overpeinzing...

Ik moet zeggen dat de laatste tijd de inspiratie voor (en de behoefte aan) het schrijven op mijn weblog aardig is teruggelopen. Enerzijds komt het omdat ik druk ben met heel veel andere dingen, maar anderzijds is het ook een logische ontwikkeling.
Ik blog vanaf februari 2009. Begonnen als blog in opdracht van mijn toenmalige werkgever, de mediatheek van een hogeschool. Wij moesten ons alle digitale vormen van communicatie met studenten eigen maken. Toen de cursus afgelopen was, had ik idd veel digitale kennis opgedaan, nam een Facebook account, twitterde een heel korte tijd, maar het bloggen vond ik écht leuk.
Ik zette dus het blog voort met logjes over wat me bezig hield, wat ik las, wat me opviel, wat me overkwam, etc. Ik vond het schrijven leuk en ook de reacties die ik kreeg vond ik fijn.
Vooral toen ik ook blogs van anderen ging lezen, werd het echt een hobby voor "erbij".
Nu, na dus ruim vier jaar, is mijn blog anders van inhoud geworden. Tegenwoordig houd ik me met andere dingen bezig. En dat zie je natuurlijk terug op mijn blog.
Mijn belangstelling is grotendeels verlegd naar interieur. Maar om nu elke week alleen maar te schrijven over een stoel of de kleur van mijn muren vind ik eigenlijk lastig. Bovendien ben ik een slechte fotograaf en kan ik de resultaten nooit zo goed laten zien als ik zou willen.
Dus ik worstel eigenlijk al een tijdje met het idee om te stoppen met bloggen.
Anderzijds vind ik het leuk om andere interieurblogs te lezen en om helemaal geen uitwisseling meer te hebben (als je alleen maar leest en niet publiceert) vind ik ook jammer.
Dus heerst er hier, in mijn werkkamer, vaak een "zal ik...zal ik niet" stemming. Helemaal ermee kappen vind ik lastig, maar ik vraag me vaak af of doorgaan zinvol is.
Ik vraag me af of degenen onder jullie, die ook al jaren bloggen, dat nu ook hebben.

hop, hop, hop...

Nee...dit is geen vervolg op mijn vorige log over het paard:-)
Ik wil jullie graag mee laten genieten van de grote slinger hop die ik pas geleden kocht.
Jammer dat ik het niet kan laten ruiken, want het geurt hier in huis kruidig en zoet tegelijk.
Ik was even wezen neuzen bij de Elspeterhoeve in Barneveld. Nooit eerder geweest. De afdeling meubels/decoratie vond ik niet om over naar huis te schrijven. Leuk, maar niet heel bijzonder. De grote schuur echter, met planten en bloemen, was wel weer de moeite waard. Ik nam er een mooi gebogen rozebotteltak mee voor één van de kruiken, een paar kleine witte pompoentjes en deze heel grote hopslinger. Omdat ik er wat later was dan gepland en ik nog niet had gegeten heb ik er ook een heerlijk broodje gegeten in de Schenkerij, die ze er ook hebben. Die is leuk, met producten van Mariënwaerdt en andere mooie etenswaren.
Op de terugweg zag ik ergens langs de kant, bij een boerderij, ook nog een rek met mooie pompoenen liggen. Ik nam er enkele mee, waaronder een  groot grijs exemplaar.
Thuisgekomen vond ik het moeilijk om de slinger te verwerken. Voorlopig ligt hij dus even op de schoorsteenmantel, maar de bedoeling is dat hij in een grote pot met dadels en stronken wordt verwerkt. Alleen kon ik geen goede plek voor die pot vinden. Ik moet nog even een houten staander grijs schilderen zodat ik hem daarop kan zetten. Maar dat duurt even omdat ik met andere dingen bezig ben.
Voor nu geniet ik dus maar van de hop op de schoorsteen!

 

 

beestenwerk...

Het was beestenwerk, maar het paard is af!
Na alle fijne tips opgevolgd te hebben en nog wat eigen inbreng is het geworden zoals ik voor ogen had. Wat is bloggen toch leuk als je met elkaar ideeën kunt uitwisselen en dat de ander ook echt weet wat je bedoelt.
Paardje staat eigenlijk op de schouw, tussen twee hoge lampen, en vóór een zware zwarte spiegel.
Maar met foto's maken was dat erg lastig, dus ik heb hem voor de gelegenheid maar even op de sidetable gezet. Hij lijkt wat vlekkerig, maar is mooi mat grijs geworden. Ik snap sommige dingen van dat fotograferen toch niet, want ook de lamp (die donkergrijs is en een lichtgrijze kap heeft) komt qua kleur heel anders op deze foto's over.
Ik vond het heel leuk om te doen en ben alweer met een andere klus bezig. Wellicht dat ik dat t.z.t. ook nog eens laat zien, als het gelukt is.

