anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



woensdag 18 mei 2011

mode van toen...

"Gewoon alles bewaren, joh. Het komt allemaal een keer terug!"
Mijn vriendin weet het zeker: niks uit je garderobe wegdoen want het wordt ooit weer mode, is haar stelling. We praten over de mode; die van nu en die van vroeger.
Ze vindt het een leuk onderwerp en ik ben het met haar eens.
"Vroeger droeg ik queenieschoentjes. Had jij die ook?"
Natuurlijk had ik die ook.
Veel jongeren zal die naam niets zeggen maar mensen van rond de vijftig weten het waarschijnlijk nog: de allereerste hakschoentjes! Van die schoenen met ieniemienie hakjes die, na een paar keer lopen, al snel ontdaan waren van hun leren velletje en de plastic hak die eronder zat, in volle glorie toonde. Ja, vriendin had ze ook, rode met een wit biesje. Die van mij waren wit met een zwart strikje. Wat voelden we ons vrouw van de wereld met die "hakken".
Dat er later vele centimeters hak bij zouden komen konden we toen nog niet vermoeden! En dat we ooit zo gek zouden zijn om op naaldhakken te gaan wandelen met een nieuw vriendje al helemáál niet!

Ze heeft het alweer over iets anders. Mijn vriendin.
"Droeg jij maxi-, midi-, of minirokken?"
Uhh, wat droeg ik? Voor mijn gevoel zeker geen minirokken.
Maar als we er later oude foto’s bijhalen zie ik er toch enkele van mij met behoorlijk blote bovenbenen.
Die rokken deden zeker niet onder voor de korte rokjes van mijn dochters op tienerleeftijd, waar ik me destijds groen en geel aan ergerde:-) Misschien had ik deze foto’s toen eens moeten bekijken, lachen we samen.

"En de hotpants dan, weet je dat nog?" Ze is nu echt op dreef.
"Ja, dat weet ik nog wel. Deed ik niet aan mee. Zo’n keurig katholiek meisje. Daar hoefde ik thuis niet mee aan te komen!"
Ze buigt zich nog eens over een stapeltje foto’s en wijst. "Wat is dit dan?"
Als ik de foto van haar aanpak zie ik een lief jong meisje met een zalmkleurig pak aan. En de stof van het broekje houdt toch zeker twee flinke handbreedtes boven de knie op! Nee… dat ben ik niet. Toch? Of wel?
Ik ben het wel, zie ik nu. Helemaal vergeten (of verdrongen wellicht?)

We ploegen door de oude foto’s en hebben lol over de verschillende modes die we hierop voorbij zien trekken. Lange rokken, korte rokken, steil lang haar, korte krullen, een uitbundige lentejurk met alle kleuren van het spectrum, een zakelijk zwart pak met enorme schoudervullingen en nog veel meer vreselijks...
Aan het eind twijfelt ze toch een beetje aan haar eerste stelling, mijn vriendin. "Och, weet je" zegt ze "misschien moet je ook alles niet willen bewaren!"

maandag 16 mei 2011

inhaalgedicht...

Toen ik zestig werd afgelopen november was ik niet bepaald in een feestelijke stemming. Zie logjes in die periodes.
Maanden daarvoor had ik een gedicht gemaakt, gebaseerd op een fragment dat ik ooit in een Red Hat boek las. Ik had steeds het plan om het te publiceren op mijn verjaardag.
Maar helaas was ik er toen niet voor in de stemming, zoals gezegd.
Het ligt al die tijd op mijn bureau en vandaag besloot ik om het alsnog te plaatsen.
Ik ben dus niet jarig, maar het is mijn "inhaalgedicht".
Vandaag ben ik zestig!
Ik draag een paarse hoed.
Ik wil nooit mijn gevoel voor humor verliezen.
En evenmin stop ik met het dragen van hoge hakken.
Ik kleur mijn haar
want ik wil niet kleurloos zijn.
Ik zal blijven zingen bij het werken in de tuin
en blijven praten met iedereen,
en vaak van de hak op de tak.
En ik ga geen excuses aanbieden
als mijn keuzes iemand niet bevallen!
Nooit zal ik mijn leeftijd verbergen,
maar ik wil graag een beetje onvolwassen blijven!
Ik ga niet constant praten over het weer...
maar wel gesprekken voeren over de verlangens van mijn ziel.
Ik zal vragen stellen,
en ik zal antwoorden verwachten.
Vandaag heb ik het gevoel als dat jonge meisje
dat poëzie schreef in de duinen.
Ik voel dat mijn leven vandaag een begin is...
Nog steeds kan ik alle dingen doen
behalve berusten of in een hoek zitten
en stoppen met mij te zijn…
En ik zal wijn drinken
wanneer ik maar wil!

