anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



maandag 27 juli 2015

tuinen bezoeken...

Toch nog even een "tussendoor zomerblogje"...
Eén van de leukste dingen om te doen vind ik open tuinen bezoeken.
Dit doe ik al zo veel jaren dat ik veronderstel haast elke open tuin in Nederland te hebben gezien. Hoewel...er zijn er steeds meer die worden open gesteld.
Ook Hubby gaat vaak mee. In het begin vond hij er niet veel aan, maar zo langzamerhand begint ook hij de lol ervan in te zien.
Afgelopen weekend gingen we naar Joppe. Daar was de prachtige tuin De Huzarenhof voor het allerlaatst geopend (de mensen die ook op mijn facebookpagina kijken, weten misschien wel dat de mooie foto van de annabellenborder in deze tuin is genomen. Ik heb er al eens eerder een blog over gemaakt).
Voor ons was dit de vierde keer dat we de tuin bezochten. De eigenaren, Jaap van der Wal en René van der Mijden, hebben op een bosterrein van zo'n 3300 m2. een lusthof gerealiseerd. Je vind er beurtelings strakke, ronde of glooiende borders, er zijn prachtige moshellingen, een gigantische natuurvijver met een heerlijk terras erbij. Mooie zachte kleuren (de vele hortensia's bloeiden dit weekend op zijn mooist!) vullen de vele tinten groen van de bomen en struiken aan.
Ik haal veel inspiratie uit deze tuin. Het is ook een tuin die op bosgrond ligt, net zoals de onze. Maar in deze tuin is het groots aangepakt en zijn er letterlijk duizenden kubieke meters grond verplaatst, er is grootschalig gerooid en er zijn, door de jaren heen, duizenden uren werk in gestoken.
Dat is voor ons een paar stappen te ver, maar op kleinere schaal kun je natuurlijk altijd wat ideeën op doen.
Wij hebben weer genoten...jammer dat de tuin sluit. Maar ik kan het me ook wel voorstellen. Het is gigantisch veel werk om het bij te houden, zeker op de manier waarop deze mannen dat doen.
Het had de dag ervoor enorm gestormd, maar de tuin lag er toch keurig bij. Wel kon je zien dat de annabellen e.d. veel te lijden hadden gehad maar dat kan ook bijna niet anders.
Ik laat jullie wat foto's zien, genomen met de mobiel van Hubby, want...... :-)










woensdag 8 juli 2015

terug...

Terug van onze vakantie in Frankrijk.....wat hebben we het daar fijn gehad!
We waren in het noordelijke gedeelte van de Dordogne.
De Dordogne kenden we uiteraard wel. Daar hebben we, jaren geleden, verschillende keren onze vakanties doorgebracht toen onze dochters nog klein waren. Destijds kampeerden we nog en voor kinderen niks heerlijkers dan ronddollen op een camping in een zuidelijk klimaat!
Het was een mooie omgeving, maar erg toeristisch...we hoorden vaker gesprekken in het Nederlands dan in het Frans. Dat vonden we op den duur niet leuk, dus het kwam er niet van om nog weer eens een keer terug te gaan.
Tot nu dus...
Voordat ik verder ga, moet ik eerst wat verduidelijken.
Rein heeft het al jaren over het eventueel kopen van een tweede huis, ergens in een zuidelijk land.
In het begin om er regelmatig naar toe te gaan en wellicht in de toekomst om er te gaan wonen.
Mijn droom is dat niet....teveel zorgen, teveel gedoe, teveel kosten! Bovendien bevalt het me hier uitstekend en zou ik kinderen, kleinkind, vrienden en sociaal leven enorm missen. En ik wil zeker niet mijn oude dag doorbrengen in een ander land.
Tot nog toe bleef het bij het bekijken van internetsites, lezen van blogs van emigranten, e.d. ...vage plannen dus.
Ditmaal had mijn man echter wat afspraken met makelaars gepland en, zoals vermeld, trokken we richting het noordelijke gedeelte van de Dordogne. Dit is een deel dat volgens de kenners absoluut niet toeristisch is, wat ruiger, meer heuvelachtiger, etc.
Nou, dat klopte zeker. Wat een prachtige omgeving. Kleine, haast nog middeleeuwse dorpjes, een natuur die prachtig is, schitterende vergezichten, vriendelijke Fransen (ja, dat kan dus ook:-) en nog geen aan het toerisme aangepaste prijzen. De restaurants waar we aten, van eenvoudig tot behoorlijk niveau, waren uitstekend en de wijnen (veel Bergerac natuurlijk) meer dan prima.
We hadden het geluk om in een uitstekende B&B terecht te komen, nl. Lieu d'Or (http://www.lieudor.com/LieudOr).
Dit is, wat ons betreft, een pareltje onder de B&B's die we bezochten in de loop der tijd. Hij staat in Jumilhac le Grand, een leuk klein dorpje met een kasteel dat het dorpsplein domineert.
De eigenaresse is een perfecte gastvrouw, het huis met vijf kamers is sfeervol, de verzorging klopte aan alle kanten, de tuin op drie niveau's een genot om in te verblijven, zeker met de hitte van afgelopen week. De rivier l'Isle stroomt door de beschaduwde benedentuin en daar was het heerlijk ontspannen met de voetjes in het water. Corine, de gastvrouw, weet absoluut álles van de omgeving en haar geschiedenis en had elke dag weer leuke tips. Een betrokken en enthousiaste vrouw, die niet snel uit onze gedachten zal zijn!
Dit zijn foto's die gemaakt zijn tijdens ons verblijf. Weliswaar niet door ons, maar door een gezellig stel dat we hier ontmoet hebben.
 