 

 

paard metamorfose...

Een poosje geleden kocht ik een oud, massief houten paard. Een heel lelijk paard, maar ik zag er eigenlijk wel wat in. En de prijs was redelijk genoeg om het risico te nemen.
Het paard is zo'n 47 cm. hoog en 39 cm. breed. Het was heel vies en overgeschilderd in afschuwelijk  harde kleuren. Er is met houtvuller gewerkt en er is een stukje van zijn oor af.
Maar och...juist die gemankeerde tiepjes vind ik wel leuk:-)
Dus momenteel ben ik bezig het te schuren. En dat is een verdomd rottig karwei, ben ik achter gekomen. Dat had ik wat makkelijker ingeschat. Mijn rechterarm is haast lam van het hanteren van de schuurmachine, staalborstel en schuurpapier.
Gelukkig wordt het wel wat, heb ik het idee.
Ik heb nog maar een heel klein gedeelte gedaan, maar ik laat alvast het verschil zien.
Bovenste foto is door de verkoper genomen en de tweede door mij, na een paar uur werken aan het beest.
Maar dit is dus nog niet het eindresultaat, he?
De bedoeling is om hem helemaal kaal te maken, misschien met nog vage schaduwen van kleuren.
Wat ik er daarna mee ga doen, staat nog niet vast. Ik heb een flesje Esatto loogbeits en ik heb Paste Wax in de kleur Carbon in huis. Maar van beiden heb ik het idee dat het te donker gaat worden.
Ik wil hem graag een beetje grijzig hebben maar niet te donker.
Wat denken jullie, wat is een goede methode?

brocantemarkt Wijchen...

Vorige week was ik op de brocantemarkt rondom kasteel Wijchen.
Was er nooit eerder geweest en ik had eerlijk gezegd ook geen hoge verwachtingen. Ik had altijd de indruk dat Wijchen een saai dorp was, met weinig opzienbarends. En dat die markt dan ook wel zo zou zijn. Vooronderstellingen....zullen jullie ook wel eens hebben, toch?
Maar het viel me dus ontzettend mee. Eigenlijk was het een leuke, overzichtelijke brocantemarkt, met goede en professionele standhouders. Geen overbodige troep of zolderopruimingen.
Ook het kasteel is heel mooi, klein maar goed onderhouden en boeiend, ik  ben daar dus nog niet de laatste keer geweest. En ondanks de aanhoudende druilregen die ochtend was het dus het helemaal niet vervelend daar rond te sjouwen.
Ik kocht er een mooie kruik bij een goede standhouder, die alles over kruiken wist en er in gespecialiseerd was. We kregen een heel boeiend verhaal over alle ins en outs van kruiken.
De door mij gekochte is een oliekruik uit het Loiregebied en stamt uit 1870. Dat staat ook aan de onderkant ingebakken, samen met de initialen van de maker. De deuken die in echt antieke kruiken zitten komen omdat de kruikenmakers ze aan de zijkanten vastpakten om in de oven te zetten. Ook andere, veel voorkomende "gebrekjes" hadden een verklaring. Zó leuk om te horen allemaal.
Ook zag ik een prachtig houten paard. Ik ben een paar maal langs de kraam gelopen, geaarzeld, maar ik vond hem te duur. Heb hem dus niet gekocht, maar ik heb er eigenlijk best een beetje spijt van. Want zulke mooie exemplaren zie je echt niet vaak. Ik durfde hem ook niet meer te fotograferen nadat ik afgehaakt was. Ach ja...ik loop er vast nog wel eens tegen aan, maar hopelijk een goedkopere.
We lunchten nog heerlijk daar in Wijchen, bij een goed restaurant.
Alles bij elkaar dus weer een ervaring, zullen we maar zeggen: in niet te snel oordelen, niet te snel kopen (of sneller?) én geen goede schoenen aantrekken naar een fair op een nat en modderig grasveld:-)
(De twee donkere kruiken had ik al, de lichte is de "nieuwe").

 

 

eindelijk...

