terug uit Toscane...

We zijn weer in ons koude kikkerlandje na een heerlijke tijd, samen met onze dochter Marije en schoonzoon Flemming, in het warme Toscane.
Het waren heerlijke dagen. We hebben zo genoten...van elkaar, van de zon, van de omgeving, van het eten en drinken, kortom: van alles wat het leven zo mooi maakt! Zo ontzettend fijn ook om je dochter weer eens een hele tijd om je heen te hebben en je buitenlandse schoonzoon weer wat beter te leren kennen!

De dagen stonden voornamelijk in het teken van zoeken naar een mooie trouwlocatie voor dochterlief en verloofde, voor de bruiloft die volgend jaar gaat plaatsvinden.

Bepaald geen straf natuurlijk :-)

We hadden een fijn en ruim appartement in de nabijheid van Siena, heerlijk rustig en landelijk.

Vandaar uit gingen we elke dag op stap naar twee of meerdere locaties, dichterbij of verderaf, afhankelijk van de plannen voor die dag. Tussendoor lunchten we heerlijk ergens, bezochten wijnproeverijen (Flemming weet er ontzettend veel van, het is zijn grootste hobby, na Marije!) of bekeken een leuk dorpje of mooie streek. We zijn zó in de watten gelegd, deze vakantie. Geen enkele keer hoeven koken of wat dan ook!

Wij zagen, door het zoeken naar trouwmogelijkheden, heel wat locaties waar je anders niet zo snel komt: prachtige oude landhuizen, agriturismo's, landhotels, etc.

Bij de één was dit mogelijk, bij een andere nu juist niet. Het is nog een hele toer om alle wensen verwezenlijkt te zien op één plek. Soms mocht je maar tot 11 uur muziek spelen, soms lagen de appartementen of kamers voor de gasten heel ver uit elkaar, soms was er net een drukke weg in de buurt, soms was de ontvangst ver beneden peil, soms....
Nu ja, jullie begrijpen het wel zo'n beetje, denk ik.
Bovendien spelen dan de wensen van de afzonderlijke partners ook nog een rol.
Grappig genoeg kwam de (waarschijnlijke) keuze voor de trouwlocatie door puur toeval tot stand. Onze dochter en haar verloofde waren verleden jaar ook in Toscane en logeerden in een heel leuk hotel, met tegenover dit hotel een kleine agriturismo, waar ze verschillende keren heerlijk aten en leuke gesprekken hadden met de eigenaar. Het was landelijk gelegen en geheel biologisch ingesteld, precies waar ons lieve stelletje van houdt:-) Deze restaurateurs wilden ze nu weer bezoeken om uit te vinden of ze eventueel ook konden cateren op hun bruiloft. Toen we daar dus waren kwamen ze in gesprek met een Nederlands stel, dat terloops vertelde dat ze een aantal jaren geleden hier getrouwd waren en jaarlijks weer terug kwamen en ze lieten meteen op hun laptop foto's van die bruiloft zien. Dat zag er prachtig uit, maar we verwonderden ons over de ruimte, want die was niet direct zichtbaar voor ons. Nu bleek toch zowaar dat er achter de eet- en ontvangstruimte nog een ruim terrein was wat gebruikt wordt bij grotere gebeurtenissen.
Mooi met zwembad, overdekte buitenruimten en grasvelden waar lange tafels voor het huwelijksdiner kunnen worden neergezet. Dichtbij San Gimignano en met een prachtig gezicht op de stad. Dat moet 's avonds een adembenemend gezicht zijn. De attente gastvrouw raakte niet uitgesproken over de mogelijkheden en legde uit dat er alles aan kon worden gedaan om het zo persoonlijk mogelijk te maken voor het bruidspaar en de gasten.
We zagen de lach op de gezichten van Marije en Flemming en wisten al bijna zeker dat het dit zou worden.
Natuurlijk moet er nog het een ander uitgezocht worden, maar het ziet er naar uit dat ons lieve koppeltje hun "stekkie" heeft gevonden.
Het was fijn om zó betrokken te mogen zijn bij hun plannen en we hadden, mede daardoor, een vakantie die niet snel uit onze gedachten zal verdwijnen!
Er zijn heel veel foto's gemaakt, maar ik plaats hier een kleine selectie om een beeld te geven.
De onderste zes foto's zijn van de bedoelde trouwlocatie.

 

 

weekeindje Limburg...

