anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



vrijdag 26 februari 2010

Madeira en Winston Churchill...

Inmiddels is het enkele weken geleden dat Madeira getroffen werd door zware overstromingen ten gevolgen van extreme regenval. Omdat we er verleden jaar nog waren hebben we de gebeurtenissen op de voet gevolgd. Deze post heeft op zich niets te maken met die ramp. Daar kom ik later nog eens op terug. Deze blog is een herinnering aan een dorp en één van zijn illustere bezoekers.

Toen we verleden jaar in Madeira waren hebben we ook Camara de Lobos bezocht. Het is een mooi vissersdorp aan een ronde baai met ontelbare vissersbootjes op het strand. Met 15.000 inwoners is het de 2e grote plaats op Madeira, maar erg arm. Veel jonge mannen die er rondhingen (want werkloos) boden toeristen een minibloemetje aan en vroegen daar, tot onze verbazing, geld voor. De vissers zitten overdag vaak tussen de boten te kaarten of kijken televisie in de naburige bars.
Camara de Lobos werd destijds veel bezocht door Winston Churchill, die Madeira toeristisch gezien op de kaart heeft gezet. Door zijn bezoeken midden vorige eeuw, kwam het toerisme hier echt goed op gang, ook voor de middenklasse. Wij hebben in Camara de Lobos meermalen geluncht in een restaurant “Churchill’s Place”, waar je heerlijke vis kunt eten en een fantastisch uitzicht over de baai en het dorp hebt.
Een plakkaat op het terras van het restaurant markeert de plek waar Winston Churchill het uitzicht vanaf de rots zat te schilderen, het liefst met een panamahoed op en een sigaar in zijn mond.
Veel verhalen doen hier ook de ronde over Winston Churchill. Ondanks zijn bulldogachtige uiterlijk moet het een humoristische man zijn geweest. Een paar anekdotes heb ik onthouden en andere later weer ergens gelezen.

Vrouw: Mr. Churchill als u mijn man was, zou ik vergif in uw thee doen!
Churchill: Mevrouw, als u mijn vrouw was, zou ik het opdrinken ook!

Elizabeth Braddock: Mr. Churchill, dit is een schande, u bent dronken!
Churchill: En u, mevrouw, bent lelijk. Bij mij zal het morgenochtend over zijn als ik nuchter ben, maar u bent dan echter nog steeds lelijk!

Na het zien van Churchill die de badkamer verlaat zonder zijn handen te wassen, zegt een jonge man tegen hem: Op Eton leerden ze ons om onze handen te wassen na gebruik van het toilet.
Waarop Churchill antwoordde: Op Harrow leerden ze ons niet over onze handen te pissen!

Churchill: Mevrouw, zou u voor vijf miljoen pond met me willen slapen?
Mrs. S.: Mijn hemel, Mr. Churchill...nou, ik denk...uhh...we zouden de voorwaarden moeten bespreken natuurlijk...
Churchill: Zou u met me slapen voor vijf pond?
Mrs. S.: Mr Churchill, wat voor soort vrouw denkt u dat ik ben!?
Churchill: Mevrouw, dat hebben al vastgesteld. Nu zijn we aan het onderhandelen over de prijs!

7 opmerkingen:

  1. Humoristisch? Eerder behoorlijk bot. Maar weer mooi stukje over Madeira. Vreselijk wat daar gebeurd is!
    Dora

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, ik vind het niet zo bot eigenlijk! Die Engelsen hebben trouwens toch vaak een heerlijk soort humor, als je er van houdt, natuurlijk. Wat kun je het toch prachtig beschrijven, Janny. Jammer dat de aanleiding zo triest is...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Toen ik de foto zag, wilde ik er direct naartoe! Totdat het tot me doordrong dat er over Madeira ging... Nooit geweten dat W.C. daar geregeld kwam. Wel een spitse man. Ik weet niet of ik hem als buurman zou willen hebben. Maar ik heb je log met heel veel plezier gelezen. Bedankt, Janny

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als anglofiel vind ik het in het Engels natuurlijk heel anders klinken, veel minder bot. Maar dat heeft dan te maken de bekakte stem van de upperclass Brit.
    De Engelsen hadden het wel gauw met hem gezien na WW II, hij werd direct daarna gewipt als Prime Minister. Had hij maar die arme mevrouw van 5 miljoen pond niet moeten schofferen. Vind ik ook wel bot, hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dora: Ja inderdaad vreselijk. Ik heb er nog steeds geen duidelijk beeld van.
    Emilie: ik vind het ook wel humoristisch, hoor. Maar hij had zijn "zwarte kant".
    Mirjam: Madeira is mooi! Nu even wat minder natuurlijk maar daar werkt men weer hard aan na die vreselijke toestanden.
    MidlifeMe: Ja, het klinkt in het Engels ook beter, ben ik met je eens. En die W.C. had wel meer op zijn kerfstok dan alleen de mevrouw die het niet voor 5 pond wilde doen. Toen hij b.v. Minister van Binnenlandse Zaken was diende hij een verzoek in om ongeveer 100.000 "geestelijk gedegenereerde" mensen te steriliseren en een paar duizend anderen te laten werken in staatskampen. Dit "om het Engelse ras te redden van deze zich voortplantende inferieuren." En hij zei b.v. ook: Men zal mij nooit horen beweren dat de Amerikaanse indianen en de zwarten in Australië een groot onrecht is aangedaan. Hen is absoluut geen onrecht aangedaan doordat een sterker ras, een hoogwaardiger ras, een intelligenter ras zoals u wilt, is gekomen om hun plaats in te nemen." Hij noemde Mahatma Gandhi een "opruiend advocaatje verkleed als fakir" en gebruikte de term "Hebreeuwse bloedzuiger" omdat hij vond dat joden te veel rente rekenden voor leningen
    Dat is natuurlijk stukken minder humoristisch!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Na al die tijd weer eens een reactie van mij. Ik lees je altijd hoor. Maar vaak alle stukjes achter elkaar en dan kost het me al zo veel tijd dat ik geen zin meer heb iets te schrijven. Je hebt een mooie weblog, Janny. Ik vind het meestal heel interessant om te lezen. Mijn compliment.
    Caroline

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Fijne man, die Churchill. zo te lezen. maar niet heus. Mooi geschreven. Wilden ook naar Madeira, maar nu maar even niet.
    Marlou

    BeantwoordenVerwijderen