Eindelijk weer eens terug op mijn blog.
Lange tijd bezig geweest met andere dingen, leuke dingen, minder leuke dingen.
Genoten van de zon, gebaald van de regen en druk, druk, druk:-)
Hubbie heeft een héél lange vakantie gehad en is pas nét weer aan het werk. Dus na onze vakantie in Frankrijk hebben we nog een heleboel leuke dingen ondernomen, zoals: we zijn een paar dagen naar Drenthe geweest, we hebben vaak brocantemarkten bezocht, hebben heerlijk langs de zee gewandeld (voor ons een hele reis vanuit het oosten), ook veel mooie steden en dorpjes bezocht, etc.
Maar ook hier moet het dagelijkse ritme weer worden hersteld en dat is ook weer oké. Over naar de routine van alledag:-)
Ik ging pasgeleden naar een kwekerij hier in de buurt, omdat ik nog wat kleur op het terras wilde, naar kwekerij Overhagen in Velp dus.
Ik kocht er wat plantjes en kruiden en ging daarna in hun enorme pluktuin kijken. Een feest voor oog en neus!
Natuurlijk zijn er op dit moment veelal de herfstbloeiers, maar juist die hebben ook zo van die diepe kleuren. De ouderwetse dahlia's deden me denken aan de volkstuin van mijn overleden schoonvader.
Ik plukte niet de kleurrijke exemplaren maar een mooie bos van diverse witte bloemen door elkaar en mooi groen erbij . Een plaatje om te zien, al die soorten bloemen in verschillende tinten wit.
Ik maakte er een foto van op de kwekerij, evenals van de kleurrijke bedden. Helaas zag ik net dat de foto van mijn eigen boeket is mislukt, en de foto's van de bloembedden zijn niet zo vrolijk en kleurig uitgevallen als in het echt.
Maar als je in de buurt woont is het echt de moeite waard hier even te gaan kijken. Misschien zelfs beter in hartje zomer, want nu zijn de echte herfstbloeiers natuurlijk in de meerderheid.  En daar houdt niet iedereen van.

fireflies...

Prachtig, die zomeravonden!
Op de veranda...in goed gezelschap...onbetaalbaar!

dagjesmensen...

Ja, deze weken zijn mijn man en ik dagjesmensen:-)
Hubbie heeft nog een paar weken vakantie en natuurlijk gaan we er dan op uit (al was het de afgelopen dagen heel warm en dan is het thuis, in de schaduw in de tuin, ook heel goed vertoeven).
Begin deze week gingen we een dagje naar Friesland.
Een rondje langs de meren, aansteken in leuke dorpjes en het een en ander bekijken, zitten op terrasjes met koele rosé, aan het water lunchen. Heel ontspannend allemaal dus. We zijn beiden dol op Friesland en rijden er nog wel eens naar toe.
Vrijdag gingen we tuinen bezoeken, ook een hobby van ons.
We bezochten De Huzarenhof in Joppe, een tuin waar we al eens eerder waren. Het is zo'n prachtig verzorgde tuin. Echt een inspiratiebron voor mensen met een tuin op bosgrond. Als je ziet wat de eigenaren hier voor elkaar gekregen hebben...onvoorstelbaar! Hij is 3.300 vierkante meter, heeft mooi op kleur afgestemde borders, vijvers, leuke terrassen, hagen en hellingen.
Ook is er een leuk klein brocantewinkeltje bij waar ik altijd wel wat wegsleep. Dit weekend is tuinweekend in deze omgeving en zijn, behalve deze, nog meer schitterende tuinen opengesteld.
Helaas begon het te stortregenen toen we de tuin aan het bekijken waren en hoewel we het wel heerlijk vonden dat er eindelijk weer eens wat nattigheid viel, was het slecht gepland. We stonden juist met vijf grote potten met hortensia's in de handen en de weg naar de auto was nog een heel lange:-) We waren beiden in één klap bemodderd en doorweekt.
Gelukkig droogde het snel, al waren we wel wat verfomfaaid.
Daarna gingen we naar de beeldentuin in Mariënheem. Deze ligt achter antiekzaak De Eikelhof in het gelijknamige dorpje en beslaat maar liefst 3 hectare. Een groot gedeelte daarvan is fraai aangelegd als landschapspark, met borders en vijvers, enorme gazons en boompartijen. Overal waar je kijkt staan beelden van brons, steen, marmer, glas en keramiek. Hoewel het antiek in De Eikelhof ons iets "te" was, waren er ook een paar kleine galerietjes met hedendaagse kunst die we de moeite waard vonden.
Kortom...een heerlijk dagje, waar ik altijd weer geïnspireerd en (dit keer ook letterlijk) opgefrist door raak.
Onderstaande foto's zijn weer van mijn mobiel.
Raad eens waarom:-)

 

 

 

 

frivolité van MP...

