thuis...

Alweer thuis uit het ziekenhuis. Gelukkig!
Het is mij lang genoeg geweest:-)
Nu in mijn eigen omgeving rust houden.
Met gezellig redderende man, bloemetjes en lékkere koffie.
Over een paar weekjes ben ik weer de oude (jonge:-))! 
                

langzaam...

De tijd ging langzaam, de laatste weken.
Ik wachtte op een oproep om opgenomen te worden voor een operatie. Weliswaar niets ernstigs maar wel vervelend. En eindelijk heb ik de oproep binnen, ná bijna drie maanden wachten!
A.s. donderdag ga ik naar naar het ziekenhuis, ik blijf er een paar dagen en moet dan thuis nog enige tijd rusten en me in acht nemen.
Tijdens het wachten van afgelopen weken heb ik de tijd gedood met veranderingen, aanvullingen, verschuivingen in het interieur. Naar iets meer diepgravende activiteiten stond mijn hoofd niet:-)
Niet erg, want ik ben graag bezig met dit soort dingen.
Hierbij een paar plaatjes van mijn bezigheden in de afgelopen tijd.

 

  

  

 

 

 

kaarsje...

Voor Hennie van Room Seventeen en haar kinderen.

Zij hebben het ontzettend zwaar op dit moment!

 

time out...

Het is uiterst rustig, hier in mijn eigen blogland.
In real life is het heel anders.
Ik ben teveel met mijn gedachten bij andere dingen dan bloggen.
Er gebeurt veel en ik wacht o.a. op een oproep voor een operatie. Geen ernstige maar wel een heel vervelende. Ook daarna zal ik nog even uit de roulatie zijn.
Het lezen van blogs houd ik wel zo veel mogelijk bij. Leuk om te zien waar iedereen mee bezig is.
Tijdens de ziekenhuisopname heb ik ook mijn I-pad bij me, zodat ik daar ook mee door kan gaan.
Dus tot over een paar weekjes.

Ernst...

Hiep hoi... ik ga met oma wandelen.
T'is wel koud dus mooie gelegenheid mijn berenpak aan te trekken!

weer een keer...

Ja hoor... weer zo'n jaar dat de winter pas ná december losbarst!
Op het moment dat de restanten van de decembermaand zijn opgeruimd, zoals daar zijn: De Boom, De Stukken, De Kaarsen, De Kalkoen en De Krans en je zin hebt in: De Bollen, De Knoppen, De Takken en De Zon ligt er weer een sneeuwlaag van jewelste!
Mooi blijft het, onze tuin lijkt wel een kerstkaart!
MAAR IK WIL GEEN KERSTKAART MEER!!!

 

 

Eén jaar later...

Op het Oudjaarsfeest met vrienden speelden we een aangepaste versie van "Vijf jaar later" het programma van Jeroen Pauw. Wij deden "Eén jaar later".
Daarvoor moesten we een aantal vragen beantwoorden met het doel volgend jaar terug te kijken en te zien of en wát er veranderd is in je leven.
Nu was dit vrij onverwacht dus op sommige vragen was het lastig antwoord te geven zonder dat je daar over nagedacht had.
Op een van de briefjes stond voor mij de vraag: Wat motiveert je in het dagelijkse leven? (buiten het leven met partner en kinderen om).
Nu zullen regelmatige lezers best wel door hebben dat ik niet een zorgeloos tiepje ben die wat door het leven heen fladdert. Ik vond het antwoord op die vraag dan ook best moeilijk. Tenslotte leek het me niet de bedoeling dat je een hele verhandeling over je mentale instelling hield. Bovendien heb ik niet het gevoel dat ik maar door één grote motivatie gedreven word.
Het eerste wat me dan ook te binnen schoot is dat mijn dagelijkse leven in het teken van schoonheid staat (groot woord:-)  Ik houd van mooie dingen: de omringende natuur, ons huis, ons mooie dorp, muziek, architectuur, mode, literatuur, etc. Ik zoek in alles het mooie en mijd zo veel mogelijk vuil, lelijkheid en grofheid (wat overigens niet wil zeggen dat ik daar niet tegen kan: in andere omstandigheden dan thuis maakt het minder uit).
Maar toen ik later in de week nog eens over de vraag nadacht, bedacht ik dat ik eigenlijk ook had moeten vertellen dat één van mijn grootste drijfveren in mijn leven "leren" is. Niet persé in strikte zin. Maar toch wel gericht om elke dag weer iets op te steken, iets meer te weten over wat dan ook. Zeker op het gebied van de psyche... dat vind ik oneindig interessant.
Och ja...er zijn natuurlijk veel dingen die een mens kunnen motiveren. Een éénduidig antwoord is daarom best lastig, vind ik.
Wat hadden jullie op bovenstaande vraag geantwoord?