Dit weekend verbleven we weer eens in Limburg.
We boften uiteraard erg met het weer....zulk zalig zomerweer!
Dit maal verbleven we in een B&B in Nuth. Prima adresje, al vonden we dit niet zo leuk en mooi als de B&B's waar we eerder verbleven in Limburg en (net over de grens bij Maastricht) in België.
Vrijdag "deden" we het Geuldal weer. Met de auto er naar toe, lekker wandelen, mooie dorpjes bekijken, hier en daar een terrasje aandoen...er kan voor ons weinig leuker zijn.
Zaterdag was gereserveerd voor Maastricht. Zo'n ontspannen en mooie stad. De winkels vind ik altijd een feestje, mooie mode, gezellige sfeer. Lekker uitgebreid lunchen, glaasje erbij...top!
Op de terugweg in de namiddag lekkere hapjes, wijn, en een paar mooie bladen ingeslagen en nog heerlijk een paar uur in de schaduw op ons "eigen" terrasje bij de B&B gezeten. Weer een puike dag!
Zondag was, zoals altijd als we in het zuiden zijn, er de grote antiekmarkt in Tongeren, België waar we naar toe gingen.
Na een heerlijk ontbijt rustig op pad en daarna uren slenteren, tussen de kostbare antiek en de bric à brac van de rommelzolders. Een heerlijke en favoriete tijdsbesteding. Daar krijg ik nooit genoeg van:-)!
Na een late lunch op pad om hier en daar nog wat te bekijken en dan weer terug naar ons fijne huis.
Ook altijd weer een goed gevoel om thuis te komen.
Ik bracht een arduinen vaas mee van Tongeren. Hij is werkelijk loodzwaar en manlief verdenkt me ervan met opzet altijd de meest zware items mee te willen nemen van antiekmarkten...:-)
Maar ik vond hem meteen heel mooi en hij moest, hoe dan ook, mee. Het liefst had ik ook zijn grotere broer meegenomen, een zwarte, bollere, arduinen pot. Maar gezien de zwaarte (en niet te vergeten de prijs!) toch maar niet gedaan.
Ik heb deze vaas voorlopig even op de schouw gezet, maar hij kan op veel plaatsen. Ook buiten op de verandatafel staat hij mooi. Hij is met de hand gekapt en het grappige is dat je in het arduin de fossielen nog kunt zien zitten.
Een leuk souvenir van een heerlijk weekend.....

putemmer...

...of hoe heet zo'n emmer die vroeger in een waterput werd gebruikt?
In elk geval: zo'n emmer kocht ik een poosje geleden op de antiekmarkt in Apeldoorn.
Die antiekmarkt bezoeken we al vele jaren en elke keer sleep ik wel iets leuks mee naar huis.
Hoewel het percentage "gewone" brocante hoog is vind ik het toch altijd wel de moeite waard (met gewone brocante bedoel ik dan veel zilverwerk, servies, antieke kantjes en bandjes, etc.) Tegenwoordig zijn er ook wat kramen met stoere en sobere spullen aanwezig. En het is natuurlijk ook een kwestie van goed kijken tussen alle "tierelantijntjes".
Vroeger sleepte ik veel serviesgoed mee: hele serviezen heb ik zo opgebouwd. Vond het destijds leuk om serviesgoed in dezelfde kleuren maar met andere motieven te combineren. Die serviezen staan nu bijna ongebruikt in de kast:-) Daar moet ik zelf maar eens weer mee op een marktje gaan staan!
Een paar jaar geleden kocht ik op de antiekmarkt een grote gietijzeren bak voor de buitentafel. Daar heb ik nog steeds ongelofelijk veel plezier van. Een spiegel en een laag bankje komen er ook vandaan.
Nu bracht ik dus een putemmer mee naar huis.
Het is een originele: het ijzerwerk zit er nog op evenals de ring waar destijds de ophaalketting aan vast zat. Hij is loeizwaar en staat naast de open haard met een paar houtblokken en vuurtang e.d.
Ik ben er weer heel blij mee.
Mocht je ook eens naar de antiekmarkt Apeldoorn willen: hij is dit jaar alleen nog op 13 augustus a.s.

schuif eens door....