In Frankrijk hadden we een gîte gehuurd met een echte franse tuin er omheen. Dus tussen de lavendel, olijven, oleanders en grind stonden ook diverse weelderige tuinbeelden. Die stonden daar heel leuk en mijn blik bleef er vaak op rusten.
Nu hebben we hier een bostuin (dus zo ongeveer het tegen- overgestelde van de tuin in Frankrijk) en bovendien ben ik niet zo van de weelderige beelden, maar toch bleef er wel iets hangen. Ik heb niet veel tuinbeelden (op Gijs na, een betonnen en bemoste gans die we al decennia lang ergens achteraf in de tuin hebben staan en een al even oude schaal op voet op ons grasveld ).
Toen ik, geïnspireerd door de franse tuin, eens op MP keek, zag ik twee "beelden" die ik leuk vond, allebei tamelijk in de buurt én redelijk qua prijs.
Eén van de beelden zag ik al eens bij Hennie, van Room 17 en die vond ik toen ook al leuk. Ook zag ik hem nog eens ergens op een blog voorbij komen, maar ik ben even kwijt waar.
Heb dus even geaarzeld of ik het wel zou doen, maar uiteindelijk ben ik ze toch gaan halen en ik moet zeggen; ik vind ze leuk staan. Niet zo overdreven want daar houd ik niet van.
Ik heb ze voorlopig gewoon zó tussen de planten gezet, maar ze worden natuurlijk pas echt leuk als ze bemost en verweerd zijn. Dat gaat hier vast en zeker niet lang duren!
Volgend jaar zijn ze vast en zeker meer opgenomen in het geheel.

 

 

blij met het mooie weer...

Heerlijk dat het zo'n mooi weer is in de week nadat wij van vakantie terug zijn.
Dat maakt de overschakeling wat gemakkelijker.
Dat vindt onze Ernst ook!
Hij geniet zich suf in het badje bij opa en oma!

 

Weer terug.....

Weer terug van twee heerlijke weken in de Provence.
Eén week in een prachtige en sfeervolle gîte, in de buurt van de Mont Ventoux.
En één week in een ruim en authentiek huis in de Drôme Provençal met de kinderen, schoonkinderen en hét kleinkind!
Fototoestel vergeten (zal ook eens een keer niet bij ons!) dus behelpen met de mobiel.
Gelukkig hadden de anderen wel een camera bij zich.
In een volgend logje zal ik proberen wat te laten zien.
Voor nu: fijne vakantie voor iedereen die nog gaat. Hopelijk hebben jullie het net zo fijn als wij het hadden!

nog te wensen voordat...

Toen we laatst met een groep vrienden een brunch bij ons thuis hadden, was het gesprek zeer geanimeerd, ongetwijfeld mede door het mooie weer, het lekkere eten en drinken.
Op zulke dagen lijkt het leven vanzelfsprekend, makkelijk, soepel en voorspoedig. Iedereen vergeet voor even de minder mooie dingen, de teleurstellingen, zorgen en/of wijkende gezondheid. Kortom: het was one of those days!
Op een gegeven moment deden we weer "een rondje". Dat is nogal in zwang bij onze vriendengroep. Een rondje met meningen, ideeën of verwachtingen over van alles en nog wat.
Nu ging het over wat we allemaal nog wilden doen voordat we 75 jaar waren.
Bij de meeste van ons is tot daar nog zo'n 15 of 10 jaar te gaan. Er zijn gepensioneerden, vutters maar ook werkenden in de groep. De meesten hadden wel één of meerdere dingen die ze nog wilden ervaren of doen. Daarnaast zeiden de meesten te hopen dat hun leven op de huidige manier zou mogen doorgaan. En natuurlijk dat wij (en de onzen) gezond mogen blijven.
Het was heel leuk te horen wat iedereen nog graag verwezenlijkt zou willen zien. Veel reizen, was een veelgehoorde wens: naar India, New York of Marokko, het bezoeken van een bepaalde plek met een herinnering, mooi vrijwilligerswerk...en een enkele pikante wens was er natuurlijk ook:-)
Mijn wens was dat ons leven mag blijven zoals het is, gelukkig en gezond. Daarnaast zou ik nog een boek willen schrijven, al is dat wel ambitieus. Hoeft geen boek te zijn dat professioneel wordt uitgegeven, mag ook in eigen beheer. Ik schrijf al geruime tijd korte verhalen en een compleet boek lijkt me een uitdaging.
En ja: we beseffen allemaal dat je wensen niet te lang moet uitstellen, zeker op onze leeftijd:-).
De dagen na de brunch ben ik dus een aantal ideeën gaan uitwerken. Heb veel speurwerk verricht om bepaalde feiten te checken, en een voorlopige verhaallijn uitgezet. Van daaruit ga ik nu heel voorzichtig de eerste schreden zetten op het pad naar een boek! Ik weet wel dat Jan en alleman tegenwoordig wil schrijven en dat dat echt niet altijd mooie producten oplevert, maar wat heb ik te verliezen? Schaar ik me hoogstens in de grote groep "would-be" hobbyschrijvers.
Mijn I-pad gaat in de vakantie mee, zodat ik ook in Frankrijk verder kan. Want nu het kriebelt, kan ik er moeilijk mee stoppen.
Of ik het kan weet ik niet, maar ik gá ervoor!