zaterdag 14 mei 2011

Blogger...


Nou, ik weet niet hoe het jullie vergaat maar ik baal als een stekker van Blogger.
Voor de zoveelste keer ben ik weer eens wat kwijt.
Dit keer weer de reacties onder vorig logje. Zowat een hele dag was er geen enkele mogelijkheid iets te ondernemen op het blog. De informatie die wordt verstrekt is dat alle data terugkomt maar ik geloof daar niet meer in.
Want ook zijn mijn volgers zijn al weken niet meer zichtbaar en dat zou ook snel opgelost zijn, volgens Blogger.
Ik heb veel zin op mijn blog ergens anders onder te brengen.
De komende tijd ga ik me daar eens in verdiepen!
Update volgt (bij mij dus wél!)

woensdag 11 mei 2011

nog eens de bostuin...

Zoals beloofd een paar foto's van onze tuin.
Het is een redelijk eigenzinnige tuin, waar ik soms met harde hand wat kunstgrepen toepas.
Heel anders dan mijn vorige tuin waar er borders waren met planten op kleur en mooi van hoog tot laag gerangschikt.
Het heeft even geduurd voor ik deze tuin dóórhad. Een tuin in een bosgebied is echt iets heel anders dan een tuin op gewone grond.
Waar ik bijvoorbeeld erg aan moest wennen waren de rijkbloeiende struiken in kleuren die ik zelf nooit van mijn leven gekozen zou hebben. Maar die eigenlijk maar kort bloeien in het voorjaar en daarna weer mooi mengen in groen van de zomer. En ik moet zeggen: je wordt wel vrolijk van die kleurtjes!
Och ja... ook bij een tuin is het loslaten geblazen! Het idee loslaten dat je hem naar je hand kunt zetten en je precies het plaatje krijgt dat in je hoofd zit.
Maar zodra dat gelukt is kun je ook écht genieten van alles dat er zomaar in de tuin is ontstaan!
















maandag 9 mei 2011

weer thuis...

Weer thuis van onze vakantie in Toscane.
Wat was het heerlijk!
Het hotel was nóg mooier dan op de foto's. Eigenlijk gaan we maar zelden naar een hotel maar omdat dit een korte vakantie was en de ligging (op een mooie heuvel, met schitterend uitzicht, midden in het Chianti-gebied) zo uniek hadden we dit maal hiervoor gekozen.
Daar hebben we zeker geen spijt van gehad. We hadden een suite die geschikt zou kunnen zijn als bruidssuite, ware het niet dat Hubbie en ik al eeuwen bij elkaar zijn:-) Het unieke uitzicht op het glooiende Toscaanse landschap als we 's morgens buiten ons ontbijt aten, met alle tinten groen die je maar kunt bedenken!
De cipressen, de pijnbomen, de acacia's die overvloedig bloeiden en een heerlijke geur verspreidden. De rozen in alle kleuren. De bermbloemen, zo fijntjes en kleurig.
We hebben ook wederom veel kleine bergdorpjes bezocht. Heerlijk, die prachtige oude huizen en gebouwen. Alle kunst die er te zien is in kerken, musea of zomaar langs de kant van de weg. De rust, de kleine eethuisjes met authentiek voedsel, de wijn, de routes langs onvergetelijke uitzichten.
Het is zeer zeker niet de eerste keer dat we dit zien maar het blijft zó boeiend.
Ook bij terugkomst was de verrassing groot: alle rododendrons en azalea's hier stonden volop in bloei, samen met heel veel andere voorjaarsbloeiende planten. Het is één kleurenzee! In deze bostuin was het nooit zo kleurig als in dit jaar!
Dus ook weer lekker om thuis te zijn.
Kortom: we zijn heerlijk uitgerust en opgeladen met frisse energie!
Maar dat hadden jullie vast al begrepen:-)







