zo werkt ons brein...

D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N5N 1N 5T44T 21JN. 1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M031L1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N. D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5. KN4P H3? D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0P13R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N.

De Huzarenhof...

Eén van de dingen die ik graag doe is tuinen bekijken. En dan geen grote, door tuinarchitecten, aangelegde parken rondom kastelen van huizen, nee...liefst particuliere tuinen.
Verleden week waren Hubbie en ik in Joppe. Daar bezochten we o.a. de Huzarenhof. Tjee...wat een mooie tuin!
Hij sprak ons natuurlijk ook zo aan omdat deze tuin, net als die van ons, van oorsprong een bostuin is. Door de huidige eigenaren is hij echter beplant in een adembenemend ritme van gazons, borders, bomen en struiken. Met als extra twee vijvers, waarvan één een natuurlijke bosvijver is van groot formaat, gevoed door grondwater. Een paradijs, voor vissen, kikkers, padden etc. In de tuin vind je afwisselend beslotenheid en openheid. Rond het huis zijn tuinkamers gemaakt met beuken- en taxushagen. Een pergola met allerlei klimplanten, waaronder een prachtige blauwe regen (die dit jaar helaas minder uitbundig gebloeid heeft, vertelde de gastheer ons) diverse ramblers en clematissen.
De ronde en slingerende borders zijn beplant met rose-, wit-, lila-en blauwbloeiende planten. In de tuin is een verval van enkele meters, waardoor het geheel een uiterst natuurlijke en harmonieuze indruk maakt. Toch is er onmetelijk veel werk verricht om deze tuin die aanblik te geven. De hagen, die diverse tuinkamers omsluiten, worden nauwkeurig gesnoeid, alle borders zijn met mooie, ongekunstelde planten beplant, de prachtige terrassen en paden zijn goed onderhouden en sfeervol. In de kas staan bakken met kruiden, groenten en fruit.
Naast het huis een brocantewinkeltje, met leuke spulletjes als serviesgoed, glas en zilver (ik kocht er een zestal dessertcoupes van glas, een verzilverde suikerschep en zes bijpassende koffielepeltjes). Op het terras ernaast een zitje waar je zelf koffie of thee kunt inschenken.

Ik ben naar huis gegaan met veel ideetjes voor onze eigen tuin, die ik nog steeds erg moeilijk vind om te bewerken. Maar ik heb nu gezien dat er veel meer kan dan ik voor mogelijk hield. Ik heb hier nog maar een fractie verteld van wat me zo aansprak in deze tuin.
De ontvangst was vriendelijk en charmant en we zullen er zeker nog eens gaan kijken in een ander jaargetijde, wanneer weer andere planten bloeien. Ze zijn niet doorlopend geopend, dus mocht je in de buurt zijn en de tuin willen bezoeken kun je beter eerst even op hun site kijken: http://www.huzarenhof.nl

verbouwereerd...

Gistermiddag ging ik wandelen met Bruun, onze hond.  Het zag er naar uit dat het een mooie dag zou worden en omdat ook Bruun er zin in leek te hebben, staken we het bos door naar de rondweg om ons dorp.
Er was aardig wat verkeer op de been.. uhh.. band. Auto's, scooters, brommers en ook veel fietsers.
In ons dorp lijken aardig wat yup-achtige tiepjes te wonen.  Geïnteresseerd keek ik naar de moeders en vaders die hun kroost naar school brengen met een hippe bakfiets, of een fiets met karretje erachter, gekleed in kekke jurkjes en shirts.

Een Hollands tafereel, maar wel anno 2012.  Ik dacht terug aan de stevige ouderwetse fiets die ik vroeger reed. Eén kind voorop, één achterop, de hond aan de lijn meelopend en soms de boodschappentas aan het stuur.  Nou, dan is dit toch wel comfortabeler en gemakkelijker. Alles in één bak!
Terwijl Bruun een beetje loopt te snuffelen en geen zin  lijkt  te hebben om door te lopen, kijk ik naar een leuke blonde jonge moeder, met een kar achter haar fiets waar drie kindjes in zitten.  Ze lijken allemaal sprekend op haar en zullen dus wel bij haar horen, veronderstel ik.  Ze groet vriendelijk als me passeert.  In gedachten nog een beetje bij de beelden van mijn destijds jonge dochtertjes, groet ik terug.
De kinderen hebben alle drie een rugtasje met een, mij onbekend, stripfiguurtje bij zich.  Leuke kindjes, zo te zien. Mooi hoor, zo'n jong gezin. Maar druk ook natuurlijk. Moeders van tegenwoordig lijken ook veel aan te kunnen en bewonderend kijk ik naar de energiek voortrappende vrouw met haar kroost.
Terwijl ik een hand ophef om naar de kindjes te zwaaien draait het jongetje dat achterin de kar zit zich naar me om. Hij steekt zijn tong ontzettend ver uit uit en steekt tegelijk allebei zijn middelvingers naar me op.
Verbouwereerd laat ik mijn hand zakken en kijk de fietskar na tot ze de bocht om is!

