bloggers block...

Ik merk dat het bloggen er deze weken een beetje bij inschiet. We zijn bezig met van alles en nog wat. Vakantie gehad natuurlijk en daarna nog wat binnen- en buitenklussen gedaan.
Onze slaapkamermuren zijn eindelijk geschilderd in de kleur Lamp Room Gray van Farrow and Ball. Dat wilden we al zo lang maar het kwam er maar niet van.
De kunstposter die we uit de Provence hebben meegenomen moet nog worden opgehangen zodra we daar een geschikte lijst voor hebben gevonden. Maar eindelijk is het één geheel geworden!

Ik heb alle overige benodigdheden aangeschaft voor mijn boetseer hobby: ik miste nog het één en ander. Nu kan ik thuis voluit aan de slag. Helaas merkte ik al wel direct dat de combinatie werkkamer/hobbykamer geen goede is. Hoewel ik alles goed had afgeschermd zaten de telefoon, de PC, mijn bureaustoel en de vloer toch onder de klei. Daar moet ik dus iets anders voor gaan bedenken. Misschien een klein ateliertje in de tuin?

Wat is verder nog te vermelden? O ja... ik heb me ingeschreven voor een gevorderde cursus Engelse Conversatie. Hoewel mijn Engels niet echt slecht is en ik veel Engels lees, merk ik dat de vlotte spreekvaardigheid weggezakt is. Aangezien we tegenwoordig in familiekring vaak Engels spreken i.v.m. de vriend van Jongste (een Deen, maar werkzaam in Nederland en engelstalig) is het leuk als dat wat vlotter zou gaan. Bovendien vind ik het leuk om me weer in een taal te verdiepen.

Ook maak ik voorbereidingen om een buitentafel te mozaieken en heb me ingeschreven voor een workshop hiervoor bij een vriendin die een prachtige galerie in Otterlo heeft.
Verder trekken we er vaak op uit. Ondanks alle treurige voorspellingen was het de afgelopen dagen toch redelijk droog overdag. Helaas missen we de Parade in Utrecht waar we vandaag toe zouden gaan. Hubbie heeft een gescheurde meniscus en moet tijdelijk wat rust houden.
Vervelend voor hem maar we redden het hier wel, hoor.
We hebben literatuur, muziek, boeken en wijn genoeg in huis!

Hoe zal onze weg zijn…

Hoe gaan we het ouder worden aanpakken in de eenentwintigste eeuw?
In haar ironisch bedoelde boekje “Laat me niet alleen” geeft Renate Dorrestein een grappige zelfhulpcursus inclusief de antwoorden. (“Hebben we hier een probleem? Nee, we hebben een uitdaging!)
Maar als je de cijfers bekijkt is er best reden om bezorgd te zijn. Voorspeld is dat er in 2050 vier miljoen 65-plussers zijn. Dat zijn zes niet-werkenden op elke tien werkenden. En dan zijn er van die vier miljoen ouderen ook nog 1,3 miljoen hoogbejaard, dus 80 jaar of ouder.
Dus ja… hoe gaan we dat aanpakken? Want wat nu al enigszins zichtbaar wordt is dat de solidariteit van jongeren met ouderen onder druk komt te staan.
Nu blijven we tegenwoordig gelukkig langer vitaal en gezond dan de generaties vóór ons. We blijven langer werken, hebben een gezondere leefstijl en zijn mondiger dan onze voorouders.
Maar toch: ouderdom gaat vaak ook gepaard met eenzaamheid, afhankelijkheid en financiële terugval. Want niet elke bejaarde hoort tot die vitale seniorengroep die ons in de media wordt voorgespiegeld. Van die slanke, gebruinde, goed in hun haar zittende eigenaren van tweede huizen in Spanje met een flink aandelenpakket achter de hand. Want dat heeft met de werkelijkheid weinig te maken. De overvolle bejaardenhuizen laten een heel andere seniorengroep zien!
Geld en achtergrond maakt ook veel verschil overigens: kijk maar eens naar de mensen in particuliere bejaardenhuizen versus de bewoners van talloze bejaardenhuizen met kleine kamertjes en etenslucht in alle gangen.
Het best kunnen we dus met een goed gevulde beurs oud worden:-)
In onze gemeente staan er heel wat bejaardenhuizen. Wellicht dankzij de rustige en groene omgeving wonen er dus relatief veel senioren. Wij kunnen hier van dichtbij het verschil zien tussen diverse ouderen. Van de deftige mevrouw die elke ochtend in een grote Mercedes stapvoets naar de supermarkt rijdt tot de mevrouw die zielig ineengedoken in een rolstoel naar diezelfde supermarkt wordt gereden.
"Och” zei een vriendin in een jolige stemming "ze komen er allebei!"
Ja,ja.
Over de manier waarop moeten we het in de toekomst nog maar eens hebben!

