm. Ik kon er niet enthousiast van raken.
Dus geen aankopen, jammer maar er komen vast nog meer gelegenheden om rond te snuffelen en markten en fairs te bezoeken. (Tips in deze zijn meer dan welkom, hoor!)
De foto's zijn, zoals altijd van Internet, want raad eens waar ons fototoestel lag:-)?
De B&B The Four Seasons in Riemst.
Chateau Neercanne Maastricht
Hasselt; afgelopen zaterdag héél wat drukker overigens!
 
Markt Tongeren

maandag 3 maart 2014

aanrader...

 
Vandaag weer eens een logje over iets anders dan huis en tuinJ.
Ik lees altijd al veel maar in de afgelopen periode natuurlijk nog meer dan anders. En een van de mooiste boeken die ik las is Stoner van John Williams. Deze Amerikaanse schrijver die in 1922 werd geboren en in 1994 overleed, deed tot voor kort geen belletje rinkelen bij de meeste Nederlandse lezers. Net als zijn hoofdpersoon, William Stoner, was John Williams wetenschappelijk medewerker aan een universiteit. Dit is dan ook de omgeving waar het verhaal zich grotendeels afspeelt.      
Stoner is een boerenzoon die gaat studeren. Aanvankelijk landbouwkunde maar als hij met letterkunde in aanraking komt ontdekt hij dat dit zijn ware passie is en dat zorgt voor een omslagpunt in zijn leven. Stoner keert niet meer terug naar de boerderij. Hij houdt zich als student in leven door op de boerderij van familie te werken en hij heeft een zware studietijd. Hij wordt docent aan de universiteit en trouwt met Edith, een afstandelijke en vaak hysterische vrouw die hem manipuleert en ervoor zorgt dat Stoner zich steeds meer terugtrekt. Hun huwelijk is nagenoeg seksloos, op de periode na dat Edith zwanger wil worden en ineens een onstuimige vrouw wordt en die even plotseling weer ophoudt als ze zwanger is. Ook de geboorte van hun dochter brengt geen verandering in hun passieloze, onverschillige houding ten opzichte van elkaar. Stoner houdt van zijn dochter maar is, door het gedrag van zijn vrouw, niet in staat een goede verhouding met haar op te bouwen. Hij krijgt een passionele en liefdevolle verhouding met een medewerkster van de universiteit, een relatie die echtgenote Edith gelaten accepteert. De verhouding is van het begin af aan al tot mislukken gedoemd vanwege het te verwachten schandaal als het zou uitkomen. Stoner heeft een conflict met de voorzitter van een werkgroep, Lomax. Dit conflict leidt tot een jarenlange vete, die verergert als Lomax zijn meerdere wordt. Stoner krijgt ongunstige roosters, mag alleen maar eerstejaars doceren, maar accepteert zijn toestand gelaten. Lomax dreigt de verhouding van Stoner bekend te maken en onder druk beëindigen beiden hun relatie. Stoner zakt verder weg in een afstandelijke en solitaire levenshouding. Grace, zijn dochter, wordt ongewenst zwanger, en natuurlijk is dit min of meer een vlucht uit het ongelukkige familieleven van de Stoners. Na een kort huwelijk glijdt ze af naar een drankzuchtig leven en de weinige momenten van contact met haar vader zijn voorgoed voorbij.  Als hij zich verzet tegen de druk om met pensioen te gaan, ontdekt Stoner dat hij ernstig ziek is. Hij besluit zijn loopbaan te beëindigen en de ultieme wraak bewaart hij tot het moment dat zijn emeritaat zich aandient.    
Stoner is geen bijzondere man. Hij is docent met heel zijn hart en gericht op werk en gezin en de literatuur. Zowat alles wat Stoner in zijn relationele leven meemaakt gaat verkeerd en veel opzienbarends maakt hij niet mee. Ondanks dat ben ik van begin tot einde geboeid geweest door het verloop van zijn leven.
Misschien krijg je uit bovenstaande beschrijving de indruk dat het een somber boek is, toch heb ik dat niet als zodanig ervaren. Het boek is wel sober geschreven, er staat geen overtollige zin in het boek. Maar voor mijn gevoel weet John Williams alles te vertellen dat er werkelijk toe doet. Ik vind het razend knap van de auteur dat hij de hoofdpersoon een plaatsje in mijn hart heeft gegeven, ondanks het feit dat Stoner in de ogen van veel mensen een loser is. Hij is geen vechter en hij laat elke nederlaag over zich heen komen. Keer op keer geslagen door het leven, berust hij zonder wrok of verbittering in zijn meest geliefde rol: die van docent. Voor mij is Stoner een van de zeldzame mensen die authentiek blijven tegen welke prijs dan ook. 
Opzienbarend is het overigens wel dat van het verhaal van Stoner in Nederland vijftigduizend exemplaren (dertien drukken) zijn verkocht, zo ontzettend lang na het uitbrengen van het boek (1965).  In Amerika was deze klassieker al veel langer een succes, maar hier heeft het pas een jaar of wat geleden succes gekregen.
Ik vond het een prachtig boek en raad het iedereen met belangstelling voor literatuur aan.

donderdag 27 februari 2014

nog niet ontwaakt...

