Un autre retour en Provence...

Nog een plaatje van ons heerlijke terras!
Doorkijkjes die op je netvlies blíjven opgeslagen!
Niet geproefd, want ongetwijfeld héél zoet. Maar wel een mooi plaatje, toch?
Deze gitaarvirtuoos laat het Rosenberg trio verbleken!
De uitgestrektheid van sommige delen van de Provence is adembenemend!
Overal om je heen is er kunst, opvallend en ónopvallend!
Een grapje tussen een vriendin en mij!
Je blíjft genieten van het kleurenspel op de marktjes!
Natuurlijk ook weer het Palais des Papes bezocht!
Een terras in Oppède-le-Vieux, schilderachtig en authentiek.
Zucht... ik wil terug!

les memoires de Provence...

We zijn weer terug van onze vakantie in de Provence.
Het was een echt heerlijk verblijf, midden in de Vaucluse. Onze gîte lag in Oppède-le-Vieux. De bewoning van deze plek gaat terug tot in de pre-historie toen het een belangrijke vestigingsplaats was. Aan de noordzijde grenst het dorp aan de Via Domitienne en in het zuiden aan de petit Lubéron. Onze gîte is onderdeel van de Mas Malpertuis, het hoofdhuis zeg maar, samen met nog twee andere gîtes.
Als eerder gezegd waren de gîtes prachtig ingericht, in een landelijke brocantestijl die origineel is en eigen aan de smaak van de eigenaresse.
We zijn vaker naar de Provence geweest maar dit gedeelte was merendeels nieuw voor ons. Het is echt schitterend met zijn gedifferentieerde natuur. Sommige gedeelten bergachtig, woest, onontgonnen en andere gedeelten juist weer lieflijk en slaperig.
We hebben, zoals gezegd, erg genoten. Van de leuke marktjes, van de kleine bergdorpjes met de mooie vergezichten. Van Bonnieux bijvoorbeeld of l'Isle sur le Sorgue, Menérbes, Bedoin, Roussillon, Lourmarin, Saint Rémy-de-Provence (en zelfs Uzés in de Gard, toch nog wel zo'n 70 km. rijden.)
En ook genoten van de kunst en cultuur die je er overal vindt. Het kleinste dorp heeft nog een galerietje. Ook op dit gebied hebben we heel veel moois gezien.
We hadden prachtig weer, zo tussen de 28 en 34 graden.
Naast zelf koken (met heerlijk smakende ingrediënten, echt een genot!) zijn we vaak uit eten geweest, heerlijk op de terrassen van mooie restaurants, genieten van alles wat er aan je voorbij trekt. En van het verrukkelijke eten en de prima wijntjes natuurlijk.
Je kunt je voorstellen dat we niet echt stonden dringen om naar huis te gaan.
Maar goed: plicht riep na zo'n dikke twee weken (al moest ik goed mijn best doen om het te horen:-) En na nog een genoeglijk avondje met onze gastheer en gastvrouw zijn we dus toch maar richting Nederland vertrokken.
Vanwaar ik onderstaande impressies van onze Provencaalse dwaaltochten aan jullie laat zien!











Het was heerlijk toeven op ons grote privé terras bij de gîte. We hebben er heerlijke maaltijden gegeten en diverse "wijnproeverijen" gehad!


We hebben heel wat marktjes bezocht. Heerlijk al die verse en mooi uitgestalde groenten, fruit, kazen, etc.
Op de markt is je gulden een daalder waard is niet helemaal waar in Frankrijk, heb ik de indruk. Voor 8 van onderstaande macarons moest ik bijna 10 euro betalen!
Zo duur zijn ze bij Ladurée nog niet eens!

beelden...

Beelden die zo nu en dan weer opkomen:

-De stoere Griekse macho barman die elke dag stukjes worst aan de zwerfpoezen rond het hotel uitdeelt.
-Een midlife echtpaar, compleet met helm á la Willempie, op een Griekse quad.
-Groepen Japanse toeristen die echt van top tot teen bedekt zijn bij een temperatuur rond de 35 graden. Lange broeken, truien met lange mouwen, sokken, handschoenen, hoedjes, parasolletjes! En fotograferen als een bezetene! Bizar!
-Een woeste sirtaki dansende hotelmanager. Hij vertelt ons dat hij twee vrouwen en vijf kinderen heeft. Vindt dat de wereld er beter zou uitzien als we allemaal niet zo bezitterig waren t.o.v. onze partner.
-Amerikaanse cruise-gangers op leeftijd. Precies een uurtje tijd om een eiland te bekijken. Allemaal op grote sportschoenen, met kunststof broeken en/of pakken, vaak in opvallende kleuren of patronen. Vermakelijk om te zien.
-Een oud Grieks vrouwtje dat een kruidentuin bijhoudt nabij het grote Kourosbeeld dat we bekijken. Ze verkoopt me een potje tijmhoning in hartvorm. Pas later zie ik haar smerige handen met de zwarte nagels. Het potje honing is nog onaangebroken.
-Drie paar mooie oorbellen van zilver en zwarte lavasteen gemaakt (wel verschillende modellen:-) Eén voor Oudste, één voor Jongste en één voor Moi.
-De pittige vrouwelijke gids, die aan één stuk door kwettert in een leuk Belgisch taaltje. Ze vertelt dat ze hier al lang woont maar echt niet zal vallen voor een Griek. “Ze zijn toch allemaal mammas jongskes, hè”, zegt ze. “ Ginne echte venten!”
-De zonsondergang; prachtige rode bal wegzakkend achter de (zee) horizon, direct gevolgd door roze en gouden banen licht.
-Opluchting dat Grieken aardig voor de zwerfhonden en –katten zijn. Die zien er niet echt slecht uit. Dat hebben we in andere Zuidelijke landen wel anders meegemaakt.
-De ruwe stenen die ik zocht en mee naar huis nam: een van marmer en een van lava.
Gezamenlijk op een oud tinnen bord op mijn vensterbank