e-reader...

In ons Studiecentrum (alias Hogeschoolmediatheek, alias Hogeschoolbibliotheek) zijn e-readers aangeschaft. Om een goede keuze tussen verschillende modellen te kunnen maken en er vertrouwd mee te raken namen we om de beurt een e-reader voor een paar dagen mee naar huis.
Ik testte afgelopen weekend een Sony Reader Touch Edition.
Het eerste dat me opviel was dat hij lichter was dan ik inschatte. Wat moet dat heerlijk zijn op vakantie, schoot meteen door me heen. Indachtig de stapels boeken die wij altijd meeslepen op vakantie.
Hij viel me bepaald niet tegen. Deze e-reader heeft een handig touchscreen. De bladzijden kun je door een simpele vingerbeweging omslaan. Met het bijbehorende pennetje kun je aantekeningen in de tekst maken of aparte memo’s schrijven.
Ik was ook wel verrast door het leescomfort. Het scherm is duidelijk en heeft niets van een computerscherm (daar was ik wat huiverig voor).
Natuurlijk stonden er nog geen complete boeken op dit testmodel maar je kunt er genoeg op downloaden. Op het geheugen kun je tot 350 e-boeken bewaren. Via een Memory kun je zelfs 13.000 titels opslaan.
Ik vond het wel jammer dat je hem in bed wat moeilijk kunt gebruiken omdat hij niet verlicht is. Maar daar is inmiddels ook wat op gevonden, hoorde ik later.
Het zet je wel aan het denken over de digitalisering van de samenleving. Een aantal weken geleden stond er een column
van Alice de Jong in de Informatie Professional. Zij schetst hierin de ingrijpende digitale veranderingen die plaats zullen vinden in alle aspecten van ons leven en werken en de toekomst van de bibliotheek in het bijzonder. Sinds een jaar heeft zij een iPhone en en e-reader op zak. Het heeft haar informatiegebruik radicaal veranderd. Ze vraagt zich af waarom bibliotheekcatalogi nog niet mobiel raadpleegbaar zijn. En waarom e-boeken nauwelijks worden uitgeleend. Om te kunnen blijven voortbestaan, moeten bibliotheken snel inzetten op mobiele technologie, denkt De Jong. Zie artikel.
Tja… het ouderwetse, internetloze lezen en studeren in een bibliotheek wordt iets van de vorige eeuw. We hebben inderdaad nog een slag te slaan.
Ik zal, gezien mijn leeftijd, niet meer de grote veranderingen in de bieb-wereld mee beleven. Maar ik ben toch wel benieuwd hoe die toekomst er uit gaat zien en hoe je er als individu voor kunt zorgen bij te blijven in een geheel gedigitaliseerde samenleving.

Geen boeken meer...?

Bij de openbare bibliotheek in Delft is er een directeur, Eppo van Nispen tot Sevenaer, die zegt in principe geen boeken meer te lezen!
In een artikel in De Volkskrant zegt hij o.a. “Het gaat niet om papier, het gaat om lezen. Lezen kan op tal van manieren op tal van plekken. Als de bibliotheek een gezonde toekomst wil hebben, moet ze niet bang zijn voor verandering. Uit onderzoek blijkt dat het grootste deel van onze klanten vrouwen tussen de 30 en 60 jaar zijn en een soort George Clooney achter de balie wil zien. Hiervoor was ik hoofdredacteur van Hart van Nederland. De bibliotheek is de best bezochte culturele instelling ter wereld. Maar ze zijn statisch. Er zijn nu zo veel meer mediaprikkels dan vroeger. Er is vermoedelijk nog nooit zo veel gelezen als nu. Alleen…niet meer alles uit boeken. Daarom moeten bibliotheken veranderen.’
In Delft heeft van Nispen tot Sevenaer een missie:
‘De modernste bibliotheek van de wereld bouwen. We werken hier met multitouchscreen tafels, we hebben boeken op iPhone, we doen aan babyvoorlezen. Bovendien moet je uitstralen dat je er lol in hebt. Dat vind ik belangrijk. In de arbeidscontracten van onze medewerkers staat dat ze minimaal vijf keer per dag moeten lachen.’
Een uitzonderlijke man met een uitzonderlijk verhaal in de bieb-wereld!
Persoonlijk vind ik het geweldig dat hij zo’n vrolijke nieuwe visie op een oud serieus instituut laat zien. Want humor is natuurlijk onontbeerlijk in deze omgeving.
En die George Clooneys achter de balie: joehoe…laat maar komen! (hoewel ik een reactie van iemand las die vond dat dit net zoiets is als mooie vrouwen op de kap van een auto!)
Nee, die Eppo is zo mal nog niet!
Alleen dat electronische boek op mijn nachtkastje zie ik nog niet zo zitten (liggen!)

Ding 22: Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Zoals gezegd ben ik onder de indruk van de mogelijkheden van Web 2.0 en uiteraard geldt dat ook voor de bibliotheektoepassing ervan.
Ik ben wel heel benieuwd hoe die Web 2.0 “dingen” in onze studiecentra in de praktijk gebracht gaan worden. Want hoewel je het alleen maar kunt toejuichen dat er zoveel mogelijkheden zijn maakt het ook de keus wel moeilijker. En íemand zal het initiatief moeten nemen om hiermee te gaan werken!
Dus iedereen, maar zeker het management, zal doordrongen moeten zijn van het nut van deze vorm van informatiecultuur. En het ook als een uitdaging zien!
Ik las in het artikel van Michael Stephens: De bibliothecaris moet een trendspotter zijn. En met alle respect (en in de wetenschap dat er ook zeker wel personen zijn op wie dit van toepassing is); ik hoop dat dat waargemaakt kan worden!
Eén van de stellingen die bibliothecarissen uitkozen als gewenste attitude was: “Ik geniet van de opwinding en het plezier van positieve verandering en straal dat uit naar collega’s en gebruikers”. Dat past, veronderstel ik, nog het best bij wat ik hoop dat deze kennismaking ons gaat opleveren.

Ik ben inmiddels lid van Bibliotheek 2.0 Ning.
Heb wat rondgekeken: discussies en teksten van groepen gelezen e.d.
Omdat mijn toekomst niet echt meer in het Bibliotheekwezen ligt zal ik er waarschijnlijk niet veel gebruik van gaan maken.
Maar ik kan me voorstellen dat het voor anderen een interessant medium is.