Nou ja....en dan moet je natuurlijk geen huizen gaan bezichtigen als je daar (nog) niet aan toe bent. Want uiteraard was daar een huis tussen waar ook ik weg van was. In een gehuchtje van 6 huizen, op een enorm groot terrein (land is niet duur hier) en met een klein, maar leuk gastenhuis erbij (op de tweede foto aan de rechterkant zie je nog net een stukje hiervan en aan de linkerkant het schuurtje).
Het woonhuis is van oorsprong een verbouwde schuur en ik voelde me haast onderdeel van mijn favoriete t.v. programma "Escape to the Country" :-)
Aan de zijkant van de tuin heb je een duizelingwekkend mooi uitzicht over bossen, velden en dorpjes.
En zoals ik al schreef aan het eerder genoemde echtpaar, dat ook in de B&B logeerde en dat naar onze plannen informeerde: ogenblikkelijk zag ik mezelf al het huis herinrichten, met verf en stalen stof aan de slag, decoreren, tuinieren ....enfin ik ben er zeker van dat jullie je dit allemaal perfect kunnen voorstellen :-)
Enfin: een kleine indruk van wat we er zo leuk aan vonden:

 

Ik moet me zelf er nu steeds aan herinneren dat ik eigenlijk geen huis in het buitenland wil. En dat er veel zorgen, veel gedoe en veel kosten en.....etc.! Dat dus!
Hoe dit verder gaat aflopen? De tijd zal het leren.
Mijn man is nog steeds bezig te verkennen wat de mogelijkheden zijn, wat de risico's zijn, wat er allemaal bij komt kijken als je hier aan begint.
Nu ik weer in ons heerlijke huis in Nederland zit, is de eerste euforie weggeëbd.
Mijn bezwaren gelden nog steeds en overigens ziet ook manlief de nadelen wel, zeker na verhalen van bekenden met een huis in het buitenland. Dat lijkt vaak mooier dan het is.
Het houdt niet tegen dat we een vreselijk leuke vakantie hebben gehad, in een, voor ons, nieuw gedeelte van Frankrijk, waar ik echt een beetje mijn hart aan heb verloren.
Het zal dan ook vast niet heel lang duren voordat we hier weer naar terug gaan!

woensdag 24 juni 2015

zomerstop xs.....

