nog eens de bostuin...

Zoals beloofd een paar foto's van onze tuin.
Het is een redelijk eigenzinnige tuin, waar ik soms met harde hand wat kunstgrepen toepas.
Heel anders dan mijn vorige tuin waar er borders waren met planten op kleur en mooi van hoog tot laag gerangschikt.
Het heeft even geduurd voor ik deze tuin dóórhad. Een tuin in een bosgebied is echt iets heel anders dan een tuin op gewone grond.
Waar ik bijvoorbeeld erg aan moest wennen waren de rijkbloeiende struiken in kleuren die ik zelf nooit van mijn leven gekozen zou hebben. Maar die eigenlijk maar kort bloeien in het voorjaar en daarna weer mooi mengen in groen van de zomer. En ik moet zeggen: je wordt wel vrolijk van die kleurtjes!
Och ja... ook bij een tuin is het loslaten geblazen! Het idee loslaten dat je hem naar je hand kunt zetten en je precies het plaatje krijgt dat in je hoofd zit.
Maar zodra dat gelukt is kun je ook écht genieten van alles dat er zomaar in de tuin is ontstaan!

weer thuis...

Weer thuis van onze vakantie in Toscane.
Wat was het heerlijk!
Het hotel was nóg mooier dan op de foto's. Eigenlijk gaan we maar zelden naar een hotel maar omdat dit een korte vakantie was en de ligging (op een mooie heuvel, met schitterend uitzicht, midden in het Chianti-gebied) zo uniek hadden we dit maal hiervoor gekozen.
Daar hebben we zeker geen spijt van gehad. We hadden een suite die geschikt zou kunnen zijn als bruidssuite, ware het niet dat Hubbie en ik al eeuwen bij elkaar zijn:-) Het unieke uitzicht op het glooiende Toscaanse landschap als we 's morgens buiten ons ontbijt aten, met alle tinten groen die je maar kunt bedenken!
De cipressen, de pijnbomen, de acacia's die overvloedig bloeiden en een heerlijke geur verspreidden. De rozen in alle kleuren. De bermbloemen, zo fijntjes en kleurig.
We hebben ook wederom veel kleine bergdorpjes bezocht. Heerlijk, die prachtige oude huizen en gebouwen. Alle kunst die er te zien is in kerken, musea of zomaar langs de kant van de weg. De rust, de kleine eethuisjes met authentiek voedsel, de wijn, de routes langs onvergetelijke uitzichten.
Het is zeer zeker niet de eerste keer dat we dit zien maar het blijft zó boeiend.
Ook bij terugkomst was de verrassing groot: alle rododendrons en azalea's hier stonden volop in bloei, samen met heel veel andere voorjaarsbloeiende planten. Het is één kleurenzee! In deze bostuin was het nooit zo kleurig als in dit jaar!
Dus ook weer lekker om thuis te zijn.
Kortom: we zijn heerlijk uitgerust en opgeladen met frisse energie!
Maar dat hadden jullie vast al begrepen:-)

Toscane...

Wij zijn bijna vertrokken...op weg naar Toscane.
We hebben daar een heel mooi stekje gevonden en duiken een tijdje onder in het Italiaanse. Een prachtig landschap, veel cultuur, heerlijk eten… én we zitten midden in de Chianti-streek! We vermaken ons vast wel:-)
Ons huis wordt in de tussentijd bewoond, dus daar gaan anderen weer van genieten.
Tot over een poosje!

Nationale Red Hat Conventie...

De meeste lezers van dit blog weten dat ik al jaren Queen ben van een chapter van de Red Hat Society, nl. De Paarse Pimpernellen.
Wij gingen afgelopen donderdag naar Zwolle,waar de jaarlijkse Red Hat Conventie werd gehouden, dit maal georganiseerd door Veerig Verder, het Zwolse chapter.
Zo’n 450 dames verzamelden zich op het station van Zwolle, om een prachtige dag met elkaar door te brengen.
Prachtig, in alle opzichten. Het weer was super zodat onze mooie paarse kleding en rode hoeden niet bedekt hoefden worden met jassen en/of paraplu’s. En ook de invulling van de dag door het chapter van Veerig Verder was super.
Het was een waar "kippenvel" moment (zoals één van mijn chapterettes het uitdrukte) om al deze dames de trappen van het station te zien afdalen. Een enorme zee van rood/paarse RedHatters!
De middenstand van Zwolle speelde leuk op deze dag in door paars/rode ballonnen en voorwerpen in hun etalages te plaatsen.
In theater Odeon was alles perfect in gereedheid gebracht voor onze komst en er werd veel moois voor ons opgevoerd waaronder een modeshow, een dichteres, en een heel geestig operaspektakel. Er waren kraampjes met rood/paarse spulletjes en een heerlijke lunch met bijbehorende welkome glaasjes.
Telkens weer is het indrukwekkend om zoveel verschillende vrouwen bij elkaar te zien die hetzelfde plezier ondervinden in speelse rode en paarse kleding. Je voelt een verbondenheid, zelfs als je elkaar helemaal niet kent.
Het is een merkwaardig fenomeen en al zal niet iedereen de uitbundige kleding op prijs stellen, de onderlinge vriendschapsband is prachtig en geeft mij (en met mij vele andere vrouwen) een heel bijzonder gevoel.
Bijgaand filmpje geeft een kleine indruk van de aankomst en tocht naar Odeon.
Mocht je meer willen zien kun je hier klik, klik heel veel foto’s bekijken.