nieuw jaar....

 

Ernst heeft het erg naar zijn zin in het bedje bij opa en oma!
Met zo'n manneke is het nieuwe jaar nu al een succes!

best wishes...

Ik ga er even tussenuit!
Omdat er veel op de agenda staat wil ik alvast al mijn bloglezers heel fijne feestdagen en een goed 2013 wensen.

My wish for you:

Comfort on difficult days,
Smiles when sadness intrudes,
Rainbows to follow the clouds,
Laughter to kiss your lips,
Sunsets to warm your heart,
Gentle hugs when spirits sag,
Friendships to brighten your being,
Beauty for your eyes to see,
Confidence for when you doubt,
Faith so that you can believe,
Courage to know yourself,
Patience to accept the truth,
And love to complete your life.

And if you can't have all that...
Then I wish you enough chocolate
to make it through the tough times...

Janny

 

 

zin en bezinning....

 

Dit weekend vierde ik met mijn chapter van de Red Hat Society ons Jaarfeest.

Dit maal deden we dat in Lochem, een allerliefst dorpje in de Achterhoek. We hadden daar een grote oude boerderij afgehuurd, waar we konden blijven slapen zodat er niet teruggereden hoefde worden.

Het was een pracht feest. We noemden het ons SinterKerstJaarfeest omdat we van alles door elkaar vierden. We hebben eindeloos gepraat, gelachen, gegeten en gedronken. Sommige chapterleden hadden een leuke bijdrage in de vorm van een gedicht, een gruwelijk sprookje, of een Luciavoorstelling en we blérden enthousiast mee met een Chantykoor. We hebben ons dobbelspel met de pakjes gespeeld en dat was weer hilarisch.

Na afloop van de Goede Doelen Kerstmarkt die we zaterdag bezochten dronken we met 6 vriendinnen koffie bij de openhaard in een leuk cafeetje. Het gesprek kwam op onze religieuze belevingen. Voor sommigen van ons zijn die een niet uit te wissen onderdeel van het leven, voor anderen minder belangrijk en voor sommigen (waaronder ik) absoluut non existent.

Naar aanleiding van dit gesprek stuurde mijn Vice me het volgende filmpje dat ik jullie niet wil onthouden.

Het is een commercial maar zo ontzettend geestig!

onze taal...

Lang geleden bestond onze taal nog uit varianten op het Fries, Duits, Engels, etc. Deze oertaal heeft zich door de eeuwen heen ontwikkeld tot wat wij nu Nederlands noemen.

In de loop der tijden en zeker in de meest recente taalgeschiedenis, hebben zich heel veel mensen bezig gehouden met het ABN. Daardoor is er nu een taalnorm ontstaan waaraan we ons vast kunnen houden als we het niet weten. Natuurlijk weet ik wel dat er vaak onzekerheid is over de juiste spelling van woorden, over een al dan niet goede zinsbouw of andere begrippen in onze taal. Nederlands zit ook vaak onlogisch in elkaar, hoor ik soms van buitenlanders.

Ik ben altijd in de Nederlandse taal geïnteresseerd geweest. Dat wil overigens niet zeggen dat ik er ook écht goed in ben. Ik duikel steeds weer in dezelfde taalvalkuilen en het beroerde is dat ik het soms niet eens in de gaten heb. Bijvoorbeeld "groter dan..." of "groter als"... vind ik nog steeds lastig. Ook "je kunt" of "je kan" is me vaak onduidelijk. Mijn taalgebruik is dan ook allesbehalve perfect.

Maar desalniettemin stoor ik me aan taalfouten:-) Tja...

Veel van de fouten die we kunnen maken zijn tegenwoordig eenvoudig te vermijden door de spellingscontroller op onze PC te gebruiken. En anders kunnen we de Van Dale of het Groene Boekje raadplegen. We kunnen we er dus echt wel wat aan doen en daarom begrijp ik niet dat er bijvoorbeeld nog steeds blogs zijn die wemelen van de fouten.

Pasgeleden kwam ik, op dezelfde dag, op twee van die blogs terecht. In één klein stukje zag ik maar liefst 8 taalfouten. En dan heb ik het echt niet over kleine foutjes, maar bijvoorbeeld over het gebruik van d/t en ei/ij. Fouten die dus eenvoudig waren te voorkomen door de controller in te schakelen.

En hoezeer ik de inhoud van zo'n blog soms ook kan waarderen, ik zal er niet snel terugkomen.

Nu ben ik benieuwd: ben ik daarin alleen of lees jij ook geen blogs die veel taalfouten bevatten?

mooi weekend met Het Depot en Seizoen en Stijlroute...

Hoewel het weer niet echt meewerkte was afgelopen weekend toch heel geslaagd.
Op vrijdag ging ik met mijn chapter van de RHS naar Het Depot in Wageningen. Dat was ongelofelijk de moeite waard:

Het Depot is een permanente tentoonstelling over hedendaagse beeldhouwkunst van torsen en fragmenten. De stichting Utopa geeft beeldhouwers hier steun in de rug (leuke woordspeling) door beurzen en opdrachten te verstrekken, door hun werk te tonen en de mogelijkheid te bieden om te verkopen. Anders dan in een museum dus. De oude villa Hinkeloord, waar Het Depot in is gevestigd, heeft zo'n prachtige architectuur dat dit al een bezienswaardigheid op zich is.

De (heerlijke) lunch gebruikten we in Linnaeus, het restaurant van de beeldengalerie. Het heeft een eerlijke keuken met als specialiteit groenten en vergeten groenten. De groenten en kruiden komen uit de directe omgeving en zijn dagelijks vers. Dat geldt overigens voor alle ingrediënten die gebruikt worden. Daar ben ik dol op dus ik kocht gelijk het boek: Van boer tot bord van Heidi Kuin. Het is een kookverhalenboek met daarin de verhalen van negentien biologische producenten en ondernemers in deze regio. Er staan daarnaast ook veel mooie recepten in. Daar gaan we nog veel plezier aan beleven. Heerlijk dat ik nu al deze adressen (met beschrijving) bij de hand heb.

Ook het park waar Het Depot in staat, is de moeite waard, zeker in de zomer.

Kortom: een heerlijke omgeving. Kunst, natuur en gastronomie op één plek binnen handbereik, wat wil je nog meer?

En hoewel ik hier al eerder was zal het vast niet voor het laatst zijn !

Zaterdag deed ik met Oudste de Seizoen en Stijl route in de Betuwe. Een prachtige gelegenheid om binnen te kijken in karakteristieke en sfeervolle boerderijen en huizen in Ochten en IJzendoorn.
Ze waren ingericht met schitterende kransen en groendecoraties van Seizoen en Stijl, de prachtige winkel in Ochten, waar ik zo dol op ben. Wij kregen een kijkje in huizen die zij inrichtten en die voor deze gelegenheid opengesteld waren. We zijn beiden zeer geïnspireerd geraakt en Oudste heeft veel ideeën kunnen opdoen voor hun "nieuwe/oude" boerderij.
En hoewel zowel de heen- als de terugreis veel oponthoud meebrachten (files, TomTom die er mee ophield, verkeerde afslag genomen:-) had ik het niet willen missen.
Wat een mooi initiatief van Seizoen en Stijl en wat goed georganiseerd!