In navolging van andere blogsters las ik ook een blogpauze in.
Niet dat ik nu wél regelmatig een post plaats, maar in deze zomer (hoewel...zomer??) zijn er hier zo veel andere dingen te doen dat ik me even niet met het blog zal bezig houden.
Maar ook weer niet te lang, hoor, vandaar xs :-)
Tussendoor lees ik gewoon bij en misschien plaats ik nog wel eens iets over onze vakanties in Spanje en Frankrijk. En wellicht dat er later dit jaar ook een weekje Italie gaat volgen. We zien het allemaal wel.

Inmiddels hangen hier de gordijnen. Ik ben er erg blij mee, ze zijn exact de kleur van de muren. Ik kan er alleen niet echt een mooie foto van maken. Ze lijken een beetje te glanzen op de foto maar in werkelijkheid doen ze dat helemaal niet, hoe dit kan is me een raadsel. Maar buiten deze ene foto volgen er later nog wel eens mooiere, ook van de andere ramen. De rolgordijnen die besteld zijn, zijn een paar tinten donkerder grijs en verbergen de randen van de markiezen buiten (die blauw-wit gestreept zijn). Hopelijk komen die rolgordijnen dus ook snel, want die gestreepte randen storen me erg als ik naar buiten kijk.
Op de koude avonden is het heerlijk met de haard aan, echt genieten. Ware het niet dat dit het zomerseizoen is en je dus eigenlijk helemaal niet binnen hoort te zitten bij de haard, ha, ha!
Maar och...het is ook weer geen straf!
Ik brandde ook mijn favoriete Dille en Kamille reukkaarsen op en kocht dus nieuwe. Vinden jullie dat ook zulke heerlijk ruikende kaarsen?
Ik ben er dol op.  Vooral deze twee geurtjes! Mulled pear & Spices is wel een beetje een herfstige geur, maar Fresh Cotton is heerlijk zomers.....ja, je moet het toch ergens vandaan halen :-)

Ook de rose geurkaarsjes die ik cadeau kreeg bij een bestelling, zijn inmiddels opgebrand. Daarentegen staan alle buitenkaarsen in de lantaarns er nagenoeg nog ongebruikt bij... Niet veel mooie avonden gehad om die te branden.
De luiken zijn inmiddels ook bevestigd, staat leuk, maar dit raam wacht ook nog op de rolgordijnen.
Ik heb de welbekende ram maar weer eens uit zijn verdomhoekje gehaald, hij had wel weer eens recht op een plaatsje in de zon :-)
Dat was het weer.
Erg veel te melden had ik niet, maar toch nog even wat laten horen voor ik langere tijd hier weg ben.
Ik wens iedereen een fijne zomer, goede vakantie en veel inspiratie toe!



maandag 1 juni 2015

welkom...

Zag daarnet dat er weer een aantal volgers waren bijgekomen.
Hierbij wil ik dan ook graag al mijn nieuwe volgers welkom heten.
Ik vergeet het altijd te zeggen (of beter gezegd te schrijven) maar ik ben blij met alle trouwe volgers.
Bloggen is voor mij veel leuker als je ook reacties krijgt en meningen of ideeën kunt uitwisselen.
Dus daarom aan alle nieuwe volgers:

donderdag 28 mei 2015

Bijna af......



Vandaag is de openhaard afgemaakt.
Daar zijn we heel blij mee, want het kijken naar een lege schouw is raar. De haard is al even aan geweest, en man....wat gezellig staat dat!  Ik zou bijna willen dat het winter werd i.p.v. zomer, ha, ha! Nee hoor, niet echt....daarvoor ben ik toch echt te veel een zomermens.
De decoratie op de schouw is nog niet helemaal naar mijn zin, maar ik kan even niet goed bedenken wat ik daar wil. Bij de vorige schouw, die veel lager was, hadden we een tweetal lampen daar staan, maar dat wordt nu te hoog. De kandelaars vind ik er wel leuk maar het paneeltje moet nog op de muur. Daarna maar eens rustig bekijken wat er dan wel leuk staat.
 
 
De grijze steentjes in de schouw harmoniëren mooi met de kleuren van de kalkverf. De antieke haardplaat en bokken zijn ook precies goed. We kochten ze, tegelijk met de schouw bij Het Achterhuis te Uden.
 