Ik weet niet meer hoe ik aan het adres van Ell4you kwam, maar ik had al eerder het plan om hier eens te gaan kijken. Ell4you zit in Bemmel en dat is een afstand die te doen is voor mij.
Ellen Blom heeft dit bedrijf aan huis en verkoopt ook via Facebook (https://www.facebook.com/ell4you).
Ik ging verleden week eigenlijk om een bankje/tafeltje waar ik een slanke balusterlamp op kon zetten. Nu zijn alle chinese bankjes die ik zo leuk vind heel erg smal (en ik heb al zo'n smalle maar ik dacht wel een wat bredere te kunnen vinden, nee dus...die bestaan nauwelijks) dus dat ging hem niet worden. Snel bekeken dus, denk je? Nou nee, niet bepaald, want Ellen verkoopt nog heel wat leuke items meer.
Na de hartelijke ontvangst en een heerlijke bak koffie in de mooie tuin, liet ze me haar "winkeltje" zien. Een tuinhuis vol mooie spulletjes. En ook in haar eigen huis staat nog het een en ander te bewonderen.
Ik kocht in eerste instantie een klein object, dat een paardenkop voorstelt. Ik had ook een balusterlamp (een breder model dan de twee die ik al heb) gezien die ik erg mooi vond, maar omdat ik niet wist of Hub die lamp zag zitten (je weet het bij hem nooit :-) liet ik die nog even achter. Hij bleek hem gelukkig leuk te vinden. Later die dag moest ik toch mijn kleinzoon ophalen dus nam ik de afslag naar Bemmel maar weer om de lamp alsnog op te halen.
De grap is echter wel dat hij nu niet staat waar hij voor bedoeld was, maar op de plaats waar eerst de kruiklamp stond. De twee slanke balusters staan nu op de vensterbank en de kruiklamp staat nu naast de schouw. En tja... het chinese bankje was écht te smal voor de kruiklamp...dus scoorde ik een mooi oud tafeltje via MP. Enfin....bankje weg, tafeltje erin, lampen gewisseld en alle decoraties weer ergens anders gezet. Net een stoelendans...maar dan anders :-)
Herkenbaar verhaal zeker:-) ik lees tenminste ook vaak in jullie blogs dat er geregeld wordt geschoven met een en ander! Zo blijven we bezig.
Maar och ja...je hebt een hobby en je bent van de straat, nietwaar?
Groetjes,

tuinen bezoeken...

Toch nog even een "tussendoor zomerblogje"...
Eén van de leukste dingen om te doen vind ik open tuinen bezoeken.
Dit doe ik al zo veel jaren dat ik veronderstel haast elke open tuin in Nederland te hebben gezien. Hoewel...er zijn er steeds meer die worden open gesteld.
Ook Hubby gaat vaak mee. In het begin vond hij er niet veel aan, maar zo langzamerhand begint ook hij de lol ervan in te zien.
Afgelopen weekend gingen we naar Joppe. Daar was de prachtige tuin De Huzarenhof voor het allerlaatst geopend (de mensen die ook op mijn facebookpagina kijken, weten misschien wel dat de mooie foto van de annabellenborder in deze tuin is genomen. Ik heb er al eens eerder een blog over gemaakt).
Voor ons was dit de vierde keer dat we de tuin bezochten. De eigenaren, Jaap van der Wal en René van der Mijden, hebben op een bosterrein van zo'n 3300 m2. een lusthof gerealiseerd. Je vind er beurtelings strakke, ronde of glooiende borders, er zijn prachtige moshellingen, een gigantische natuurvijver met een heerlijk terras erbij. Mooie zachte kleuren (de vele hortensia's bloeiden dit weekend op zijn mooist!) vullen de vele tinten groen van de bomen en struiken aan.
Ik haal veel inspiratie uit deze tuin. Het is ook een tuin die op bosgrond ligt, net zoals de onze. Maar in deze tuin is het groots aangepakt en zijn er letterlijk duizenden kubieke meters grond verplaatst, er is grootschalig gerooid en er zijn, door de jaren heen, duizenden uren werk in gestoken.
Dat is voor ons een paar stappen te ver, maar op kleinere schaal kun je natuurlijk altijd wat ideeën op doen.
Wij hebben weer genoten...jammer dat de tuin sluit. Maar ik kan het me ook wel voorstellen. Het is gigantisch veel werk om het bij te houden, zeker op de manier waarop deze mannen dat doen.
Het had de dag ervoor enorm gestormd, maar de tuin lag er toch keurig bij. Wel kon je zien dat de annabellen e.d. veel te lijden hadden gehad maar dat kan ook bijna niet anders.
Ik laat jullie wat foto's zien, genomen met de mobiel van Hubby, want...... :-)

terug...

