anyone who keeps the ability to see beauty never grows old - Franz Kafka



vrijdag 7 januari 2011

dutch utopia...


Deze week ging ik naar de tentoonstelling "Dutch Utopia" in het Singermuseum in Laren. Het is een tentoonstelling over Amerikaanse kunstenaars die tussen 1880 en 1914 naar Nederland kwamen. Ze vestigden zich vaak tijdelijk in dorpen als Laren, Katwijk en Volendam.
De collectie die Singer laat zien toont de Amerikaanse kijk op de Nederlandse samenleving van die tijd. Dat die kijk van de Amerikanen vaak niet erg overeen kwam met de werkelijkheid wordt al snel duidelijk.
Ze schetsen een idyllisch Nederland met uitgestrekte heide- en/of tulpenvelden, met hechte boerengezinnen, met diepgelovige dorpelingen, met eeuwenoude tradities.
Dat in die tijd (zo tussen 1880 en 1914) ook de eerste industrie in Nederland zijn intrede had gedaan en dat de stadse samenleving nogal wat verschilde van de boerenbevolking, vind je dan ook nauwelijks terug in de werken van deze Amerikaanse schilders. Ze waren geboeid door de manier waarop Nederlanders toen in hun ogen leefden. De idylle van het platteland en de populaire meesterwerken uit de Gouden Eeuw en de Haagse school gaven hen een romantisch beeld van Nederland. Met levendige fantasie schilderden zij in vaak heel grote, felgekleurde doeken een "Dutch Utopia".
Ik vond het zeker een interessante, kleurrijke tentoonstelling en in grappig contrast met de eigen collectie van het Singer.
Persoonlijk vond ik het werk van George Hitchcock en Gari Melchers mooi, maar er was nog heel wat meer te bekijken.
Grappig was ook dat we uitgerekend in Laren vrienden tegenkwamen die in onze omgeving wonen. We wisten niet van elkaar dat we op die dag zouden gaan, dus dat was een leuke toevalligheid. Fijn om nog even met ze na te praten onder het genot van een lekker glaasje!
De tentoonstelling is er nog tot 16/01/2011.
Als het je aanspreekt moet je er dus wel snel bij zijn.
Van harte aanbevolen!

zaterdag 1 januari 2011

van oud en nieuw...


VAN OUD EN NIEUW

het jaar verdwijnt
en neemt z'n doden mee
en alle dingen
uit het heden
verdwijnen daarmee plotseling
in een verleden
tijd - die waarschijnlijk
alle wonden heelt.

een klok slaat twaalf keer
en de tijd staat even stil..
vuurwerk spat uiteen
in bont gekleurde kringen
als de herinneringen
van vandaag
worden ze langzaam vaag -
en morgen, morgen zal
de merel weer opnieuw gaan zingen.

Josephine Banens

maandag 27 december 2010

weer...

Helaas hebben we het bericht ontvangen dat weer één van onze Paarse Pimpernellen is overleden!
Onze Vrouwe Dubbeldijkje is op Tweede Kerstdag onverwacht in haar slaap overleden.
Onwerkelijk en niet te beseffen dat de meest energieke, levenslustige Paarse Pimpernel er ook niet meer is!
Twee keer zullen we deze week een vriendin begeleiden naar haar laatste rustplaats!
Wat een immens verdrietig einde van dit jaar!

donderdag 23 december 2010

ik wens je...

Kaarten zijn natuurlijk al lang verstuurd, kerstpakketten uitgepakt, boodschappen gedaan en het huis versierd. Alles staat in het teken van de laatste weken van dit jaar!
Rest mij alleen nog mijn bloglezers een goede wens te doen toekomen.
Heel veel zou ik willen schrijven, maar och… er wordt al zoveel gewenst en geschreven in deze tijd.
Het belangrijkste wat ik jullie echter wil zeggen is dit: héél veel dank voor alle lieve, mooie en ondersteunende commentaren van afgelopen jaar en vooral van afgelopen tijd!
Bedankt voor al jullie mooie gedachten, grappige boodschappen en creatieve invallen.
Voor al jullie eigen mooie logjes, voor alle interessante ideeën, voor alle mooie bespiegelingen.
Dank voor het delen van jullie werelden en levensbeschouwingen.
Ik voel me een gezegend mens!
Voor alle lezers; dichtbij, ver weg of zelfs in andere continenten:

Fijn Kerstfeest en Gelukkig Nieuwjaar!
Deens: Glædelig Jul og godt nytår!
Duits: Froehliche Weihnachten und ein glückliches Neues Jahr!
Engels: Merry Christmas & Happy New Year!
Fins: Hyvää Joulua or Hauskaa Joulua: 0nnellista uutta vuotta!
Frans: Joyeux Noël et Bonne Année!
Grieks: Kala Christougenna Ki'eftihismenos O Kenourios Chronos!
Italiaans: Buon Natale e Felice Anno Nuovo!
Noors: God Jul og Godt Nyttår!
Portugees: Boas Festas e um feliz Ano Novo!
Spaans: Feliz Navidad y Próspero Año Nuevo!
Zweeds: God Jul och Gott Nytt år!

dinsdag 21 december 2010

Dame Déesse....