Gelukkig heeft Blogger er weer zin in! Ik kan tenminste weer wat van de geüploade foto's laten zien.
Het zijn foto's van plekjes in de achtertuin die om verandering vragen, vandaar dat ik ze op de kiek heb gezet.
Alles staat nog door elkaar, potten leeg en vol, vijver is nog niet schoongemaakt en bijgevuld, tuinbank moet vervangen worden, latten langs het gras zijn nog zichtbaar, het terras staat nog vol overbodige spullen, enz., enz.
Het is natuurlijk niet de tuin op zijn fraaist! De zijtuinen en de voortuin zien er gelukkig beter uit.
Ik gaf als voorbeeld dat ik me voelde zoals deze foto's, daar krijg je vast wel een indruk bij:-)
Van de zomer zet ik deze plekjes nog wel eens op foto , om het verschil te kunnen zien.
Met de tuin....en hopelijk ook met mij!
 
 
 
 
 

dinsdag 25 februari 2014

voorjaarsvitaminen nodig...

Alhoewel weer aardig opgeknapt, voel ik me nog steeds gammel, futloos en ben ik niet vooruit te branden. De vervelende pijn in mijn schouders en nek blijft hardnekkig volhouden en mijn hoofd is nog steeds niet helder. Als ik jullie blogs bekijk en zie dat er lustig op los geverfd, gestyled en verbouwd wordt zakt de moed me een beetje in de schoenen. Er staat nog wel het een en ander op ons to-do lijstje maar als ik er aan denk, krijg ik het al benauwd.
In die stemming maakte ik gisteren een paar opnamen van de tuin, eigenlijk met het idee vast te leggen welke plekken ik veranderd wilde zien. Toen ik ze terug keek bedacht ik me dat de foto's er een beetje uitzien zoals ik me voel: futloos, kleurloos en traag.
Plannen maken moet ik in deze fase ook niet doen. Dat wordt niks, dat snap ik wel.
Gezond eten en leven, leuke afleiding zoeken en met lieve mensen omgaan. Dat is mijn remedie en meestal helpt die op den duur wel.
Ik wacht maar af!
P.S.
Blogger doet er nu nog een schepje bovenop: foto's kunnen weer niet geplaatst worden. Dat helpt niet om het "bleh" gevoel te verminderen:-)
Die foto's houden jullie nog tegoed.....hoewel.....

donderdag 13 februari 2014

beter...

Zo plaats ik drie logjes in één week....en zo één in de drie weken:-)
Na een week of twee behoorlijk ziek te zijn geweest, gaat het langzaam weer wat beter met me.
Ik had een bronchitis, kreeg er een antibioticakuur voor en nu gaat het de goede kant uit.
Hadden we net voordat ik ziek werd nog besloten geen griepprik te halen want "we zijn nooit ziek, dus dat is onzin" word ik ineens zo ziek zoals ik dat in jaren niet ben geweest. Ik weet niet of ik volgende keer weer zo over die griepprik denk:-)
Veel is er hier uiteraard niet gebeurd, zeker niet op woongebied, maar ik wilde toch een post plaatsen.
Vandaar nog maar weer even een tweetal plaatjes van mijn nieuwe oude poer, waar ik erg blij mee ben. Hier staat hij op de eettafel, maar in werkelijkheid staat hij op de vensterbank. Maar omdat daar geen mooie foto van is te maken, heb ik hem even verplaatst.
De bolletjes moeten vervangen worden maar daar heb ik nog niet de puf voor gehad.
Allemaal een fijn weekend gewenst!
Niet ziek worden:-)!

zondag 2 februari 2014

lamp en poer...

Verleden week was ik met mijn dochter bij Arianne van Sober en Stoer Wonen in Ederveen.
Mijn dochter was jarig geweest en wilde graag met mij gaan kijken voor een mooi verjaarscadeau.
Na de al welbekende hartelijke begroeting door Arianne, de heerlijke cappuccino's en een gezellig gesprek, gingen we naar het cadeau van Oudste kijken.
Ze wilde graag een lamp. Ze houdt van een stoere, sobere en industrieële inrichting. De lamp die ze koos is mooi en past perfect in haar huis.
Grappig genoeg zag ik de lamp van de week al eens voorbij komen op het blog van Hanny. Zij had dezelfde lamp gekocht, ook bij Arianne. Die heeft een webwinkel maar heeft de voorraad voor het grootste gedeelte uitgestald in haar eigen mooie huis.
Ik was weg van een mooie, heel erg oude, houten poer. Nadat mijn vorige poging een poer aan te schaffen min of meer mislukt was, besloot ik nu maar gelijk om hem te kopen. Dit is een houten poer en dus niet zo idioot zwaar als de betonnen exemplaren. Hij is echt wel imperfect, er zitten barsten in, zijn stukjes vanaf en er zit hier en daar nog wat verf op. Maar dat vind ik er juist leuk aan.
Manlief vind het helemaal niks...:-) Gelukkig ken ik dit verschijnsel en weet ik dat hij er na een poosje aan is gewend.
Maar ik vind mijn oude poer nú al geweldig!