Terug van onze vakantie in Frankrijk.....wat hebben we het daar fijn gehad!
We waren in het noordelijke gedeelte van de Dordogne.
De Dordogne kenden we uiteraard wel. Daar hebben we, jaren geleden, verschillende keren onze vakanties doorgebracht toen onze dochters nog klein waren. Destijds kampeerden we nog en voor kinderen niks heerlijkers dan ronddollen op een camping in een zuidelijk klimaat!
Het was een mooie omgeving, maar erg toeristisch...we hoorden vaker gesprekken in het Nederlands dan in het Frans. Dat vonden we op den duur niet leuk, dus het kwam er niet van om nog weer eens een keer terug te gaan.
Tot nu dus...
Voordat ik verder ga, moet ik eerst wat verduidelijken.
Rein heeft het al jaren over het eventueel kopen van een tweede huis, ergens in een zuidelijk land.
In het begin om er regelmatig naar toe te gaan en wellicht in de toekomst om er te gaan wonen.
Mijn droom is dat niet....teveel zorgen, teveel gedoe, teveel kosten! Bovendien bevalt het me hier uitstekend en zou ik kinderen, kleinkind, vrienden en sociaal leven enorm missen. En ik wil zeker niet mijn oude dag doorbrengen in een ander land.
Tot nog toe bleef het bij het bekijken van internetsites, lezen van blogs van emigranten, e.d. ...vage plannen dus.
Ditmaal had mijn man echter wat afspraken met makelaars gepland en, zoals vermeld, trokken we richting het noordelijke gedeelte van de Dordogne. Dit is een deel dat volgens de kenners absoluut niet toeristisch is, wat ruiger, meer heuvelachtiger, etc.
Nou, dat klopte zeker. Wat een prachtige omgeving. Kleine, haast nog middeleeuwse dorpjes, een natuur die prachtig is, schitterende vergezichten, vriendelijke Fransen (ja, dat kan dus ook:-) en nog geen aan het toerisme aangepaste prijzen. De restaurants waar we aten, van eenvoudig tot behoorlijk niveau, waren uitstekend en de wijnen (veel Bergerac natuurlijk) meer dan prima.
We hadden het geluk om in een uitstekende B&B terecht te komen, nl. Lieu d'Or (http://www.lieudor.com/LieudOr).
Dit is, wat ons betreft, een pareltje onder de B&B's die we bezochten in de loop der tijd. Hij staat in Jumilhac le Grand, een leuk klein dorpje met een kasteel dat het dorpsplein domineert.
De eigenaresse is een perfecte gastvrouw, het huis met vijf kamers is sfeervol, de verzorging klopte aan alle kanten, de tuin op drie niveau's een genot om in te verblijven, zeker met de hitte van afgelopen week. De rivier l'Isle stroomt door de beschaduwde benedentuin en daar was het heerlijk ontspannen met de voetjes in het water. Corine, de gastvrouw, weet absoluut álles van de omgeving en haar geschiedenis en had elke dag weer leuke tips. Een betrokken en enthousiaste vrouw, die niet snel uit onze gedachten zal zijn!
Dit zijn foto's die gemaakt zijn tijdens ons verblijf. Weliswaar niet door ons, maar door een gezellig stel dat we hier ontmoet hebben.

 

Nou ja....en dan moet je natuurlijk geen huizen gaan bezichtigen als je daar (nog) niet aan toe bent. Want uiteraard was daar een huis tussen waar ook ik weg van was. In een gehuchtje van 6 huizen, op een enorm groot terrein (land is niet duur hier) en met een klein, maar leuk gastenhuis erbij (op de tweede foto aan de rechterkant zie je nog net een stukje hiervan en aan de linkerkant het schuurtje).

Het woonhuis is van oorsprong een verbouwde schuur en ik voelde me haast onderdeel van mijn favoriete t.v. programma "Escape to the Country" :-)

Aan de zijkant van de tuin heb je een duizelingwekkend mooi uitzicht over bossen, velden en dorpjes.

En zoals ik al schreef aan het eerder genoemde echtpaar, dat ook in de B&B logeerde en dat naar onze plannen informeerde: ogenblikkelijk zag ik mezelf al het huis herinrichten, met verf en stalen stof aan de slag, decoreren, tuinieren ....enfin ik ben er zeker van dat jullie je dit allemaal perfect kunnen voorstellen :-)

Enfin: een kleine indruk van wat we er zo leuk aan vonden:

 

Ik moet me zelf er nu steeds aan herinneren dat ik eigenlijk geen huis in het buitenland wil. En dat er veel zorgen, veel gedoe en veel kosten en.....etc.! Dat dus!
Hoe dit verder gaat aflopen? De tijd zal het leren.
Mijn man is nog steeds bezig te verkennen wat de mogelijkheden zijn, wat de risico's zijn, wat er allemaal bij komt kijken als je hier aan begint.
Nu ik weer in ons heerlijke huis in Nederland zit, is de eerste euforie weggeëbd.
Mijn bezwaren gelden nog steeds en overigens ziet ook manlief de nadelen wel, zeker na verhalen van bekenden met een huis in het buitenland. Dat lijkt vaak mooier dan het is.
Het houdt niet tegen dat we een vreselijk leuke vakantie hebben gehad, in een, voor ons, nieuw gedeelte van Frankrijk, waar ik echt een beetje mijn hart aan heb verloren.
Het zal dan ook vast niet heel lang duren voordat we hier weer naar terug gaan!