teamvergadering...

Gisteren mijn eerste teamvergadering gehad. Met het team van Paula’s Choice dus.
Het was het echt leuk om te zien en horen hoe een team vrouwen (maar één man aanwezig, de webmaster) in vijf jaar tijd een bedrijf neer gezet hebben in Nederland en inmiddels ook in diverse Europese landen.
Voor mij, met mijn werkervaring voornamelijk in overheidsorganisaties, was het even wennen aan de volstrekt niet-hiërarchische en vooral informele sfeer. Heel prettig trouwens dat ook eens mee te maken. Ongelofelijk wat de dames in de afgelopen vijf jaar hebben gepresteerd. Het was voor mij bovendien ook erg leuk om te zien dat mijn dochter daar een behoorlijke bijdrage aan levert. Het is echt niet meer voor te stellen dat we ons ooit behoorlijke zorgen over haar toekomst maakten:-) Ze zet zich als marketing manager enorm in om "haar" merk over het voetlicht te krijgen bij een zo groot mogelijk publiek.
Deze gelegenheid neem ik dus maar even te baat om ook mijn lezers te wijzen op een leuke actie van Paula’s Choice.
Ik vertelde al eerder over Paula Begoun zelf. Binnen haar bedrijf in Amerika heeft zij inmiddels meer dan 45.000 producten geanalyseerd en beoordeeld. Zij doet dit op basis van gepubliceerd wetenschappelijk onderzoek naar de werkzaamheid van ingrediënten. Haar vraag daarbij is altijd: kan dit product, met deze ingrediënten, doen wat het belooft? Paula deelt haar kennis via boeken, websites (zoals Beautypedia) en TV-shows.
Nu komt ze binnenkort naar Nederland en valt er een ontmoeting met haar te winnen! Je maakt kans op een Afternoon Tea met deze internationale autoriteit op het gebied van cosmetica. Tijdens deze Afternoon Tea kun je Paula alles vragen wat je wilt. Bijvoorbeeld over huidverzorging, huidproblemen en verzorgingsproducten. Ook zal ze je een persoonlijk huidadvies geven. De Afternoon Tea vindt plaats op 17 juni 2011 in het exclusieve Amstel Hotel in Amsterdam.
Als je je inschrijft vóór 31-05-2011 voor de maandelijkse nieuwsbrief maak je kans op de Afternoon Tea met deze celebrity of een andere mooie prijs.
Zo, stiekem is dit natuurlijk een klein beetje reclame;-)
Maar voor deze éne keer vond ik dat wel gerechtvaardigd!

collier...

Eén van de dingen die ik erg leuk vind is het slenteren op een antiek- of brocantemarkt. Dus togen we (op een zonovergoten) zaterdag naar Wijk bij Duurstede waar een leuke markt was met 90 brocanteurs. Dorestad (zoals het vroeger heette) was in het tijdperk van Karel de Grote een van de grootste handelshavens langs de Rijn.
In de gehele stad, in galeries, restaurants, kerk en kerkplein, op de laan naar en het plein voor het kasteel; overal stonden kraampjes met een heel mooi aanbod aan antiek en brocante. Ik kocht er wat oude, geslepen likeurglaasjes en een klein waterkarafje van kristal, dat ik als vaasje ga gebruiken:-)
Bovendien kocht ik bovenstaand collier en daar ben ik ontzettend blij mee. Helaas komen op de foto de prachtige kleuren en de fonkeling niet echt over. Maar ik en foto's maken...zucht!
Het collier is gemaakt van Fluoriet edelsteen in verschillende tinten groen, blauw en paars.
Onderstaande betekenis wordt aan Fluoriet gegeven:

Fluoriet is een beschermende en stabiliserende steen, die het zelfvertrouwen vergroot en helpt structuur te brengen in ons leven. De steen geeft inzicht in beperkende gedrag- en denkpatronen en onderdrukte gevoelens en werkt emotioneel stabiliserend. De steen bevordert de concentratie, zorgt voor een snelle informatieverwerking en helpt om verbanden te leggen met al aanwezige kennis. Het beschermt tegen en reinigt elektromagnetische straling (bijv. van computers en mobiele telefoons). De steen heeft een positieve werking op stijfheid, gewrichtsproblemen (zoals artritis) en reuma. Het is goed voor de botten en tanden en het verlicht de pijn bij gordelroos en andere zenuwpijnen. Verder heeft het een gunstige werking op de huid (bijvoorbeeld op puistjes en rimpels) en slijmvliezen, met name van de ademhalingswegen.

Nou, ik zit voorlopig goed, dat begrijpen jullie!!

dankbaar...

De lente werkt als een tankstation voor mijn zintuigen!
Geur, kleur, gevoel…
Zo heerlijk om buiten te zijn in het zonnetje dat alles verwarmt!
Het is lente en ik ben dankbaar voor alles dat op mijn weg komt.
Het plezier in de portretbeelden die ik maak, de teksten die ik redigeer, de bezoeken van mijn dochters, de uitjes met mijn chapter en/of mijn vrienden, gezellige etentjes, de tijd die Hubbie en ik samen doorbrengen, de vakanties waar we ons op verheugen en de vrijheid om te genieten van alles.
Dit prachtige boeket kreeg ik van mijn lief omdat we vandaag 38 jaar getrouwd zijn!
En dat is zéker iets om dankbaar voor te zijn!

Johannes Passion...

Omdat we de Matthäus Passion verleden keer bijwoonden nu een blik op de Johannes Passion die hier binnenkort opgevoerd gaat worden.
Natuurlijk is de Matthäus Passion veruit de populairste van de twee passies die Bach gecomponeerd heeft. Maar ook de "Johannes" is een eeuwenoud en inspirerend verhaal dat zeer de moeite waard is.
Met deze compositie over het lijdensverhaal van Christus liet Bach in 1724 voor het eerst van zich horen als componist van een grootschalig geestelijk werk. Het was een mijlpaal in Bachs muzikale ontwikkeling. Het moet destijds dan ook een bijzondere uitvoering geweest zijn in de Nicolaikirche in Leipzig. Hij toonde een muziekstuk dat anders was dan wat men gewend was; hij liet een fel relaas over wreedheid, geweld, hoop en vergeving horen. Invloeden van de, in die tijd opkomende, opera zijn duidelijk waarneembaar. Daarnaast werd in de Johannes Passion drama gekoppeld aan realisme, iets dat in die tijd uitzonderlijk was.
Na die première in 1724 werd Bach bij het kerkbestuur op het matje geroepen. De componist had de regels overtreden: zijn muziek was volgens het bestuur veel te theatraal. Het was de eerste van vele aanvaringen tussen Bach en de kerkenraad.
Zijn hele leven bleef hij wijzigingen in de Johannes Passion aanbrengen. We kennen tegenwoordig dan ook vier versies. Opvallend is dat de meeste veranderingen die hij in de eerste twee versies maakte, in de derde versie weer werden geschrapt, wat hoogstwaarschijnlijk betekende dat Bach door de kerkenraad steeds weer werd gedwongen passages aan te passen. Hij is tot aan zijn dood blijven sleutelen aan de Johannes Passion.
Mochten jullie nog naar een van beide Passies gaan dan wens ik jullie heel veel luisterplezier toe.

zuid-afrikaans...

Nog één keer dan.
Omdat ik het zo verschrikkelijk leuk vind hoe de Zuid-Afrikaanse taal in elkaar zit.
Hollanders brachten in de zeventiende eeuw onze taal naar Zuid-Afrika en in de loop der tijden is het een eigen taal geworden. Nog steeds wordt het Afrikaans gezien als een verbastering van het Nederlands maar het is een officiële taal.
Al eerder schreef ik dat ik de leuke woorden die ik tegenkom, opschrijf.
Het lijstje bekijk ik af en toe weer eens en hieronder nog een paar woorden die ook weer zo grappig zijn.

wegkruipplekkie- schuilplaats
skeerkop - skinhead
papwiel - lekke band
bababroeikas - conveuse
drukspijker - punaise
flits - zaklantaren
skootrekenaar - laptop
lugdraad - antenne
paniekknoppie - alarmbel
bedorwe brokkie - verwend kind
deurklokkie - deurbel
borstlappie - slabbetje
prikkelpop - pin-upgirl
snydokter - chirurg
beeldradio - televisie
uitdraaipad - zijweg
vuisslanerij - knokpartij
trompoppie - majorette
kameelperd - giraffe
peuselhappie - snack

gedicht van april...