Het is lastig om de lichtverdeling goed te krijgen. Voorlopig staat een van de balusterlampen naast de schouw en de andere op de vensterbank. De lampen hadden grote kappen, maar ik heb nu kleinere linnen kappen, in een mooie taupe-grijze kleur. Ik heb ze bij de Potstal gekocht.
Het bankje waar de lamp op staat wordt nog vervangen door een wat breder exemplaar, maar deze voldoet voor het moment ook.


 
Het hoekje met de twee fauteuils is nu een lekker plekje om te lezen of t.v. te kijken.
Alle items passen qua kleur mooi bij elkaar, en je kijkt hier prachtig door het tegenover liggende grote raam naar de veranda en de tuin.
De leeslamp kreeg een zelfde linnen kapje, maar twee tinten donkerder.


 
We kochten ook een nieuwe salontafel. Omdat ik de ruimte niet té vol wilde werd het een veel kleinere en lagere tafel dan de vorige. Dat bevalt goed, het is veel ruimtelijker. We kochten de tafel bij Best for Home in Veenendaal.
 
Wat nu nog moet gebeuren is dat er gordijnen en rolgordijnen komen. De gordijnen zijn besteld en worden gemaakt. De rolgordijnen is lastiger. Eigenlijk wilde ik vouwgordijnen maar daar lenen onze kozijnen zich wat minder voor. De rolgordijnen moeten in bijpassende of harmoniërende kleur met de gordijnen zijn, maar dat is tot nog toe niet gelukt. Nu ja...als eerst maar de gordijnen er zijn, dan is het al goed, de rest komt dan t.z.t. wel. Op onderstaande foto zie je mijn oplossing voor onze t.v.  Ik kocht een klein hoekkastje op MP en schilderde hem in dezelfde kleur als de muur (zo meteen komen hier nog de gordijnen te hangen waardoor hij minder opvalt). Alle apparatuur kon heerlijk in het kastje.


Ik ben er niet over uit of we wel of niet een kleed bij de zithoek moeten nemen. Ik vind het ruimtelijke effect van de houten vloer eigenlijk ook wel mooi.
Nu ja....wellicht in de winter weer!

Mijn foto's geven niet echt weer hoe het is geworden, vind ik.
Och jullie weten het...foto's maken is mijn kwaliteit niet.
Maar hopelijk hebben jullie wel een beetje mee gekregen hoe de woonsfeer hier is veranderd!

zaterdag 23 mei 2015

shut up......

Eindelijk heb ik passende oude shutters voor het erkerraam gevonden.
Je kunt het op de foto niet zien, maar ons erkerraam heeft ook aan de zijkanten twee lange smalle ramen. Ik wilde hier erg graag oude shutters voor, maar de maat bleek nogal moeilijk te zijn.
Na diverse vergeefse tochten ging ik uiteindelijk naar Best, in Noord Brabant. Best een eind rijden voor twee luikjes, maar alla....
Gelukkig was er hier een overvloed aan luiken, shutters, paneeldeuren etc. en een heerlijk bedrijf om in rond te neuzen.
Het bedrijf (Empire) importeert veel oude spullen uit het Midden Oosten, de shutters komen bijvoorbeeld uit Egypte. Het is een enorm groot pand, waar van alles en nog wat te vinden is, voornamelijk deuren, shutters, luiken, poorten, hekken en ook heel veel industrieel antiek.
Uiteindelijk koos ik voor twee oude smalle shutters, die een mooi patina hebben. Ik had ook de keus om bredere in dezelfde hoogte te nemen maar deze vond ik toch het mooist.
Natuurlijk moeten ze nog even vastgezet worden, maar ik kon niet wachten om ze even op de foto te zetten.


 
Ook heb ik wat foto's in het bedrijf gemaakt. Mocht je iets van bovengenoemde spullen nodig hebben en het is in je buurt (of je bent zo gek er een stuk voor te rijden:-) dan zou ik er zeker even gaan kijken, echt de moeite waard.
Je kunt er zomaar een paar uurtjes ronddwalen.








dinsdag 19 mei 2015

mijmeren achter mijn PC...