Vandaag, op de kortste dag van het jaar, is onze lieve Dame Déesse, overleden.
Een heel mooi mens is heengegaan.
Ze zal altijd in onze gedachten blijven!

donderdag 16 december 2010

kleine kanjer…

Zachtjes lopen we de trap op en kijken in openstaande slaapkamers. Ja, daar verderop onder een mooie scheerwollen deken ligt een broos, tenger figuurtje.
Zodra ze ons hoort tilt ze haar kale, kleine hoofd op en kijken we in de glanzende ogen van onze vriendin. Glanzend omdat morfine haar pijn beheersbaar houdt.
Vreemd genoeg klinkt haar stem even krachtig als anders en ze vertelt dat ze blij is ons weer te zien. Eén voor één omhelzen we haar en houden onze nog maar 44 kilo wegende vriendin in de armen. We knuffelen even maar zien dat zelfs dit haar vermoeit.
Als ze weer ligt, de meegebrachte bloemen door haar dochter in grote vazen zijn gezet en wij plaats hebben genomen rondom haar op het grote bed vertelt ze dat ze ons bij de crematie graag “ziet” in onze mooiste rood/paarse chapterkleding. Zij zal voor bubbels en glazen zorgen. Willen wij dan op haar ruwhouten kist een toost uitbrengen en ons clublied zingen?
Natuurlijk doen we dat, al zal het bizar zijn ons vrolijke lied te zingen in die verdrietige omstandigheden. We praten nog even over het feit dat we elkaar allemaal pas vijf jaar kennen en dat er al vanaf het begin een warme vriendschap ontstond.
Haar 49-jarige dochter gaat het stokje overnemen wat betreft de Red Hat Society. Wetend dat haar moeder zoveel plezier gehad heeft van en bij ons chapter meldt ze zich aan bij één van de chapters in haar eigen woonplaats. Ze neemt haar moeders rode hoeden en paarse kleding mee. Ik erf de zelfgemaakte paarse feesthoed. Ontroerd pas ik hem. De hoed stond oneindig veel beter op C. haar eigen kleine hoofd maar ik zal hem desondanks met veel liefde dragen.
We nemen afscheid in de wetenschap dat we haar waarschijnlijk niet meer zien.
Deze kleine, eerlijke, zelfbewuste en creatieve vrouw zal geen deel meer uitmaken van ons chapter. Het doet pijn daaraan te moeten denken. Ze was er vanaf het begin en is een dierbare vriendin geworden.
Die nacht doe ik geen oog dicht en denk aan dat kleine figuurtje onder de dekens. Wetend dat haar leven binnenkort over zal zijn.
Ik peins me suf om een manier te bedenken waarop we haar blijvend in herinnering kunnen houden. Verschillende opties gaan door mijn hoofd en de mooiste schrijf ik alvast in mijn memoboekje dat naast mijn bed ligt.
Deze week vieren we ons Jaarfeest. Wat anders en wat wrang zal dat zijn zonder C.
Kleine kanjer: we houden van je!

woensdag 15 december 2010

versieren...

Uiteindelijk staat de kerstboom dan!
Dit jaar zag ik er erg tegenop, ik voel me niet al te feestelijk en dat geglim en geglans staat me een beetje tegen momenteel.
Maar alla...ik ben niet de enige hier in huis.
Bovendien komt met Kerst onze offspring met aanhang en die willen natuurlijk een boom zien.
Een Kerst zonder boom is voor hen niet denkbaar. Die was er tenslotte alle Kerstmissen van hun leven.
De boom staat nu met heel veel lichtjes zilverig te wezen tussen twee grote ramen in de woonkamer.
Ook heb ik de kroonluchter versierd met takken waaraan ballen en hangers van oud-zilver. Op de schouw een gietijzeren grijze vaas met zwarte bessen, wat gekromde takken en witte ballen.
Op de grote eettafel heb ik een etagère opgemaakt met drie kransen, kaneelstokken, dennenappels, noten en bessen.
Inmiddels is alle troep opgeruimd, is er gestofzuigd en zijn de kandelaars voorzien van nieuwe kaarsen. Ik heb een klassieke CD opgezet en mezelf een grote kop koffie gemaakt.
Herinneringen van lang geleden gaan door mijn hoofd, ondermeer door het lezen van een aangrijpend logje vanochtend.
Veel Kerstmissen heb ik al meegemaakt, op verschillende plekken, in verschillende landen.
Niet allemaal waren ze wat je je er van had voorgesteld. Sommige zelfs helemaal niet.
De laatste jaren zijn we steevast thuis; knus, gezellig en zonder veel gedoe. Ingebed in twee weken vakantie die we ook meestal thuis doorbrengen.
Het gevoel van vanochtend ebt langzaam weg. De muziek is ontroerend.
Ik kijk nog eens naar de boom.
Mooi is hij eigenlijk wel...!

vrijdag 10 december 2010

onverwacht...