elke maand een gedicht: Ontnugtering

Ontnugtering


O liefling, as ek luister na die wind
Wat snags so klaend en weemoedig suis
Deur die eikeboom se blare bo die huis,
Dan dink ek terug aan toe ek nog as kind
Gelukkig was, onskuldig, trougesind
Aan wie ek lief gehad het, sonder kruis
Of bitter hoon wat skielik op kan bruis
En skaars versagting in vergeet kan vind.

Dit was die tyd voor ek jou eers gesien het,
Voor ek kon weet dat liefde wreed kan wees
En ergste smart 'n droef genot kan dra.
Eers na my hart se hartstog jou bedien het
Tot sterwens toe, bankrot aan hoop en gees,
Heb ek geleer hoekom die nagwind kla.

C. Louis Leipoldt (1880 - 1947)

Un autre retour en Provence...

Nog een plaatje van ons heerlijke terras!
Doorkijkjes die op je netvlies blíjven opgeslagen!
Niet geproefd, want ongetwijfeld héél zoet. Maar wel een mooi plaatje, toch?
Deze gitaarvirtuoos laat het Rosenberg trio verbleken!
De uitgestrektheid van sommige delen van de Provence is adembenemend!
Overal om je heen is er kunst, opvallend en ónopvallend!
Een grapje tussen een vriendin en mij!
Je blíjft genieten van het kleurenspel op de marktjes!
Natuurlijk ook weer het Palais des Papes bezocht!
Een terras in Oppède-le-Vieux, schilderachtig en authentiek.
Zucht... ik wil terug!

les memoires de Provence...

We zijn weer terug van onze vakantie in de Provence.
Het was een echt heerlijk verblijf, midden in de Vaucluse. Onze gîte lag in Oppède-le-Vieux. De bewoning van deze plek gaat terug tot in de pre-historie toen het een belangrijke vestigingsplaats was. Aan de noordzijde grenst het dorp aan de Via Domitienne en in het zuiden aan de petit Lubéron. Onze gîte is onderdeel van de Mas Malpertuis, het hoofdhuis zeg maar, samen met nog twee andere gîtes.
Als eerder gezegd waren de gîtes prachtig ingericht, in een landelijke brocantestijl die origineel is en eigen aan de smaak van de eigenaresse.
We zijn vaker naar de Provence geweest maar dit gedeelte was merendeels nieuw voor ons. Het is echt schitterend met zijn gedifferentieerde natuur. Sommige gedeelten bergachtig, woest, onontgonnen en andere gedeelten juist weer lieflijk en slaperig.
We hebben, zoals gezegd, erg genoten. Van de leuke marktjes, van de kleine bergdorpjes met de mooie vergezichten. Van Bonnieux bijvoorbeeld of l'Isle sur le Sorgue, Menérbes, Bedoin, Roussillon, Lourmarin, Saint Rémy-de-Provence (en zelfs Uzés in de Gard, toch nog wel zo'n 70 km. rijden.)
En ook genoten van de kunst en cultuur die je er overal vindt. Het kleinste dorp heeft nog een galerietje. Ook op dit gebied hebben we heel veel moois gezien.
We hadden prachtig weer, zo tussen de 28 en 34 graden.
Naast zelf koken (met heerlijk smakende ingrediënten, echt een genot!) zijn we vaak uit eten geweest, heerlijk op de terrassen van mooie restaurants, genieten van alles wat er aan je voorbij trekt. En van het verrukkelijke eten en de prima wijntjes natuurlijk.
Je kunt je voorstellen dat we niet echt stonden dringen om naar huis te gaan.
Maar goed: plicht riep na zo'n dikke twee weken (al moest ik goed mijn best doen om het te horen:-) En na nog een genoeglijk avondje met onze gastheer en gastvrouw zijn we dus toch maar richting Nederland vertrokken.
Vanwaar ik onderstaande impressies van onze Provencaalse dwaaltochten aan jullie laat zien!











Het was heerlijk toeven op ons grote privé terras bij de gîte. We hebben er heerlijke maaltijden gegeten en diverse "wijnproeverijen" gehad!