dinsdag 26 april 2011

Toscane...

Wij zijn bijna vertrokken...op weg naar Toscane.
We hebben daar een heel mooi stekje gevonden en duiken een tijdje onder in het Italiaanse. Een prachtig landschap, veel cultuur, heerlijk eten… én we zitten midden in de Chianti-streek! We vermaken ons vast wel:-)
Ons huis wordt in de tussentijd bewoond, dus daar gaan anderen weer van genieten.
Tot over een poosje!

zaterdag 23 april 2011

Nationale Red Hat Conventie...

De meeste lezers van dit blog weten dat ik al jaren Queen ben van een chapter van de Red Hat Society, nl. De Paarse Pimpernellen.
Wij gingen afgelopen donderdag naar Zwolle,waar de jaarlijkse Red Hat Conventie werd gehouden, dit maal georganiseerd door Veerig Verder, het Zwolse chapter.
Zo’n 450 dames verzamelden zich op het station van Zwolle, om een prachtige dag met elkaar door te brengen.
Prachtig, in alle opzichten. Het weer was super zodat onze mooie paarse kleding en rode hoeden niet bedekt hoefden worden met jassen en/of paraplu’s. En ook de invulling van de dag door het chapter van Veerig Verder was super.
Het was een waar "kippenvel" moment (zoals één van mijn chapterettes het uitdrukte) om al deze dames de trappen van het station te zien afdalen. Een enorme zee van rood/paarse RedHatters!
De middenstand van Zwolle speelde leuk op deze dag in door paars/rode ballonnen en voorwerpen in hun etalages te plaatsen.
In theater Odeon was alles perfect in gereedheid gebracht voor onze komst en er werd veel moois voor ons opgevoerd waaronder een modeshow, een dichteres, en een heel geestig operaspektakel. Er waren kraampjes met rood/paarse spulletjes en een heerlijke lunch met bijbehorende welkome glaasjes.
Telkens weer is het indrukwekkend om zoveel verschillende vrouwen bij elkaar te zien die hetzelfde plezier ondervinden in speelse rode en paarse kleding. Je voelt een verbondenheid, zelfs als je elkaar helemaal niet kent.
Het is een merkwaardig fenomeen en al zal niet iedereen de uitbundige kleding op prijs stellen, de onderlinge vriendschapsband is prachtig en geeft mij (en met mij vele andere vrouwen) een heel bijzonder gevoel.
Bijgaand filmpje geeft een kleine indruk van de aankomst en tocht naar Odeon.
Mocht je meer willen zien kun je hier klik, klik heel veel foto’s bekijken.

woensdag 20 april 2011

teamvergadering...

