Schrijfuitdaging 3: "Verhaaltjes".

BOEKEN...
LEZEN...
LEREN...




Ik ben heel dankbaar dat ik geboren ben met een grote liefde voor lezen.
Dat ik daar mee geboren ben, moet haast wel. Ik kan me tenminste niet herinneren dat er in mijn jeugd bij ons thuis veel gelezen werd of dat ik gestimuleerd werd op dit gebied. Terugdenkend zie ik de kast in de “mooie kamer” die enkele boeken herbergde. Dat waren uitsluitend exemplaren met een fraai kaft, goud-op-snee. En de Bijbel natuurlijk. Ik denk dat die boeken er meer stonden voor de sier dan dat ze echt gelezen werden, de Bijbel uitgezonderd.
Van jongs-af-aan werd ik al geboeid door het geschreven woord. Ik zie mezelf als klein meisje alles lezen wat ik maar te pakken kon krijgen. Op school mocht ik vaak boekjes mee naar huis nemen en mijn buurmeisje was geabonneerd op een kinderblad.
Pas rond mijn twaalfde jaar werden mijn ouders lid van een boekenclub, waarschijnlijk omdat ze mijn gezeur hierover beu waren. Eén keer in de drie maanden mocht er dus een boek worden aangeschaft.
Toen ik, vele jaren later, in “Pride and Prejudice” van Jane Austen de onderstaande zinnen las, paste dat zo ontzettend bij mijn gevoel van vroeger dat ik die zinnen altijd bewaard heb:

“I declare after all
there is no enjoyment like reading!
How much sooner one
tires of any thing than of a book!
When I have a house of my own,
I shall be miserable
if I have not an excellent library.”

Vanaf ongeveer mijn twaalfde werd ik ook lid van de “bieb”. Dat was in ons dorp geen officiële bibliotheek maar een stoffig, oud voorkamertje van een groot huis. Degene die uitleende was zelf minstens zo stoffig als zijn leeswaar en hij slofte op pantoffels van kast naar kast, onderwijl streng oplettend of er geen kinderen naar de “afdeling” voor volwassenen gingen. Als ik mijn ogen dicht doe ruik ik nu nog de oude, muffe geur van dat kamertje. Helaas had je na een paar maanden alles wel gelezen wat er voorhanden was, inclusief de boeken voor volwassenen.
De woorden van Confucius:

“You cannot open a book
without learning something”

vielen bij mij in vruchtbare aarde en toen ik later geld had om zelf boeken te kopen en lid te worden van een normale bibliotheek, was ik helemaal gelukkig.
Vanaf die tijd kon ik ook mijn eigen voorkeur laten gelden. Literatuur kwam in plaats van lectuur (en eerlijk gezegd ook vaak ernaast). De ontdekking dat je jezelf kon ontwikkelen door middel van literatuur vond plaats en ik ging cursussen Nederlandse Literatuur volgen. Later werd ik ook lid van verschillende boekenclubs.
Het volgende citaat (van Jennie Chancey) dat ik tegenkwam sluit goed aan bij mijn gedachte toen over het lezen van literatuur:

“Reading a great work of literature
can truly be likened to having
a conversation with a great mind.”

Vandaag de dag lees ik niet úitsluitend literatuur. Zeker omdat ik nu veel Engels lees, sluipt er wel eens wat luchtigers doorheen. Maar een boek moet toch altijd wel aan bepaalde kwaliteitseisen voldoen, anders geeft het me geen voldoening.
Er is dan ook weinig anders waar ik meer plezier van heb dan van een fijn boek.
Overigens lees ik momenteel “Bonita Avenue” van Peter Buwalda en dat boek kan ik iedereen bijzonder aanbevelen!

dochters van het land...

Pasgelezen en zeer de moeite waard: Dochters van het land door Joyce Maynard.
Het is een roman over de levens van twee Amerikaanse vrouwen, vanaf hun geboorte tot aan de middelbare leeftijd.
Het verhaal speelt zich af in New Hampshire en begint in 1949 met de geboorte van twee meisjes, op dezelfde dag en in hetzelfde ziekenhuis.
Hoofdpersonen zijn Ruth, jongste in een boerengezin met vijf dochters, en Dana, dochter van een kunstenares en een niksnut.
Ze groeien op in twee heel verschillende gezinnen. Maar wat ze gemeen hebben is het gevoel er nooit echt bij te horen. Er zijn in hun levens veel problemen en verdriet.
Pas laat in hun leven zien ze kans zich te verzoenen met hun verleden en kunnen ze de last van hun jeugd plaatsen.
Het boek is soms humoristisch, soms hartverscheurend en laat zien wat het betekent om deel uit te maken van een gezin. Het is tevens een verhaal over de band met je geboortegrond en met je familie, en het verlangen te ontdekken wie je bent.
Het boek is een literaire roman, een "ik kan-’t-niet-wegleggen-zo-boeiend boek" en leest echt als een trein.
Het is in 2010 uitgegeven .
Oorspronkelijke titel: The Good Daughters (een veel betere titel dan de Nederlandse versie).
ISBN: 978 90 229 5988 6.
Van harte aanbevolen!