We hebben heel wat marktjes bezocht. Heerlijk al die verse en mooi uitgestalde groenten, fruit, kazen, etc.
Op de markt is je gulden een daalder waard is niet helemaal waar in Frankrijk, heb ik de indruk. Voor 8 van onderstaande macarons moest ik bijna 10 euro betalen!
Zo duur zijn ze bij Ladurée nog niet eens!

nog een paar dagen...

Over een paar dagen gaan we weer zuidwaarts.
Dit maal gaan we naar de naar een dorp in de Luberon (Provence). Daar hebben we een kleine gîte gehuurd op een mas (een oude, verbouwde boerderij).
Het ligt prachtig tussen vlakte en gebergte. Aan de noordzijde grenst het dorp aan de Via Domitienne en in het zuiden aan de petit Luberon, deel van de grotere Luberon (die loopt van Robion tot aan Manosque).
De mas ligt in het beschermde natuurgebied van de Luberon. Het behoort tot het door Unesco uitgeroepen werelderfgoed voor de biosfeer. Rust is gegarandeerd, de natuur ongerept en de kwaliteit van de lucht behoort tot de beste van Europa.
Op het pitoreske dorpsplein werd ooit Mr Beans holiday opgenomen.
De Belgische eigenaars hebben de mas in 2007 gekocht en verhuren drie kleine gîtes.
De vrouw des huizes heeft altijd een interieurzaak gehad, is een zeer gepassioneerde bezoeker van brocantes en vide greniers en dat is duidelijk merkbaar in de inrichting van de huisjes.
We verheugen ons weer enorm op deze vakantie. Net als altijd is er ook weer bewoning in ons eigen huis en dat is een rustig gevoel.
Om een indruk te geven vast een paar foto’s.

tweede portret...

Mijn tweede beeld is bijna gereed. Het is een portret van Oudste.
Het lijkt niet zo erg; het is vreselijk moeilijk om de gelijkenis treffend te maken. Diverse onderdelen kloppen wel, maar het geheel...
Ik ben er gaandeweg ook wel achtergekomen dat ik graag portretten boetseer maar in het vervolg doe ik dat niet meer naar een foto. Ik ga gewoon fantasiebeelden maken, heb ik me voorgenomen.
Wel een fijn idee dat het voor mijn komende vakantie is afgerond en en dat ik daarna weer met iets geheel anders kan beginnen.

mooi...

 

In tegenstelling tot gisteren en vandaag was het zaterdag stralend mooi weer.
Weer dat paste bij het verjaardagsfeest van Jongste. Ze had een boot gehuurd en we hebben met een hele grote groep mensen heerlijk gevaren op de Vinkeveense Plassen. Het was een prachtige dag, dankzij het mooie weer, het leuke gezelschap, de mooie Plassen, de hapjes en drankjes (en niet in de laatste plaats omdat ze smoorverliefd is:-)!
Lieffie: een prachtig jaar toegewenst!

gedicht van juni...

CHINA, JUNI

De dichter is maar blinde
vlier, hij kreunt en zingt
in de wind die in hem klimt

In juni bloeiden op dat plein papaver en gentiaan
(die elkaars geheime zwijgende geliefden zijn)
Demonische kweekgras-wortels mokten ...Bloemkronen
lokten duizend plukkers uit hun schaduw

Woest doemden voerlieden op in hun maaidorsers
van steen waarvan de stenen wielen ratelden; hard
snerpten zwepen in de stenen hand van de menners
die neermaaiden de papaver en de gentiaan

De dichter is maar blinde
vlier, hij zwijgt en zinkt in de wind
die aan hem wringt

H.H. ter Balkt

Het plein van de Hemelse Vrede was op 4 juni 1989 wereldnieuws toen de studentendemonstratie voor meer vrijheid en democratie, met harde hand door het leger, werd neergeslagen.

geur...