Gisteren mijn eerste teamvergadering gehad. Met het team van Paula’s Choice dus.
Het was het echt leuk om te zien en horen hoe een team vrouwen (maar één man aanwezig, de webmaster) in vijf jaar tijd een bedrijf neer gezet hebben in Nederland en inmiddels ook in diverse Europese landen.
Voor mij, met mijn werkervaring voornamelijk in overheidsorganisaties, was het even wennen aan de volstrekt niet-hiërarchische en vooral informele sfeer. Heel prettig trouwens dat ook eens mee te maken. Ongelofelijk wat de dames in de afgelopen vijf jaar hebben gepresteerd. Het was voor mij bovendien ook erg leuk om te zien dat mijn dochter daar een behoorlijke bijdrage aan levert. Het is echt niet meer voor te stellen dat we ons ooit behoorlijke zorgen over haar toekomst maakten:-) Ze zet zich als marketing manager enorm in om "haar" merk over het voetlicht te krijgen bij een zo groot mogelijk publiek.
Deze gelegenheid neem ik dus maar even te baat om ook mijn lezers te wijzen op een leuke actie van Paula’s Choice.
Ik vertelde al eerder over Paula Begoun zelf. Binnen haar bedrijf in Amerika heeft zij inmiddels meer dan 45.000 producten geanalyseerd en beoordeeld. Zij doet dit op basis van gepubliceerd wetenschappelijk onderzoek naar de werkzaamheid van ingrediënten. Haar vraag daarbij is altijd: kan dit product, met deze ingrediënten, doen wat het belooft? Paula deelt haar kennis via boeken, websites (zoals Beautypedia) en TV-shows.
Nu komt ze binnenkort naar Nederland en valt er een ontmoeting met haar te winnen! Je maakt kans op een Afternoon Tea met deze internationale autoriteit op het gebied van cosmetica. Tijdens deze Afternoon Tea kun je Paula alles vragen wat je wilt. Bijvoorbeeld over huidverzorging, huidproblemen en verzorgingsproducten. Ook zal ze je een persoonlijk huidadvies geven. De Afternoon Tea vindt plaats op 17 juni 2011 in het exclusieve Amstel Hotel in Amsterdam.
Als je je inschrijft vóór 31-05-2011 voor de maandelijkse nieuwsbrief maak je kans op de Afternoon Tea met deze celebrity of een andere mooie prijs.
Zo, stiekem is dit natuurlijk een klein beetje reclame;-)
Maar voor deze éne keer vond ik dat wel gerechtvaardigd!

maandag 18 april 2011

collier...

Eén van de dingen die ik erg leuk vind is het slenteren op een antiek- of brocantemarkt. Dus togen we (op een zonovergoten) zaterdag naar Wijk bij Duurstede waar een leuke markt was met 90 brocanteurs. Dorestad (zoals het vroeger heette) was in het tijdperk van Karel de Grote een van de grootste handelshavens langs de Rijn.
In de gehele stad, in galeries, restaurants, kerk en kerkplein, op de laan naar en het plein voor het kasteel; overal stonden kraampjes met een heel mooi aanbod aan antiek en brocante. Ik kocht er wat oude, geslepen likeurglaasjes en een klein waterkarafje van kristal, dat ik als vaasje ga gebruiken:-)
Bovendien kocht ik bovenstaand collier en daar ben ik ontzettend blij mee. Helaas komen op de foto de prachtige kleuren en de fonkeling niet echt over. Maar ik en foto's maken...zucht!
Het collier is gemaakt van Fluoriet edelsteen in verschillende tinten groen, blauw en paars.
Onderstaande betekenis wordt aan Fluoriet gegeven:
Fluoriet is een beschermende en stabiliserende steen, die het zelfvertrouwen vergroot en helpt structuur te brengen in ons leven. De steen geeft inzicht in beperkende gedrag- en denkpatronen en onderdrukte gevoelens en werkt emotioneel stabiliserend. De steen bevordert de concentratie, zorgt voor een snelle informatieverwerking en helpt om verbanden te leggen met al aanwezige kennis. Het beschermt tegen en reinigt elektromagnetische straling (bijv. van computers en mobiele telefoons). De steen heeft een positieve werking op stijfheid, gewrichtsproblemen (zoals artritis) en reuma. Het is goed voor de botten en tanden en het verlicht de pijn bij gordelroos en andere zenuwpijnen. Verder heeft het een gunstige werking op de huid (bijvoorbeeld op puistjes en rimpels) en slijmvliezen, met name van de ademhalingswegen.
Nou, ik zit voorlopig goed, dat begrijpen jullie!!

woensdag 13 april 2011

dankbaar...