Ik zit hier een beetje te mijmeren achter mijn PC. En een beetje naar buiten te turen...tja.
Na de drukte van de verbouwing, ons uitstapje naar Drenthe en een paar intensieve oppasdagen voel ik me een beetje onbestendig. Niet moe, maar meer ongedurig.
De echte verbouwing is dan wel achter de rug, maar in huis is nog geen echte rust gekomen. Het is nog steeds kaal en onwennig. Er zijn nog geen gordijnen, geen rolgordijnen, geen luikjes en geen vloerkleed en dat is niet echt gezellig in een huis. Ook de openhaard is nog niet helemaal af. Volgende week wordt nog een gasblok geplaatst, de houtblokken en een stookplaat komen dan ook en dan wordt alles goed afgewerkt.
Natuurlijk is er heel veel gebeurd en veranderd, maar ja...je wilt het zo graag compleet hebben. Dat gevoel kennen jullie vast wel :-)
De kalkverf bleek voor mij toch wel een dingetje te zijn. Wat heb ik een moeite gehad om daar aan te wennen. Ik begrijp mezelf daarin ook niet goed, hoor. Ik had het zo veel en zo vaak gezien in winkels, in woonhuizen, in woonbladen e.d., vond het mooi en wilde het al sinds een paar jaar erg graag. Maar toen het erop zat moest ik wel vreselijk wennen. De kleuren vind ik prachtig maar de vegen en strepen er doorheen vond ik echt minder. Dat het vele licht dat hier aan alle kanten van de woonkamer naar binnen valt ook mee zou spelen, had ik niet ingecalculeerd.
Inmiddels ben ik er wel aan gewend en zie ik wel dat het heel sfeervol is geworden. Vooral in de avond geeft het een mooi "oud" effect. Ook de schouw heeft inmiddels zijn definitieve kleur gekregen. Het verschil tussen Corno voor de muren en As voor de schouw bleek zo gering dat je het nauwelijks zag. We hebben een flink gedeelte Nero door de As gemengd en nu is de kleur goed (lijkt net een toverformule, hè?). Manlief wordt inmiddels een beetje hyper bij het woord "kalkverf" want sommige muren zijn drie (!) keer gedaan omdat het effect niet mooi uitviel.
Ik ben al veel aan het schuiven geweest met de meubels, er zijn meerdere mogelijkheden en dat is wel leuk. Kan je nog eens veranderen als je het zat bent. Ook de decoratie is de laatste week al tig keer verhuisd van de ene tafel naar het andere tafeltje, van bankje naar schouw naar vensterbank en terug :-) Och het komt allemaal in orde, dat weet ik, maar ik wil het zo graag NU!! Ha, ha...
Foto's laat ik nog niet zien want dat doe ik pas als alles klaar is. Dat is leuker dan steeds een klein stukje.
En nu zit ik dus een beetje te mijmeren, zoals eerder vermeld.
Ik kijk vanuit mijn werkkamer op een gedeelte van de achtertuin. Zoals jullie weten staat ons huis aan een bosrand en zien we uit op de bossen rondom ons huis. De tuin is een echte bostuin, en hoewel ik vaak nog met heimwee denk aan mijn vorige tuin, met borders op kleur en buxuxvakken, heeft dit ook zijn charme. Je moet ook geen natuurgebied willen veranderen in een keurige vakkentuin, weet ik inmiddels. Dit sobere groene gebied (met haast alleen de kleuren van de bladeren, de hortensia's en rododendrons) geeft een enorme rust en sluit aan bij de omgeving.
In de vijver badderen werkelijk tientallen vogels zich en eekhoorntjes lopen over de takken van de hoge dennenbomen, vooral in de ochtend en vroege avond. We zien konijntjes (maar die blijven gelukkig wel achter het gaas wat we aan de achterkant hebben aangebracht). Heel af en toe zien we herten aan de rand en we hebben ook al eens bezoek van een vos gehad.
Reden genoeg om heel dankbaar te zijn en te genieten van alles wat je toch zo maar ziet gebeuren.
Dan kun je ook het ongeduld over je interieur weer even vergeten...ahum....
Hier nog eens een paar plaatjes van het uitzicht uit mijn kamer: