gedachten...

In de afgelopen dagen wel veel logjes gelezen en hier en daar een commentaartje geplaatst; de zin om te posten komt mondjesmaat terug.

Veel gewandeld, nagedacht, schoongemaakt, gehandwerkt, gelezen en gepraat.

In mijn agenda lees ik toevallig de volgende spreuk:
“One does not make friends, one recognizes them” (Isabel Paterson)

En even daarna bij het plannen van een afspraak:
“Zolang je leeft moet je met het leven bezig zijn; niet met de dood” (Karel Appel)

Is het toeval dat je altijd dit soort dingen leest als iets je bezig houdt?

To blog or not to blog…

Ik zit de laatste dagen regelmatig achter mijn toetsenbord met het voornemen een logje te schrijven, maar er komt er niets uit mijn vingers.
Een paar aspirant-logjes zijn opgeslagen en meermaals bekeken.
Ik kom er niet toe te posten want er gaat te veel om in mijn hoofd. Druk geweest met zinnige en onzinnige dingen. Me druk gemáákt om zinnige en/of onzinnige dingen!
En wéten dat je je druk maakte om onzinnige dingen door dat ene bericht…!
Als ik achter mijn PC kruip kan ik de draaikolk in mijn hoofd moeilijk tot bedaren brengen.
Een logje schrijven is een mooie manier om iets over te brengen, om te laten weten wat er in je omgaat, wat je interesseert. Maar ik bemerk steeds vaker dat belangrijke dingen het moeilijkst onder woorden te brengen zijn.
Geluk of, zoals nu, verdriet bijvoorbeeld zijn vaak te dichtbij om over te vertellen in een blog.
Ik neem even tijd…