anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



Posts tonen met het label overpeinzingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label overpeinzingen. Alle posts tonen

woensdag 12 oktober 2011

geluk zit in jezelf...

Deze week las ik een aantal artikelen die dit bovenstaande weer eens bevestigen, o.a. in Psychologie Magazine en in de NRC.
Zoals je je van binnen voelt, zo leef je ook. Want er is een onlosmakelijk verband tussen onze binnenwereld en de buitenwereld zoals jijzelf die ervaart.
Misschien denk je dat je geen invloed op de buitenwereld hebt en dat de dingen die daar gebeuren buiten je om plaatsvinden maar als je diep in jezelf kijkt zie je dat die twee werelden in werkelijkheid één zijn.
Want jouw wereld reflecteert, wat je innerlijke beleving of overtuiging is.
Op de momenten dat je ongelukkig bent, je je afvraagt of dit wel het leven is dat je wilde, zie je alleen alles wat er níet is. Je contacten lopen niet goed, of je relatie is niet wat je je had voorgesteld. Je hebt het gevoel iets te missen en je denkt dat dit aan externe factoren ligt.
Als je daarentegen diep overtuigd bent van alles wat er wél goed is, erváár je ook voldoening. Dan lopen contacten en/of relaties goed en dan is je wereld heel en compleet.
De conclusie moet dus wel zijn: geluk zit in jezelf.
Tja...nátuurlijk weten we dat allang!
Maar waarom is het dan toch zo moeilijk voor een mens om daar 24/7 van bewust te zijn? Waarom denk je dan dat je leven mooier zou zijn als je baas zou zien wat je waard bent, hoe beter je je zou voelen met 5 kilo minder gewicht, wat voor een leukere moeder je zou zijn als… enz.
Een inspirerende gewoonte kan je helpen je meer bewust te maken van het goede in je leven.
Bijvoorbeeld door elke avond even je dag te evalueren. Door op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Of te bedenken wat je morgen wilt bereiken. Door je liefde aan iemand uit te spreken.
En vooral door je heel goed te realiseren dat bovenstaand cliché er niet voor niets is.
Gelukkig zijn zit altijd in jezelf!

donderdag 1 september 2011

op weg naar...

Ik zag een poos geleden een lijst met doelen die mensen zich gedurende de reis door het leven stellen. Voor de meesten zijn dat: goede cijfers halen. Een gedegen opleiding volgen. Een fijne baan vinden. Een goede indruk maken. Er goed uitzien. Een fijn sociaal leven leiden. Een leuke partner vinden. Een goed salaris verdienen. Promotie maken. Erkenning krijgen. Trouwen. Geld sparen. Een huis kopen. Zwanger worden. Gezonde, slimme kinderen opvoeden. Hopen dat ze het geluk hebben om:...(daar begint het van voren af aan: vul maar in: goede cijfers, goede opleiding, goede baan, goede partner, fijn huis, zwanger) Et cetera, et cetera.
Ik word al moe van het opschrijven alleen:-)
En als we geluk hebben (want niet iedereen krijgt de kans) zijn we van dag tot week, van week tot maand, van maand tot jaar op weg naar de uiteindelijke verwezenlijking van dit alles. De één bewuster dan de ander, maar toch op pad naar vervulling van welke doelen dan ook.
En als dan die doelen in je leven min of meer zijn bereikt, vraag je je wel eens af hoé je op dit punt bent terecht gekomen. Was het een bewuste keuze of was het toeval?
Ik hoor mensen wel eens zeggen dat ze willen dat ze bepaalde gedeelten van hun leven over konden doen met de wijsheid die ze in de loop der jaren hebben verzameld.
Ik kan me daar wel wat bij voorstellen. Ik heb geluk gehad, het leven is goed voor me; veel van mijn doelen heb ik kunnen verwezenlijken. Maar soms zou je willen dat je, net zoals in de film, nog eens bepaalde delen van het leven kon overdoen. Hoewel het eindresultaat wellicht niet anders zou zijn, zou je de kleine weerhaakjes kunnen verwijderen die hardnekkig blijven zitten en waar je van tijd tot tijd tóch last van hebt.