Ik ben dol op geuren. Nou ja... natuurlijk niet op alle geuren!
Veel mensen in een vochtige bus of trein, dat is niet echt iets waar ik blij van word. Net zo min als van de geur van onze oude hond als hij in de regen heeft gelopen of de geur van een urinoir waar ik langs loop.
Maar ik bedoel natuurlijk plezierige geuren. Ik denk dat ik veel eerder geuren herken dan mensen:-)
Gisteren las ik in het NRC een artikel over geuren en de invloed die ze kunnen hebben op het koopgedrag van mensen. Ik wist dat al veel winkels kunstmatige luchtjes de winkel inpompen om de koopzin aan te wakkeren. De geur van pasgebakken brood op de foodafdeling, de geur van bloemen bij de cosmetica en natuurlijk de dennengeur met Kerst.
Maar geur gaat tegenwoordig letterlijk veel verder.
Bij de Rolls Royce fabrieken bijvoorbeeld steeg de verkoop aanzienlijk toen men een geurdispenser met de kunstmatige geur van leer onder de stoelen aanbracht!
Bij Connexxion gebruikt men een naar fris afwaswater ruikende geur om de reizigers zich meer op hun gemak en zelfs veiliger te laten voelen.
In gangen en cellen van politiebureaus in Rotterdam-Rijnmond gebruikt men een speciale sinasappelachtige geur om arrestanten rustiger te houden.
Bij Singapore Airlines is geur, kleur en sfeer helemaal goed doordacht. Stewardessen zijn allemaal even groot, hebben dezelfde borstomvang (!), dezelfde make-up en gebruiken allemaal hetzelfde huisparfum dat ook in de vliegtuigen gebruikt wordt! Een snufje en je herkent Singapore Airlines uit duizenden!
Nog bonter maakte de hotelketen Swissôtel het. Ze lieten een luxueuze huisgeur ontwikkelen die in alle filialen van deze keten gebruikt moest worden. De "fragant artist" die de geur ontwikkelde mengde -echt waar- de geur van geld met die van frisse alpenweiden en ijle berglucht!
En dit is echt maar een heel kleine greep uit bedrijven die geurgebruik hanteren. Bedrijven als IKEA, H&M, en Volvo hebben al lang een eigen bedrijfsgeur. In de Parijse Galeries Lafayette wordt op de babyafdeling kwistig met een wasverzachtergeurtje gestrooid en bij de visafdeling van Walmart ruik je op de visafdeling een artificiële zeelucht!
En het kan nog gekker: door het succesverhaal van Swissôtel gaf de Zwitserse regering opdracht een "Zwitserlandgeur" te onwikkelen.
Degene die de opdracht kreeg keek hier niet raar van op: ze had al eens iets soortgelijks gedaan: ze componeerde al eens de geur van Parijs. En geloof het of niet: hiervoor gebruikte ze odeurs van overvolle asbakken, duivenpoep, slachthuizen maar ook van wijn en chique damesparfums!
Dat ademen wij dus allemaal onbewust in, zelfs zonder dat je doorhebt dat je uberhaupt iets ruikt. En klaarblijkelijk hebben we allemaal een goed geurgeheugen want na een jaar is ons geurgeheugen nog voor 65% intact, terwijl ons visuele geheugen al na drie maanden met 50% is afgenomen.
Ik vond het vreselijk boeiend om te lezen maar was best geschokt te ervaren hoever deze trend al is doorgezet.
Naar aanleiding daarvan zat ik wat voor me uit mijmeren over wat mijn "eigen huisgeur" zou moeten bevatten als ik die zelf zou mogen ontwikkelen (gesteld dat ik dat al zou wíllen). Ik ben er nog niet uit: er zijn al veel mogelijkheden de revue gepasseerd.
Maar mocht ik zover komen dan ga ik hem beslist bottelen! Tegen die tijd geef ik je voorrang bij het bestellen;-)

En jij: uit welke componenten moet "jouw huisgeur" bestaan?

en nogmaals Blogger...

Ja, al deze problemen hebben weer eens met Blogger te maken! Ik ben zo klaar met Blogger; er is altijd wel wat! Ik had alle handelingen (zoals het legen van het browsegeheugen) al meerdere malen gedaan voor ik vorige log plaatste. Heeft niets geholpen.
Kan nog steeds geen commentaren plaatsen in Blogger-blogs.
Maar goed: heb inmmiddels geïnformeerd naar het omzetten van mijn blog. Dat schijnt nog helemaal niet eenvoudig te zijn. Misschien is gewoon een heel nieuw blog beginnen (uiteraard niet meer bij Blogger!) een beter idee.
Maar dat vind ik ook weer zowat: ik moet daar eens goed over nadenken en de voors en tegens afwegen.
Als het zover is laat ik het uiteraard horen.

geen commentaren plaatsen

Al een paar dagen kan ik op sommige blogs geen commentaren plaatsen.
Er wordt steeds opnieuw om mijn mailadres en inlogcode gevraagd. En uiteindelijk lukt het dan toch niet.
Waar dit nu weer aan ligt mag Joost weten.
Hopelijk is dit snel over en kan ik mijn commentaar weer onder mijn favoriete blogs plaatsen!