Present Tense

It was spring, but it was summer I wanted,
the warm days and the great outdoors.
It was summer, but it was fall I wanted,
the colorful leaves and the cool, dry air.
It was fall, but it was winter I wanted.
the beautiful snow and the joy of the holiday season.
It was winter, but it was spring I wanted,
the warmth and the blossoming of nature.

I was a child, but it was adulthood I wanted,
the freedom and the respect.
I was 20 but it was 30 I wanted,
the maturity and sophistication.
I was middle-aged, but it was 20 I wanted,
the youth and the free spirit.
I was retired, but it was middle age I wanted,
the presence of mind, without the limitations.

My life is over
but I never got what I wanted.

Jason Lehman

als ik dat eens over kon doen...

Verzucht jij het bovenstaande ook wel eens?
En dan heb ik het niet over dingen waar je spijt van hebt want spijt is een slechte raadgever.
Wat ik bedoel is het herbeleven van bepaalde gebeurtenissen in je leven.
Er bestaat een film (waarvan me de naam niet te binnen wil schieten) over het hiernamaals waarin de doden wordt gevraagd welk moment ze voor eeuwig willen herbeleven. Voor eeuwig ja... want dát blijkt (in de film) het Paradijs te zijn!
Je kunt dus niet voorzichtig genoeg zijn bij het kiezen van wat je nog wel eens wil overdoen:-)

Ik heb nare herinneringen, maar ook heel mooie.
Onder de mooie zijn veel gebeurtenissen die ik wel een keer zou willen herbeleven (hoewel: éindeloos herbeleven is natuurlijk wel iets anders!)
Er zijn momenten die voor eeuwig in mijn geheugen staan gegrift.
Maar als ik een keuze moest maken zou ik iets heel gewoons kiezen, denk ik.
De keren dat mijn toen nog kleine kinderen aan het spelen waren, ik met een haakwerk en een mooi muziekje erbij zat, een vriendin die binnen kwam lopen voor een kop thee.
Of een mooi feest met iedereen waarvan je houdt om je heen.
Met Hubbie in ons fijne huis, mooie boeken en een glaasje wijn binnen handbereik.
Of de flow herbeleven van het creëren van iets moois: een verhaal, een beeld, een torso.
Dat gevoel zou ik wel willen terughalen.
Grappig vind ik dat je vaak achteraf pas tot de ontdekking komt wat écht belangrijk voor je is geweest.

Wat zou jij kiezen?
Welke gebeurtenis zou je nog een keer willen herbeleven?
De eerste keer dat je je geliefde zag?
De dag dat je je diploma ontving? Je trouwdag? De geboorte van je kinderen?
Of een dag dat je als kind op schoolreisje ging?
Of de keer dat je eindelijk dat belangrijke gesprek voerde?
Of de reis van je leven maakte?
Of…

tuinieren… leuk?

Tuinieren ís leuk, tenminste vaak.
Maar soms, zoals nu het nieuwe tuinseizoen begint, vraag ik me af wat er nu ook al weer zo leuk aan was.
Als ik de schade van afgelopen winter opneem zie ik dat veel van wat ik verleden jaar pootte teruggevroren is en niet zo’n beetje ook.
De hortensia’s die zo prachtig in verschillende kleuren stonden te bloeien in de tuin zijn zeker de helft aan hoogte kwijt. Evenals de sierwilgen en de helleborussen. Ook de rest ziet er allesbehalve florissant uit. Die dorre bosgrond, al die stompen die ineens zichtbaar zijn, alle afgestorven planten en uit hun krachten gegroeide struiken: op dit moment vind ik er niks an!
Voorlopig houd ik het bij wat snoeien en wegwerken van blad en het uitharken van oneindige bergen naalden van alle lariksen in het bos rondom ons huis. Ik maak een lijst van gesneuvelde planten en struiken en van planten die nodig zijn om nog lege plaatsen op te vullen.
Over een paar weken ga ik hiermee naar de kweker en met het poten van nieuwe tuinplantjes komt meestal het tuinplezier wel weer terug.
Bijna alles wat je in een tuin doet heeft geen effect op de korte termijn, een tuin heb je eigenlijk voor de toekomst.
Voor een tuin heb je in de eerste plaats onuitputtelijk veel geduld nodig en geduld is niet een van mijn sterke kanten...zucht.
Over een poosje, als de ergste schade weggewerkt is en de planten weer volop in het blad zitten, zal deze defaitistische stemming heus wel omslaan.
En dan ga ik, net als alle andere jaren, weer enthousiast aan de slag.