Van je familie moet je het hebben...

Een collegaatje gaf me de tip het boek “Van je familie moet je het hebben” van David Sedaris te lezen. Ik mocht het meteen van haar lenen. Het bleek voor mij één van de leukste boekentips van de laatste tijd te zijn. Ik had nog niets van Sedaris gelezen maar daar gaat zeker verandering in komen na het lezen van dit boek.
David Sedaris is een Amerikaanse schrijver. Hij is een fenomeen in de Verenigde Staten: van zijn boeken zijn meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Zijn verhalen verschijnen in The New Yorker, hij leest voor op National Public Radio, en is regelmatig te zien bij David Letterman: zie video onder!
Hij heeft inmiddels een indrukwekkend aantal korte verhalen op zijn naam staan.

In “Van je familie moet je het hebben” vertelt hij o.a. over zijn volslagen gestoorde familie van Griekse afkomst. Het boek bevat een (door Aaf Brandt Corstius samengestelde en ingeleide) selectie van zijn mooiste, ontroerendste en vooral geestigste verhalen: ze gaan over de dood, over nudistencampings, over roken, over de zes tot acht zwarte mannen die Sinterklaas assisteren, over dwangneuroses, lichamelijk verval, etc.
Wat heb ik genoten van en gelachen om de maffe verhalen over die stapelgekke familie! Geweldig! Ik raad iedereen die een opkikker kan gebruiken dit boek aan als tonicum!

'Wie Sedaris leest, voelt onmiddellijk een hartverwarmende vriendschap, niet alleen voor de schrijver zelf, maar ook voor zijn hilarisch-neurotische personages. Wat mij betreft is Sedaris een van de geestigste schrijvers van dit moment.'
Sylvia Witteman

'Ik zeg het niet snel, "dit moet je lezen" sterker, ik zeg nooit "dit moet je lezen" maar....dit moet je lezen!'
Marc Marie Huijbrechts

'Soms voel je je een paar dagen, maanden of jaren down. Als het leven ronduit stom is. Dan is er gelukkig nog altijd Sedaris, want hij vrolijkt op zonder de ellende te ontkennen.'
Paulien Cornelisse

Ik mis mezelf

Dankzij een lang aanhoudende griep heb ik de afgelopen dagen erg veel gelezen.
Een van de boeken die maar in mijn hoofd blijft zitten is: Ik mis mezelf van Lisa Genova. Het is een boek over de vernietigende kracht van Alzheimer.
Hoofdpersoon is Alice Howland, een eminent professor in de psychologie aan de Harvard Universiteit, getrouwd met een andere Harvard-wetenschapper en moeder van drie volwassen kinderen. Ze is bijna vijftig als ze moet constateren dat de gaten in haar geheugen niet langer kunnen worden afgedaan als symptomen van de overgang. Vanaf dat moment volgt het boek haar door haar steeds eenzamer wordende weg naar complete afwezigheid. Omdat ze zelf wetenschapper is bereidt ze zich zorgvuldig voor op de gebeurtenissen waarvan ze weet dat die zullen volgen. Ze maakt een plan om er uit te kunnen stappen op het moment dat ze vijf eenvoudige vragen die ze in haar Blackberry heeft geprogrammeerd, niet meer kan beantwoorden. Als dat moment komt en het tijd wordt om afscheid te nemen verdwijnt het uit haar geheugen en blijft ze leven. Zonder herinneringen en zonder toekomst leeft ze haar leven dat soms eventjes mooi, maar meestal verwarrend en angstaanjagend voor haar is. Er wordt prachtig beschreven hoe beetje voor beetje haar wereld uit elkaar valt.
Het is een aangrijpend boek dat me bijzonder aanspreekt en bezig houdt. Niet in het minst natuurlijk omdat zowel mijn vader als mijn moeder dement zijn geworden. En omdat daardoor mijn zussen en ik 50% kans hebben ook dementie te ontwikkelen.
Het onderzoek naar verschillende vormen van dementie is in volle gang. Er zijn wel medicijnen die het ziekteverloop kunnen vertragen, maar uiteraard hopen we dat er op korte termijn middelen komen die de ziekte echt kunnen stoppen.
Voor iedereen een aanrader, dit boek:
Ik mis mezelf
Lisa Genova
ISBN: 9789049951061