energie en jam...

Ook zo genoten van het weer, de afgelopen dagen?

Wat een zaligheid, onafgebroken mooi weer.
Ik merk dat ik na alle moeilijke weken hiervoor, weer veel energie terug heb gekregen.
Inmiddels heb ik ook een kruiden/groente tuintje aangelegd. Héél bescheiden, hoor, maar ik heb er veel plezier in. De slasoorten (gewone sla en lollo rosso), de rucola en alle kruiden groeien goed.
Er staat aan kruiden: peterselie, selderij, maggiplant, knoflook, salie in twee soorten, marjolein en citroenmelisse. Naast dit tuintje heb ik grote potten met chocolademunt, gembermunt, appelmunt, laurier, rozemarijn, tijm, citroenverbena en basilicum staan.
Ik kon dit weekend sommige kruiden al in de voorgerechten en toetjes verwerken. Ook waren de grote kannen munt-citroenwater een succes met het warme weer en leuk om te zien bovendien. 

Ik kocht ooit abrikozen-vlierbloesemjam van de Mariënwaerdt. Die was heerlijk en ik wilde ook zoiets maken. Ik ben op zoek gegaan en vond een goed recept in een oude Landleven.

Mijn eigen vlier kreeg verleden jaar rare verschijnselen. Die snoeiden we helemaal terug en dit jaar zijn er dus geen vlierbloesems van eigen bodem. Maar niet getreurd: dichtbij staan vlieren in overvloed in bloei. Ik plukte daar dus een aantal schermen van en verwerkte ze in een heerlijk frisse abrikozenjam. Die maakte ik met gedroogde abrikozen, omdat die wat geconcentreerder zijn en dus meer smaak hebben.  Ik geef je het recept zoals het gepubliceerd is, maar ik heb zelf de helft van alles genomen. Ik wilde niet teveel jam ineens.

Voor 6 á 7 potjes heb je nodig:
750 gr. gedroogde abrikozen

1 flinke kom vlierbloemetjes

500 gr. geleisuiker (2:1)

Van de vlier pluk je alleen die bloemetjes die heel erg rijp zijn en er eigenlijk bijna afvallen (alleen schone bloemetjes plukken, dus niet langs de weg!)

Haal voorzichtig de bloemetjes van de schermen en doe ze in een kom. De abrikozen snijd je in stukjes en laat je een nacht weken in een schaal met water. Weeg daarna de abrikozen inclusief het weekwater en bereken hoeveel geleisuiker je nodig hebt. Het moet 500 gram geleisuiker zijn op 1 kilo abrikozengewicht. Breng de abrikozen met het water aan de kook en laat ongeveer vijf minuutjes doorkoken. Pureer de abrikozen grofweg (of fijner als je dat lekkerder vindt)  en voeg de geleisuiker toe, roer alles goed en kook het nog een paar minuten door. Voeg de vlierbloemetjes toe, roer nogmaals goed en laat de jam niet meer koken.

Vul de (met soda schoongemaakte) potjes met de jam, veeg eventueel gemorste jam meteen weg en draai de deksels erop.

Laat de potjes afkoelen op het aanrecht.

Doe er daarna een etiket op met de naam en de datum.

De jam is in ieder geval één jaar houdbaar.

En jullie? Worden jullie ook zo energiek van dit mooie weer?

nog steeds hip...