IK BEN DOL OP FILMPJES ALS DEZE!
IN DECEMBER AL HELEMAAL!!

maandag 6 december 2010

gedicht van december...

KOUD

Winter nadert.
Ik voel het aan de lucht
en aan de woorden die ik schrijf.
Alles wordt klaarder: de straat
is tot aan zijn eind te zien. De woorden
hebben geen eind.

Ik ben dichter
bij de waarheid in december
dan in juli. Ik ben dichter
bij de gratie van de kalender, lijkt het
soms wel. Toch, de woorden niet, de steden
nemen hun eind.

Als er ergens
zomer en winter, maar een ster
brandde die een fel wit licht gaf.
Ik zeg een ster, maar het
mag alles zijn. Als het maar brandt en
woorden warmte geeft.

Maar ik geloof
niet, 's winters nog minder, aan
zo'n ster. In woorden moet ik geloven.
Maar wie kan dat? Ik ben
een stem, stervend en koud, vol
winterse woorden.

Remco Campert
'Alle bundels gedichten 1951-1970'

maandag 29 november 2010

retraite...

Nét terug van een ochtendwandeling met Bruun. Hij loopt uiterst langzaam en besprenkelt elke boom met een paar trage druppels. En daarna kijkt hij vragend omhoog: “is dit wat je bedoelde?” Ik moet flink aan zijn riem trekken om toch nog wat verder te lopen. Dus een wandeling met hem bij deze kou is echt geen pretje meer!
Nu zit ik met een warme kop koffie in mijn werkkamer en kijk uit over de bevroren tuin. Alles is wit beijzeld en ondanks de zaden en het brood dat ik vanochtend strooide zijn de vogels nog nergens te bekennen.
In onze wintertuin is niets meer te zien van alle zomerse genoegens van eerder dit jaar.
De stoelen en banken zijn opgestapeld onder de veranda’s. De potplanten zijn ofwel naar binnen gebracht ofwel afgedekt. De loofbomen zijn nagenoeg kaal en de meeste lariksen ook.
Alle immens grote dennen en sparren hebben een wit waas en wiegen stijfjes in de wind. De hulsten hebben geen enkele rode bes meer, geen kleurige kerstdecoratie uit eigen tuin dit jaar dus.
De vijver is bevroren en het witte riet steekt pluizig boven het ijs uit.
Alles is verstild tot een winterprent uit een ouderwets jeugdboek. Koning Winter heerst volop en het leven van alledag is bezig met een rustperiode.
Elk jaar in december breekt weer een periode van bezinning aan en nu meer dan ooit tevoren.
Ik heb het gevoel dat ik op een kruispunt sta en heel langzaam doorkrijg welke afslag ik moet nemen. Heel duidelijk is de weg nog niet maar er zijn gidsen die me helpen.
Ik besef steeds meer dat er ingrijpende besluiten liggen te wachten en dat we in de toekomst beter moeten omgaan met de ons gegeven tijd. Beslissingen hierover zullen grote gevolgen hebben voor ons leven, positief én negatief. Maar we moeten nu uitmaken wat het belangrijkst is voor ons.
Dat besef doet mij goed en brengt enigszins rust in mijn verwarde gedachten van de laatste tijd.
Ik besef ook steeds meer dat ik van de lente en de zomer houd bij gratie van de andere seizoenen.
De lente geeft een nieuwe start, de zomer is naar buiten gericht, de herfst maakt schoon schip en de winter is dan uiteindelijk het rustpunt. In de seizoenen maar ook in het leven!
Zowel de natuur als ikzelf zijn momenteel in retraite.
En nee: ik sta nog steeds niet te juichen over de winter, maar ik verzet me er ook niet tegen.
Ik begrijp nu dat de winter zijn nut heeft; voor de natuur maar zeker ook voor mij persoonlijk!

dinsdag 23 november 2010

november...

November
No sun - no moon.
No morn - no noon.
No dawn - no dusk - no proper time of day
No warmth, no cheerfulness, no helpful ease,
No comfortable feel in any member,-
No shade, no shine, no butterflies, no bees,
No fruits, no flowers, no leaves, no birds,-
November!

Tom Hood
"Song of the Shirt"

woensdag 3 november 2010


Ik neem even blogpauze.
Tot over een poosje!