De lente werkt als een tankstation voor mijn zintuigen!
Geur, kleur, gevoel…
Zo heerlijk om buiten te zijn in het zonnetje dat alles verwarmt!
Het is lente en ik ben dankbaar voor alles dat op mijn weg komt.
Het plezier in de portretbeelden die ik maak, de teksten die ik redigeer, de bezoeken van mijn dochters, de uitjes met mijn chapter en/of mijn vrienden, gezellige etentjes, de tijd die Hubbie en ik samen doorbrengen, de vakanties waar we ons op verheugen en de vrijheid om te genieten van alles.
Dit prachtige boeket kreeg ik van mijn lief omdat we vandaag 38 jaar getrouwd zijn!
En dat is zéker iets om dankbaar voor te zijn!

dinsdag 12 april 2011

Johannes Passion...

Omdat we de Matthäus Passion verleden keer bijwoonden nu een blik op de Johannes Passion die hier binnenkort opgevoerd gaat worden.
Natuurlijk is de Matthäus Passion veruit de populairste van de twee passies die Bach gecomponeerd heeft. Maar ook de "Johannes" is een eeuwenoud en inspirerend verhaal dat zeer de moeite waard is.
Met deze compositie over het lijdensverhaal van Christus liet Bach in 1724 voor het eerst van zich horen als componist van een grootschalig geestelijk werk. Het was een mijlpaal in Bachs muzikale ontwikkeling. Het moet destijds dan ook een bijzondere uitvoering geweest zijn in de Nicolaikirche in Leipzig. Hij toonde een muziekstuk dat anders was dan wat men gewend was; hij liet een fel relaas over wreedheid, geweld, hoop en vergeving horen. Invloeden van de, in die tijd opkomende, opera zijn duidelijk waarneembaar. Daarnaast werd in de Johannes Passion drama gekoppeld aan realisme, iets dat in die tijd uitzonderlijk was.
Na die première in 1724 werd Bach bij het kerkbestuur op het matje geroepen. De componist had de regels overtreden: zijn muziek was volgens het bestuur veel te theatraal. Het was de eerste van vele aanvaringen tussen Bach en de kerkenraad.
Zijn hele leven bleef hij wijzigingen in de Johannes Passion aanbrengen. We kennen tegenwoordig dan ook vier versies. Opvallend is dat de meeste veranderingen die hij in de eerste twee versies maakte, in de derde versie weer werden geschrapt, wat hoogstwaarschijnlijk betekende dat Bach door de kerkenraad steeds weer werd gedwongen passages aan te passen. Hij is tot aan zijn dood blijven sleutelen aan de Johannes Passion.
Mochten jullie nog naar een van beide Passies gaan dan wens ik jullie heel veel luisterplezier toe.

donderdag 7 april 2011

zuid-afrikaans...

Nog één keer dan.
Omdat ik het zo verschrikkelijk leuk vind hoe de Zuid-Afrikaanse taal in elkaar zit.
Hollanders brachten in de zeventiende eeuw onze taal naar Zuid-Afrika en in de loop der tijden is het een eigen taal geworden. Nog steeds wordt het Afrikaans gezien als een verbastering van het Nederlands maar het is een officiële taal.
Al eerder schreef ik dat ik de leuke woorden die ik tegenkom, opschrijf.
Het lijstje bekijk ik af en toe weer eens en hieronder nog een paar woorden die ook weer zo grappig zijn.

wegkruipplekkie- schuilplaats
skeerkop - skinhead
papwiel - lekke band
bababroeikas - conveuse
drukspijker - punaise
flits - zaklantaren
skootrekenaar - laptop
lugdraad - antenne
paniekknoppie - alarmbel
bedorwe brokkie - verwend kind
deurklokkie - deurbel
borstlappie - slabbetje
prikkelpop - pin-upgirl
snydokter - chirurg
beeldradio - televisie
uitdraaipad - zijweg
vuisslanerij - knokpartij
trompoppie - majorette
kameelperd - giraffe
peuselhappie - snack