Op 21-06-2009 schreef ik een logje over het modeblog Advanced Style. Dat had ik toen nét ontdekt en was er helemaal weg van. Dit blog sprong er tussenuit omdat het geen doorsneel modeblog is, maar ook een blog over levenslust en plezier.
Ari Seth Cohen is een New Yorkse fotograaf die sinds 2008 bijna dagelijks de straat opgaat om mensen te fotograferen voor zijn blog. Het is een blog met mensen van 70, 80, 90 jaar (en een enkele keer nóg ouder!) met een héél uitgesproken kledingstijl.  De dames en heren die op straat poseren trekken zich in de regel niets aan van échte mode en modevoorschriften. Ze dragen hun, vaak excentrieke, kleding met flair en een bewonderenswaardige zelfverzekerdheid.
Het blog stond nog steeds bij mijn lijst met Favorieten, maar in de loop der tijd was ik het enigszins uit het oog verloren (er zijn ook veel te veel leuke blogs!). Totdat ik op haar blog een verwijzing naar de betreffende site vond én er ook van de week een artikel over Advanced Style in de NRC stond. Toen herinnerde ik  me weer dat ik dit blog altijd met zoveel plezier volgde. Vandaar dus dat ik het nu weer bij mijn échte Favorieten heb gezet en vastbesloten ben het weer regelmatig op te zoeken.
Ik wil niet nalaten jullie ook te laten kennismaken met dit geweldige blog: Advanced Style dus!

een bewogen week...

Ja, dat was het... een bewogen week.
Vol verdriet, herinneringen, verbondenheid, plechtigheden, troost, vriendschap.
We schreven boven mijn moeders rouwkaart:

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen al wat herinnering waard is.

En zo voelde het ook. Hubbie die een prachtige herinnering aan zijn schoonmoeder voordraagt. Jongste die een troostende arm om me slaat en me knuffelt als het eventjes te veel wordt. Oudste, op het nippertje terug van een zakenreis naar de V.S., zwanger en wel, die een gedicht leest voor haar Oma. Familieleden die ik soms 20, 30 jaar niet meer had gezien weer te spreken. De religieuze plechtigheden, die ondanks dat ze geen rol meer in mijn leven spelen, troost bieden.  De verbondenheid met zussen, omdat jouw verdriet ook het hunne is. Vrienden, die naast alle leuke dingen die we doen, ook delen in je verdriet.

Ik weet dat deze week voor altijd bij me zal blijven. Opgeslagen in de herinnering, maar weer op te roepen op elk moment dat ik daar behoefte aan heb. En het is niet voor het eerst dat ik me realiseer dat er zoveel is om dankbaar voor te zijn. Dankbaar voor de herinnering aan mijn moeder, met alle ups en downs die daar bij hoorden. Maar ook intens dankbaar voor mijn gezin, dat me met alle warmte omringt als dat nodig is.

Ook las ik héél veel, deze week. Waarschijnlijk aanvankelijk als afleiding, maar later omdat de verhalen zo prachtig waren. Ik vertel er in een volgend logje meer over.
Ik heb ook sommige blogs die ik volg wel gelezen maar niet allemaal. Vanaf morgen ga ik weer eens flink bijlezen.
Tot dan!

Gisteren...

Gisteren, 11 mei 2012, 's avonds om kwart voor tien, is mijn moeder overleden.
Ze werd 92 jaar.
Janny

een sterke vrouw...

Bovenstaande woorden hoor ik de laatste dagen heel vaak. Ja, mijn moeder was en is een sterke vrouw. Letterlijk en figuurlijk. Nog steeds, terwijl ze steeds dieper wegzakt, geeft haar tengere lijfje het niet op. De laatste keer dat ze nog enigszins bij bewustzijn is geweest, was toen ze de Laatste Sacramenten ontving. Vanuit een diep onderbewustzijn keerde ze heel even terug, haar lippen bewogen op de woorden van het gebed en ze probeerde haar arm op te heffen om een kruisteken te maken.
Daarna zakte ze weer weg in diezelfde, steeds dieper wordende morfineslaap, en dat is ze nu al dagen.
In het tehuis waar ze woont wordt ze met veel liefde en zorg verpleegd. Het is goed om te zien dat steeds weer iemand naar haar komt kijken. Van directie, verpleging, stagiaires tot huishoudelijke hulp aan toe.
Er worden gezamenlijke herinneringen aan haar opgehaald. Door mijn zussen en mij, maar ook door het personeel. Voor ons soms heel herkenbaar, want hoewel mijn moeder een lieve vrouw was, was ze wel een pittige tante.
Afscheid genomen heb ik eigenlijk al eerder. Steeds weer moesten we zien dat er een stukje minder contact was, dat ze minder kon, en dat ze naar het einde verlangde.
We hebben zoveel mogelijk alles in orde gemaakt, voor als het zover is. Het is louterend om je in de gedachten van je moeder te verplaatsen, en proberen de zaken zo te regelen als ze het graag zag.
In tegenstelling tot mijn moeder ben ik niet gelovig. Maar nu zou ik willen dat ik iemand kon vragen haar te komen halen!

blog weg...

Mijn hemel.... wat een schrik vanochtend!
Ik zet mijn laptop aan, schakel automatisch naar mijn blog en wat denk je.... blog weg!
Kreeg de melding dat mijn blog niet meer bestaat!
Ik weet dat er ergere dingen zijn in het leven, maar ik had toch echt even het gevoel dat mijn hart een paar slagen miste!
Na het doorlopen van een aantal procedures heb ik hem gelukkig weer terug kunnen halen.
Hebben jullie dat ook wel eens gehad met jullie blog?

huwelijk...

Vandaag was het een mooie dag!
Onze oudste dochter trouwde met de man waar ze veel van houdt.
Een intieme, mooie, warme en emotionele gebeurtenis in kleine kring.
Wat kun je je als ouders gezegend voelen als je kind en schoonkind zo gelukkig zijn!

feel good movie...

Tegenwoordig durf ik het wel te bekennen: ik ben dol op feel-good-movies!
Ik kijk niet uitsluitend dit soort films, nee hoor. Maar met het ouder worden bemerk ik bij mezelf een toenemende behoefte aan films die me achterlaten met het idee dat de wereld zo slecht nog niet is. Meestal duurt dat gevoel niet zo lang, maar alla...:-)
Ik zag onlangs de film The Best Exotic Marigold Hotel en ik heb ervan genoten.
De film, gebaseerd op de roman These Foolish Things van Deborah Moggach is gemaakt door John Madden en hij had de complete crème de la crème van de Engelse acteerwereld tot zijn beschikking.
Want "oude rotten" Judi Dench, Tom Wilkinson, Bill Nighy en Maggie Smith blijven m.i. prachtig om naar te kijken, hoe oud ze ook worden.
De film gaat over een groepje van zeven Britse pensionado’s dat neerstrijkt in een aftands Indiaas hotel voor ouderen, dat in de folder stukken mooier leek.
Alle zeven hebben zo hun eigen redenen voor het vertrek naar India. Bij aankomst blijkt van de beloofde luxe maar weinig waar te zijn. Manager Sonny denkt van de stoffige bouwval een mooi ouderen resort te kunnen maken. Zijn goedbedoelde maar amateuristische pogingen om zijn hotel in orde te krijgen zijn vermakelijk en eigenlijk bedoeld om zijn moeder te bewijzen dat hij wel zijn mannetje staat. Omdat de bejaarde reizigers allemaal behoorlijk verschillend zijn reageren ze ook allemaal verschillend op de slechte staat van het hotel.
Douglas en Jean hebben een veertig jarig huwelijk waar de sjeu al jaren vanaf is en merken in India hoe zeer ze uit elkaar zijn gegroeid. Hij geniet met volle teugen van India, maar zij klaagt altijd en komt het hotel niet uit.
Ook Muriel is alleen maar aan het zeuren. Zij is naar India gekomen omdat ze hier eerder een nieuwe heup kon krijgen, maar is uiterst achterdochtig en zelfs racistisch.
De weduwe Evelyn probeert er het beste van te maken. Haar man liet haar met schulden achter en ook in India kan ze nauwelijks rondkomen.
De versierder Norman en mannenverslindster Madge zijn op zoek naar hartstocht en op de vlucht voor hun leeftijd en teruglopende kansen een partner te vinden.
Graham woonde als jongen in India en gaat een oude vriend opzoeken. Daar heeft hij zijn reden voor, blijkt later.

Een van mijn lievelingsactrices Judi Dench speelt Evelyn. Ze zegt over de film en haar rol hierin: "Ik sta wat anders in het leven, minder afhankelijk, maar heb ook mijn man verloren, elf jaar geleden, en zie mezelf ook niet in een bejaardentehuis wonen. De westerse neiging om ouderen in een kamertje te stoppen waar ze de hele dag televisie kunnen kijken en we geen last van ze hebben, vind ik afschuwelijk. In India en andere exotische culturen gaat dat veel respectvoller, dat heeft mij altijd aangesproken. Toen mijn man nog leefde, hebben we op zeker moment een groot huis gekocht waar we met de complete familie introkken. We hebben daar twaalf jaar met z’n allen gewoond, tot mijn moeder en schoonmoeder overleden. Nu nog woon ik samen met mijn dochter en kleinzoon in één huis." ....
"In dat opzicht vind ik deze film dapper en goed geslaagd, met precies de juiste toon: wel eerlijk, maar niet te zwaar. Je moet vooral niet vergeten een beetje om het leven te blijven lachen.`
Acteur Bill Nighy zegt: "Wat mij aansprak in het scenario was het gegeven dat mensen in zo’n uitheemse cultuur worden bevrijd van angsten en vooroordelen. Dat is een onderwerp dat sowieso belangrijk is, ongeacht je leeftijd. Ze zeggen dat tieners ooit zijn uitgevonden door een marketingafdeling; volgens mij geldt dat voor ouderen net zo goed. Die marketingblik heeft onze samenleving de laatste decennia enorm veranderd. Zodra je buiten de hoofddoelgroep valt tel je opeens nog maar half mee. Ik moet zeggen dat ik zelf helemaal niet met de ouderdom bezig ben. Of ik ooit met pensioen ga, daar heb ik nooit serieus over nagedacht – ik ga het liefst improviserend door het leven."

Als je ook van dit genre films houdt, ga dan zeker kijken zolang het nog kan!

puur en grappig...

Al ooit eerder had ik in dit blog een lijstje met zuid-afrikaanse woorden en uitdrukkingen. Ik blijf het zó ongelofelijk boeiend vinden dat ik er nog eens een rijtje tegenaan gooi!
Het mooie aan zuid-afrikaans vind ik dat de taal zo puur is gebleven, hoewel dat in het huidige Zuid-Afrika wel steeds minder schijnt te worden.
Sommige woorden zijn uitgesproken mooi, zie euthanasie of plagen.
En sommige zijn grappig voor ons Nederlanders, zie spiernaakt, scooter of flirten.
Andere woorden zijn dan weer merkwaardig, zie operatiezuster.
Enfin... lees maar of jullie het net zo interessant vinden als ik.

aansitterig - aanstellerig, overdreven emotioneel
dwelms - drugs
afdraaipad - afrit, afslag
kaalgat - spiernaakt, poedelnaakt
befoeterd - slecht gehumeurd
plakkies - slippers
blikemmer - lieve hemel, sodeju
genadedood - euthanasie
borslappie - slabbetje
skemerkelkie - borrel
aftrekplek - parkeerplaats langs de snelweg (dus geen zgn. afwerkplek:-)
broekiekouse - panties
siel uittrek - plagen, pesten
sneesdoekie - papieren zakdoek
bromponie - scooter
korrelkop - brompot, mopperaar
eksie-perfeksie - fantastisch, geweldig
fooi - honorarium, wettelijk verschuldigde gelden
rolbektrui - coltrui
gemeenskap hê - gemeenschappelijk godsdienst hebben
klasdraf - college lopen
lekkergoed - snoepgoed
gestremd - gehandicapt
boetebessie - vrouwelijke parkeerwachter
knoffelhuisie - teentje knoflook
inkopies - boodschappen
frokkie - mouwloos hemd
kitsbank - geldautomaat
sonstrepe - coup soleil
vonkelwyn - mousserende wijn,champagne
kleefbroekie - legging
skiktyd - flexibele werkuren
kuiermense - gasten, logés
laslappie - patchwork
alleenloper - vrijgezel, alleenstaande
spookasem - suikerspin
ogies maak - flirten
skottelgoed - de vaat, servies
grondboontjiebotter - pindakaas
plaatjoggie - discjockey
riller - thriller
kitskos - kant-en-klaarmaaltijd
teatersuster - operatiezuster
strokie - kassabon

Welk woord vinden jullie het grappigste of mooiste?